BCCPAM000522-3-10000000000000

DE TERCIARIOS FRANCISCANOS Soe aberastasunen bidez zerua irabaziko dute, dutenetatik gauz on-egokietarako ema- ten dutelako; aberats gaiztoentzat befiz aberastasunak etsai aundiak izango di- ra, gauza txaretarako ateraizen dituztelako, ta azkenean beren ondamena, Emen- dik aterako degu Jesukristoren esana ta erabakia egi aundi-edefa dala. Abera- tsak Zeruan sartzea gauza zaila izango dala esaten digu (Math. XIX-28); bafian ori ezta ala izango aberatsak izan diralako, ondasunak gaizki erabili dituztelako baizik, auek beren jabea afisku aundietan jartzen dute-ta. Aberats gaiztoaz esan deguna, ondasunzaleaz ere esan diteke, edo esan be- ar da: au, ordea, efukigafiagoa oraindikan ikusten degu, aberatsa bafio. Au emen ondo egoten da, ura befiz beti neketan; au nolerebait atsegin-pozaz ase- tzen da, ura befiz beti egafiak; au askotan besteen artean ondo ikusia, ark befiz egizko adiskiderik befiere izaten ez, izango ere ez. jOri bizikera negafgafia! Beti lanpean, naigabeturik beti; auferapena ondasunetan nai, berak nai aifiakoa ezin irifxi; kezka-dardarak ezin kendu, bafengo lasatasunak igesi; azaletikan afo-au- sarti, biotzean ordea oso uzkuf; itz batean, burua ta biotza eten gabeko zufunbi- lo ikaragafian, befiere pakerik ez, lo daudela ere, gta azkena.....? - Ondasunzaleari begiralditxo bat eman dezayogun. Ondasunetan auferapen zerbait izateagatik zernai egingo du: saldu-erosian, onak balira bezela gauza txafak emango ditu, fa onak ematean kentzen dana kendu-ta; ostu al duan guz- tia ostuko du, aitzakiak atereaz edo lapuferiari izen politagoa eman-da; zer- bait irabazi ditekean gauzetan laster sartuko da, naiz itxusi-zikifiak izan; jan- edan gauzak prestatu-ta, oiek artzeko zaf-gazte baizuek biltzen dirala txanpon - batzuek kentzeko ustea badatorkio, alegifean saiatuko da, bere etxeko gazteak ofela afisku gofiak izango dituztela ikusi afen; gazteria erakarizeko bere etxean sofiua jo eraziko du, deabruari bere lan txafean asko laguntzen diola ikusten duala ere; Mezako garayan beti lan zerbait izango du, ta ura entzun gabe geldituko da; gauaz berandu arte lanean ari ta ufengo goizean jaikitzeko nagi, Elizara joan gabe gelditzen dala naiz igande edo jaia izan; jai-asteak beretzat berdin-berdifiak, batez ere goizean, Meza, Aitorpen eta Jaun‘artzeaz oroitu gabe; etxeko guztiak batera Agur-saila (Efosarioa) esan beafean, an-emen sakabana- turikan ibiliko dira, oitura edef oiei eusteko afetik gabe; itz batez, guztia atze- koz-aufe egiten du. Onelakoa izateak dakarzkian ondorenak gnork ez ditu ikusten? Kristau oiek ez dira kristau bezela bizitzen, ofela iraun-da biotza gogorizen zaie, beren zerua kutxa ta onen giltza dira, beren jaungoikoa ondasunak, beren asmo bakafa ira- baziak, beren izate osoa ta bilduf bakafa dutena galtzea edo gutxitzea. gEtxeko- ak? Batez ere gumeak? Ori ikusi fa ori ikasten dute; gauz oietan trebeak izatea ba-liteke, bafian Erlijiokoetan ezjakifiak, zabafak, oizak izango dira; ggero?..... jZernai! Ta au guztia txanpon batzuek irabazteagatik. Orain, bada; geztu Aita Santuak ondo esango kristauen etsairik aundieneta- ko bat ondasunak dirala? obeto esango det gondasunzalekeria? Zeragabeko geiegikeria? ~ Bigafena; alkafenganako gofoto ta ezin ikusia. Lengo kristauak biotz onakoak izaten ziran, orain befiz pozoitsukoak; gure asabak alkafentzat samuf eta efukitsuak erabat, alkafi alegifiean laguntzen zio- ten, besteen zoritxafak min ematen zieten, eta beren nekeak aldizka jaso-erama- ten zituzten; orain befiz alkafi kalte egiteko asmoa gogoan beti, oni okefen bat gertatzen bazaio besteak poztu, ark utsegiten badu emengoak algaraz, biotz doi- lofa agerizen dala; ezer ez irabazi afen, besteen gaitzak azaldu ta geitu; eten ga- 24