BCCCAP00000000000000000001797

-229- Bide atitsu oitaz igaroko bagiña erori gindezke Lenbailen etxera zaite Ipafaldetik bide dator aizea lzotzaren g a ff e a n ibiltzeagatik erori egin naiz eta ezur bat ate– ra egin zait Nere motoyari zango bat bestea baño motiago gelditu zitzayon Si pasásemos por esos cami– nos pedregosos nos podría– mos caer Vete cuanto antes a casa El aire parece que viene del norte Por andar sobre el hielo me he caído y se me ha disloca– do un hueso A mi criado se le quedó una pierna más corta que la otra ITZULOAYAK 77 Ikusi ditu,zun gauzak ikusi ezkero, begira zayozu (mírale} iris– ta batean badere zere eriotzeko ta illondoko izateari ere; ta ikusi– ko dezu zein txata den ta zein izugatia. Gañerakoak garaituaga– tik, etotiko zaitzu garaituko ez dezun azken eritasuna. Onek ken– duko dizu (te quitara) bizia, edo luzenaz ere kenduko dizu ne– kezko egun gutiren buruan. Zerbait luzatzen duen eritasunak bu– katzen baditu zure egunak, egun oro urtuz joanen da ta galduz zure izate txata edo gorputza. Azken aldirako indatik gabe utziko zaitu zere eritasunak, eta agian erdi aur biurtua. Geroz ez du eriak jakiten gertatzen zayona. Galtzen ditu di– tuen mandireak; eta zaitzen dutenak ezin daramakete era oneta– ko eriak uzten duen ufin edo usain gaiztoa. Ondatzen zaizka eri berari bere begiak; zofozten zayo arpegia; goratzen zayo bulata; ta nekez artzen du, biziko bada, bear duen asnasa edo zerbait a1ze.. Geroz ez du aditu oi ~re etaten zayonik; eta anitz neke ta kezkaren artean iltzen da. • 73 Llévame por el camino que quieras, te seguiré a donde quiera que váyas; pues por más penoso que sea el camino ni me espan– taré ni me volveré atrás; puesto que los placeres que he de reci– bir son proporcionados a las penas. También en aquellos pue• blos y ciudades vivían algunos como podrían vivir los hombres más perversos, sin hacer caso de Dios. Maricho, no saben tus hermanas ni siquiera hasta dónde tienen que llegar. Por mucho , que se oculte el hombre de la vista de sus semejantes, nunca po– dría ocultarse a los ojos de Dios. Ayer pensamos salir de casa

RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz