BCCCAP00000000000000000001240

Paulus a Bruxelles 1298 Neapolitanam et Basilicatae Provincias rexit. ‘Obiit in patrio loco cum fama sanctitatis an. 1642. Nonnulla typis data relinquit opuse pELLEGRINO, Annali, 1, 391-398. -srRATTI «CAPP. ILLUSTRI, 111, 97 ss. perrer!, Rationarium Miss. Cap., 1, 228, 230. peRNARDUS, Bibl. Script., p. 209. SBARAGLIA-AcCURTI, Scriptores, u, 313. WAN. AS. ANT., Bibl. Franc., u, 421. - MAZZUCHELLI, Scrittori d'Italia, 1, 1189. Paulus Astigitanus, vide Paulus ab Ecija Paulus a Bruxelles, cognomine Mol, prov. Flandro-Belg. defin. (1552 +1625). Maxime con- tulit ad opus P. Alphonsi Matritensis O.F.M. « Arte para servir a Dios » diffundendum. ETUDES FRANC. 46 (1934) p. 92-108, Paul de Mol, disciple d’ Alfonso de Madrid,. pag. 5 499-500, La famille de Paul de Mol be (P, Hildebrand). Cfr. « Collectan, Fran- e ciscana a. 1938 p, 468 n. 714, 715. Paulus a Cadiz (Gaditanus), prov. Baeticae seu Andalusiae concionator vere apostolicus. _ Plures erexit pias confraternitates marianas _——praesertim sub titulo SS. Rosarii (+ ¥694). Typis dedit nonnulla opuscula pietatis. _ BERNARDUS, Bibl. Script. p. 207. epuarpus, Bibl. Mariana, p. 60. AmBROSIO, Resenia Prov. Andalucia, 1v, 328-96. WAN, A S. ANT. Bibl. Franc. ur, 419. Paulus a Calanna in Calabria, concionator, _ alumnus prov. Umbriae (vel etiam Romanae) obiit cirea a. 1615. — Noviter edidit atque auxit opus « Theologiae moralis » P. Martini Azpileueta, vulgo Navarro (« Compendio del Manuale del Navarro » Nuovamente ampliato. Venetia 1599; pluries postea impressum). BERNARDUS, Bibl. Script, p. 207. “ SBARAGLIA-ACCURTI, Scriptores, u, 311. IOAN. A S, ANT, Bibl. Franc. u, 419, FRANCESCO DA ViC., Scri:t. Prov. Seraf., p. 64. Flore, Calabria illustrata, 1, 392.n. v. Paulus a Cesena, vide Tosi P., epise. Paulus a Cesena, Min. Gen., Prov. Picenae alumnus. — Domo Angelini natus a, 1556 at- que doctorali laurea in utroque coronatus, Postea inter nostros aufugit a. 1581. Conciona- tor exstitit egregius, Lector, Definitor ac bis Minister Prov. — Plurimarum Provinciarum Visitator fuit Generalis. In Capitulis Gener. a. 1602, 1605, 1608 et 1625 Definitor eligitur. Tandem a, 1613 totius Ordinis regimen obti- nuit, quod usque ad a. 1618 nobiliter explevit. sedem Calliensem (Cagli) ei ab Urbano VIII oblatam recusavit, Vita cessit in sta Provincia a. 1638 cum fama sanctitatis. — Seripsit, inter alia, « Prediche quaresimali re- Ctate a Roma nel 1600» et « Le glorie della §ran donna Maria» (Poéma 24 cantuum). PELLEGRINO, Annali, 1, 265-273. BULLAR, CAP., IV, 33; v, 136. RITRATTI CAPP, ILLUSTRI, IT, 96, FELICE, Tavole Capit. Gen, p. 108, 111, 115, 117, 126. ROCCO DA CESINALE, Storia Missioni, 1, 316, 317; u, 251, 997, 482. ‘ BERNARDUS, Bibl. Script. p. 206. epuArDUS, Bibl, Mariana, p. 60. SBARAGLIA-ACCURTI, Scriptores, u, 311. IOANN. A 8S, ANT., Bibl. Franc, 11, 418. GIUS. DA FERMO, Scrittori delle Marche, p. 81 ANALECTA CAP. 5 (1889) p. 279, not. hist.; 30 (1914) p, 280-82: Epistola P. Pauli ad card. Borghese (Torino, 18 sett. 1611). Paulus M. a Chiavari (Rivarola), alumnus prov, Genuensis, qui surditatis morbo labo- rans, simplex clericus permansit (+ an. 1692). Quattuor opera scripsit, quae adhue exstant manuscripta, quorum tria B Virginem Ma- riam, quartum vero ad S. Scripturam spectant. BERNARDUS, Bibl, Script., p. 210. epuarpus, Bibl. Mariana, p. 61. IOAN. A S, ANT., Bibl. Franc., 1, 421. MOLFINO, Capp. Genovesi, 1, 252. DICTIONN, THEOL, CATH., XU, 55. COLLECTAN, FRANC. 1 (1931) p. 221-238, Il chie- rico perpetuo Fra Paolo, ed una pregevole opera di Patristica Spirituale (Umile da Genova). — 4 (1934) p. 311 n, 276. Paulus a Chioggia (Barbieri), prov. Vene- tae. — Natus a. 1479-80, artem notariam prius exercuit, deinde presbyter factus (1504-05), eancellarii munus apud Curiam episcopalem Clodiensem a. 1508-10 obivit. — Ad rigidio- rem vitam anhelans ivit inter FF, Minores de Observantia (1512), at paucos post annos vitam eremiticam aggressus est. In patria ci- vitate Fraternitatem seu Sodalitatem SS. Cru- cifixi, vulgo «dei Battuti » dictam, fundavit an. cire. 1524. Tandem in Umbriam profectus a. 1526, Matthaeo a _ Bascio et Ludovico a Fossombrone, nostrae reformationis fautores, toto corde adhaesit atque eorum socius effi- eitur, Annis 1527-28, Camerini peste infectis, magna cum caritate inservit. In Capitulo Ge- porali de Albacina (1529) definitor electus est atque ad primas Constitu’iones redigendas se- dulam contulit operam illasque latine vertit. Dum praedicationi in loco Pennabilli in Pi- ceno incumbit vita decessit cum sanctitatis fa- ma die 3 apr. 1531. MONUM. HIST, 0, CAP, cfr. Ind. t. 1 et 03 t. mi, 15-27, 34, 35; t. v, cfr. Ind. Boverio, Annales, 1, 77-78, 143 ss. FLORES SERAPHICI, 1, 252. LEGGENDARIO CAPPUCCINO, Iv, 42-46. pescH’N, Martyrol. Franc. (12 dee.). EpuaRDUS, De primordiis Cap., (cfr. Ind.). pavive, Storia Capp. Veneti (cfr, Ind. p. 392) FELICE, Tavow Capit. Gen., p. 31. mexcuior, Historia O. Cap., 1, 27, ef. Ind. ZARLINO, Origine dei Capp. (Venetia 1579), GERARDO DA VILLAFRANCA — P. Matteo da Ba-