BCCCAP00000000000000000001240
1299 Paulus a Colindres scio e Paolo da Chioggia. Studio sulla loro vita, Chioggia, 1913, GIANCRISOSTOMO DA cCittapELLA — P. Paolo da Chioggia e la Confraternita del SS. Crocefisso. Padova, 1936 cfr. Collectanea Franc. a. 1936, p. 424). weM, Bibliot, Prov. Veneta, p. 213 8. COLLECTAN, FRANC, 1] (1941) PB 35-69: Il primo Cappuccino veneto. P. Paolo da Chioggia (Davide da Portogruaro). ROUND TABLE, vil (nova ed. a. 1949) p. 75-86. Paulus a Colindres Min. Gen., Prov. Ca- stellae alamnus. — Illustri familia de Uruna Calderén de la Barca natus est a, 1696. In Universitatibus Vallisoletana (Valladolid) et Salmanticae (Salamanca) Iuris utrinsque Doe- tor ac Professor exstitit. Iam sacerdos no- stro Ordini se addixit a. 1725. In Capitulis . Gener, a, 1747 et 1754 Definitor eligitur, tan- dem totius Ordinis Moderator nominatur an. 1761. Ad Sedem episcopalem Barcinonensem (Barcelona) bis vocatus, eam semel ac iterum recusavit. Viennam in Austria sacrae visita- tionis causa cum venisset, vita cessit, d. 7 iunii 1766. BULLAR, CAP., V, 340, 367, 388; vin, 330; mi 728. RITRATTI CAPP, ILLUSTRI, Im, 155 6s. FELICE, Tavole Capit, Gen. p. 211, 218, 220. ANDREU, Iconogr. de Catalunya, p. 56. meLcHor, Los Cap. en Castilla, cfr. Ind. CASIMIRO FERNANDO DE SEVILLA, Oracién fu- nebre... por el General Pablo de Colin- dres, Sevilla 1766. JOSE DE SANGUESA, Piadosa memoria del P. Pablo de Colindres. Madrid 1767. KILIAN VON WIEN, Lob und Trauerrede iiber P. Paulus v, Colindres. Wien 1766. LAMBERTO DE ZARAGOZA — Elogio del P. Pablo de Colindres. Nueva edicién, Milan, 1889. ANALECTA CAP, 8 (1892) p. 219. COLLECTAN. FRANC. 13 (1943) p. 292-95 (P. Paulus inter Hispaniae « Grandes » recep- tus a. 1763). EL MENSAJERO SERAFICO, a, 1904, p. 334-337; a, 1905, p. 13-15, 85s. Documentos y no- tas para la biografia del P, Pablo de C. Paulus (S.) a Cruce, (1694-1775). — Adhue adolescens consuetudinem habuit cum fratri- bus Capuccinis vel ob gubernium animae suae vel ut ad instituendam Congregationem quae vulgo Passionistarum dicitur, consilia captaret. ANALECTA CAP. 40 (1924) p. 240-43, Paulus ab Ecija, seu Astigitamus, provin- ciae Baeticae seu Ardalusiae Lector S. Theo- logiae, Floruit medio saeculo XVIII et fuit Consultor legationis Hispanicae, Aulae regiae Concionator et S. Officii Qualificator, Firmus exstitit defensor Ven, Mariae de Agreda, cuius gratia nonnulla edidit opera: Escudo apologe- tico (Granada, 1732), etc. — Seripsit insuper de B. M. Virgine, ete. ‘BERNARDUS, Bibl. Script., p. 206. * liea: epuarpuS, Bibl. Mariana, p. 60. a IOAN. A S. ANT., Bibl. Franc., 1 (Append.) we DICTIONN, THEOL. CATH., XU, 37, 4 Paulus a Foligno, nobili Vitelleschi gente ortus, Proy, Umbriae Definitor (+ 1638),— Doctus fuit sacris disciplinis et Concionator egregius, Eum adlegit Minister Generalis ad seribendam Capuccinorum historiam, cui ope- ri per duodecim annos incubuit. Opus eins manu scriptum latine inscribitur: Origo et progressus Capuccinorum, at tamen textus ita. lice est exaratus. Adservatur in Archivo Or. dinis, et Boverius in Annalibus conscriben- dis eo usus est. PELLEGRINO, Annali, 1, 333-336. Antonino, Memorie Prov. Serafica, p, 101. BERNARDUS, Bibl. Script., p. 209. SBARAGLIA-ACCURTI, Scriptores, 1, 315. IOAN. AS, ANT., Bibl. Franc., u, 424. FRANCESCO, Scrittori Prov. Seraf. p. 99-103. EpuarpuS, De primordiis Ord. p. 5 (de Chronica). ANALECTA CAP, 9 (1893) p. 191; 10 (1894) a (Notitiae quaedam de illius Chro- nica). : Paulus Maria a Genova (Montaldi), illius provinciae alumnus, in humanis litteris or- natus (+ 1735). Sub nomine Bartholom, Mon- taldi, opus edidit sic inseriptum: Sacra Ligu- stici caeli sydera, sancfitate, pontificia digni- tate. religionumque praefectura generali cla- riora, in 7 capita demonstrata, Genuae 1732. BERNARDUS, Bibl. Script, p. 210, MOLFINO, Capp. .Genovesi, 1, 70. MELZI, Dizion, Opere anon. 1, 208 (Mon- . Paulus a Lagny (a Lantiniaco), Prov. Pari- siensis Novitioruam Magister et missionarius per aliquot annos in insulis maris Aegaei (1640...). — Habitum religiosum suscepit an. 1630, obiitque Parisiis a. 1694, — Inter prae- cipuos nostros scriptores de rebus asceticis et mysticis adnumeratur, ut eius opera probant, scilicet: Le Chemin abrégé de la perfection chrétienne (1673 et 1929). — Introduction @ la vie active et contemplative (1657; versio ita- 1719 et 1743). — Exercice mé ue de VOraison mentale (1658) et alia nonnulla. ROCCO DA CESINALE, Storia Miss., 11, 73. CLEM. DA TERzZORIO, Le Missioni, tv, 31. BERNARDUS, Bibl, Script., p. 207. 1OAN. A S, ANT., Bibl. Franc. m1, 419. HENRI DE GREZES, Le S. Coeur de Jésus (1890), pp. 235-39 (de P. Paulo a L.). BREMOND, Histoire du Sentiment relig. em France, ym, 266-278 (cfr, etiam Index Ge- ner. p. 195). : pastor, Storia dei Papi, t. xiv, parte Ul, pag. 31-34 (de « Memoriale » P, Pauli a L, ad Innoc. XI, 1678. cirea bellum contra Tur- cas). COLLECTAN. FRANC. 1 (1931) p. 271 n. 189 (de opere: Le Chemin abrégé... ed. a; 1929).
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz