BCCCAP00000000000000000001240

Laurentius — Lazarus PRIDOLIN SEGMULLER, 0. cap., P. Laurenz Mi- rant, der fahrende Sanger, in: « Zeitschr. fiir schweizer. Kirchengesch » xxi (1927) p. 264 ss. peTruS EReEMITA, [Diiringer P.], P. Lauren- tius, der Sanger von Schniffis. Ein Le- bensbild. Bregenz 1933, pp. 12. scHew NIK., S. J., Laur. v. Schniffis, der Stinger aus dem Drusental; in: «Die Kultur » (Wien), Bd, 8 (1907) p. 160-76. PROVINZBOTE D, NORDTIROL. KAP., 16 (1933) p. 103, 170, 225, 280, Per aspera ad astra; Auf Héhenpfaden, ef, Collectan, Franc. 1936 p. 351. SANKT. FIDELIS, 4 (1916) p. 2-13; 21 (1934) p- 119-21 (ef. Collectan. Franc. a. 1938, p. 478 n. 769). SERAPHIC HOME JOURNAL, 23 (1923) p. 106- 108, 119. Laurentius (Ven.) a Zibello in dioec. Fi- dentiae, Prov. Parmensis alumnus. — De an- tiqua stirpe Gadmbara natus est d. 14 octo- bris 1695, et ad Ordinem nostrum se contulit a, 1716. Sacerdos factus, sacrario nostrae eccle- sia Guastallae addicitur ibique, mirae saneti- tatis exemplar factus et donis supernaturali- bus ditatus, ad ecaelum evolavit die 13 de- cemb. 1781, Eius exuviae jn ecclesiam cathedra- Tem translatae sunt a. 1920; causa vero pro illius beatificatione signata est a Leone XIII a. 1889, PELLEGRINO, Annali, mi, 473-475. CONSTANT, ‘Légende dorée, p. 307-18. GIACINTO DA BELMONTE, Compendio d. vita del Ven. Lor. da Zibello. Roma 1890. GIOVANNI ‘DA MILANO, Vita del ven. Lor. da Zibello. Monza, 1901. Gorrtni Luci, Il Ven. Lor. da Zib., Tori- no-Roma, 1932. (cf. COLLECTAN. FRANC., 1935 p. 447). _ ANALECTA CaP., 5 (1889) p. 172-76 a Fe 61 (1945) p, 62, Causa beat. ECO S. FRANC., a. 1891, p. 297-303 (biogr.). FRATE FRANC, (Parma) 1937, p. 5 ss.; a, 1938, p. ll ss. (usque ad fasc. mensis sept.); a 1942, p. 55, 93, Profilo biografico. Lauretana, Alma Domus, vide Loreto. Lauretum Aprutinum, vide Loreto Aprulino Louria (Laurea) in Prov. Lucaniae seu Sa- jitana. — Ab anno 1617 exstat conventus, cuius ecclesia S, Antonio Patavino dicata est. BULLAR, CAP., U1, 310. DESCRIPTIO GEOGR. (1929) p. 24, tab. 1x. ANALECTA cap., 55 (1939) p. 244. Laurum Picenum, vide Loro Piceno Laus Pompeia, vide Lodi Lausanne, Losanna (dioecesis), Haece Lau- stnnensis D., ab a. 1804 ad a. 1814 recta est @ nostro sodali Maximo Guisotan a Fribourg. _Lauzerte, in Prov. Tolosana, — Fratres an- “quae Proy. Aquitaniae ibi quandam sedem habuerunt ab a. 1716 usque ad gallicam ever- sionem (1791). BULLAR, CAP., V, 407. IRENEE, Hist. Prov. d’Aquit., p. 270. wem, Nécrologe de Toulouse, p. 78. - Leval (Lavallum) in Prov. Parisiensi. — Ab antiqua Proy, Turoniae conventus exstrueba- tur a. 1613; derelictus est tempore gallicae subversionis a, 1790, BULLAR. CAP., V, 395. FULGENCE, Capucins Bretons, p. 30. REVUE HIST. FRANC., 6 (1929) p. 335. La Valletta in Insula Melita, vide Floriana. La Valletta(Card.), vide Monaco La Valletta Lavaur (Vaurum) in Prov. Tolosana, — Conventus, qui fundabatur a. 1613, supprimi- tur a, 1791. Ecclesia sacrata est a. 1620 sub ti- tulo B. M. Virginis a Doloribus. — Anno 1939, nova domus erecta est sub titulo « N.-D. de Consolation Du Pech ». BULLaR. CAP., V, 405. APOLLINAIRE, Toulouse chrét,, 1, 100; 11, 303. tENEE, Nécrol. Prov, Toulouse, p. 55, ANALECTA CaP., 56 (1940) p. 13, Lavello (Lavellum) in Apuliae Prov. — Conventus, a. 1591 aedificatus a fratribus Prov. Salernitanae seu Lucaniae, ab ipsis in- colatus est usque ad a. 1809. Ab anno 1825 ad a, 1866 concreditus est Prov, Apuliae, in- de derelictus. Ecclesia dieata fuit Annuntia- tioni B.M.V. BULLAR, CAP., 11, 317. SALVATORE, Capp. nelle Puglie, p. 202. ANALECTA CAP., 55 (1939), p. 95. Lax in Helvetia (Valais). — Nostri fratres ibi moram duxerunt a. 1744, sed duobus tan- tum annis elapsis vi eiciuntur, pUrcLeR,. Franz.-Orden i. d. Schweiz, p. 96 s. SCHWEIZER: KAPUZ, FESTSCHRIFT, p. 59. suLpiceE, Les Capuc. en Valais, p. 128. ADRIANUS IMHOF, 0. C., Eine Niederlassung d. Kapuziner in Ernen u. Lax, Sitten, 1904, Lazarus ab Arbonne, Proc. Gen., Prov. Tolosanae alumnus. — Die 18 apr. 1887 ortus, Ordinem seraphicum ingreditur a. 1902 et sa- cerdos fit a. 1911. Iam a Secretis Procurato- ris, in Capitulo Gener. a, 1926 Definitor et in sequenti Capitulo a, 1932 Procurator eli- gitur, quod munus per sex annos exercuit. Rescripto Secretariae Status, d. 12 ian. 1926, inter Consultores 5. Congr. de Religiosis et die 26 ian. 1933 S. Congr. Concilii adnume- ratur. Plura etiam officia a Vicariatu Urbis ei concredita sunt, praesertim quod attinet ad Congregationes et Instituta religiosa, reLice, Tavole Capit. Gen., p. 327, 332. ANALECTA CAP., 42 (1926) p. 63 (Consultor), 189 (Def. Gen.). — 48 (1932) p. 135 (Proc, Gen.) — 49 (1933) p: 43 (Consul- tor).