BCCCAP00000000000000000001372

~ DE EXISTENTIA SACRIFICII MISSAE 247 mavit sanctifícatos, eo quod in ratione.. causae ·universalis omnia acquisivit ad salutem· hóminum procurandam. At redemptio Christi non fuit omnibus et singulis immediate .a,pplicatc;, sed oportet eam unicuique applicari per sacrificium Missae. Paucis igitur verbis: sacrifícium Missae non celebratur a nobis quasi sacrifi– cium Christi fuerit insúfficiens, sed qua applicativum tantum meritorum Christi un~ oblatione acquisitorum. · 2'') Placet etiam in p:raesenti aliam solutionem afferre, et quidem magni pon– deris contra Protestantes; ex praecedenti argú:rriento volunt conclu<lere Protestantes ad negationem rationis sacrificalis Missae, ac proinde ad negationem cujuslibet sa– crificii propríe die ti in Novo Testamento; at quaero: potestne dai'i aliqua religio, in qua non sit ·sacrificium, si non propitiatorium; at ·saltem la.treuticum, quo homines debito honore Deum prosequantm::?. . . Esto ig\tur quod a sacrificio Missae removeri debeat character propitiatorius; an forsitan et latreuticus poterit removeri quin re- · lig·io Christi, omnium perfectissima, privetur ab actu perfectissimo cultus _huma– nitatis? ... Objectio a~: Iteratio sacrificiorum arguit i~efficaciam et defectum ipsorum in ordine ad finem propter quem o~feruntur; si igitur Missa est: sacrificium proprie dictum, sequi– tur necessario quod sacrificium Christi in Cruce inefficax fuerit et insufficiens.. Jam- vero hoc nullatenus admitti potest. Ergo... · Respondeo: Apostolus Paulus, ex eo quod in Vetere Testamento sacrificia ite– rabantur, concludit' ad eorum inefficaciam et defectum; at id debet caute intelligi, ne fallaci adversario fallacem permittamus eruere conclusio~m; nam Apostolus Pau– lus considerat sacrificia Veteris Testamenti, eaque existimat inefficacia et insuffi– cientia in ordine ad remissionem culpae et ablationem. poenae eo quod~ sanguis anima– lium non valeret pro peccato condignam reddere ·satis:factionem; quápropter. sacrificia vetera debebant semper iterari; sed Apostolús ea nón aestimabat ineffiéacia quatenus erant latreutíca; delativa. debiti honoris ·ad Deum. Nunc autem, si sacrificia Veteris Testamenti poterant et debebant iterad ad cultu:m Deo exhibendum latreuticum, quanto magis repetí debebit in Novo Testamenti , sac'rificium nostr.um Missae .ad eumdem honorem Deo exhibendum? .. , CAPUT U ·DE ESSENTIA SACRIFICII -MISSAE Conrtexio materire 393. Jam accedere oportet ad quaestionem omnium difficillimam, quae .est de _essentia sacrificíi Missae; in cujus solutione non parurn · insudarunt 'J'heologi cujusque aetatis; nec mirum_, nam in ea applicatio fieri debeat notionis sa?rificii _in genere, -quam, uti vidimus, non omnes- eamde:m retinent; nostrum ent onüuum Theologorum sententias fideliter tradere, illamque proplignare quae, tum rationi, tum catholicae doctrinae, melius accommodari videatur. . J?uae quaestiones _in pra\:)senti capite agitantur, quarum prima agit de 11la actione Missae in qua essen.tia sacrificii reponi debeat · secunda vero de modo quo illa actio 1 in· qua essentia $ac:rifi<iii ·l'lit reponeridá,' ve:rificet rMiQ;em sacrif ioalern,