BCCCAP00000000000000000001372

' ' DE EXISTENTIA SACRIFICU MISSAE Argumentum Praescriptioni.s. 245 389. Eodem modo evolvitur, mutatis nrntandis, ac illud quod expositum fuit ubi de praesentia reali Christí in SSma. Bucharis~ia, th. 1, de Eucharistia ut mysterio. Ex Patribus 390. "Die aiitein clomfri,ica con1Jenientes frangite panem et gratias agite, postqnam. clelieta vestra confessi est1:s, id sit rnmidiiin sacrific:1'mn ·vcstrwm" (34). Tn quo te>xtu Eu~haristia vocatm; sacrifieium propri:e dfotiirn, narn ver– bum graecuni (cisia) denotat semper vfotfrnam proprie dictam; adde quod eadem verba Malachiae a:Herat, in quibus agitur de sacrificio stricte dieto. b) Sfas. lgnafius: "Stucleatis igifor uma Eueharistia idi; una est enim caro Dorninii nostri Jesii Christi et uniis ealix in unitatem Sangii·ínis 1:psiiis, unum altare ( eisiast~rion), siciit iirius episcopiis ciim presbyteris et diaeonís ... " (85). Iin hoc loco Stus. lVIartyr .sat clare innuit .se habere Euchari.stíam pro vero et proprie dicto sacrificio Corporis et Sanguinis Christi. c) Stiis Jiistinus panem Bucharistiae opponit saerificiis Veteris Testa– menh; jamvero haec sacrificia Deus reprobat, et eorum loco praecipit Racrifi– eium in pane et vino. Quod · autem · hoe sit saeri.ficium proprie dictum, ex ipsa oppositione eruitur et ex verbis adhibitis, quao indolem habent sacrifícalem: "Hinc, ait, de sacrif,¡:ciis, quae tune a. vobis offerebantur, .sib Deus, 11,t jam rl?:xi. per Malachiam n1ium ex cluodecirn, loquifar: Non est voluntas mea ·in vobis... De iis a1.item qitae in onini loco a. nobis gentibns offeriinfar ei, sacrif'i– cús; hoc est, de pane Eiicharistiae et de calic.e súniliter Eucharistiae, jam tune praedfoit, •illucl ef;,iarn aclclens, nome,11 snum a nobi&" glor1ffoari, a vobú a,nteni profanári" (36). · d) Stus. Cyprianus dieit ChristTÍm esse sumnrnrn Dei sacerdotem: "Summiis saeerdos Dei Patris, et saerificium Patri ipsum obtillit, et hoc fieri in swi commernorationem praecevit" (37). , Nec aliter Clemens Ale:x:andrinus, Orígenes, 1'ertiillianiis, quorum testi– monia cfrt. apud De Groot, pag. 109-112 .. i>atres posterioris aetatis, ut Cyrillus Hierosol., Gregorius. Nyssenus, Joannes CMysostornus, Aiigustinus, etc., verbis tam claris atque perspicuis doc– trinam de sacrificio pr.oprie dicto nobis tradunt, ut nullum dubium rationabile relinquatur. · ,Ut tamlem denique finem 'imponamus lJ uic argumento patrístico, sufficiat adducere testimonium Lutheri, totam retro Traditíonem sibi contra- riam agnoscentis : . · Dicta Patru.m indiwit Rex (@d1.uirclus VII, Angliae, qiti veritatern sacri– ficii propugnabat) pro sacrificio statiiendo et 1;idet me~m stiiltitiarn, qiwd solus 'Velirn sapere pr:o ornnibi,s... H oc est q1iocl dixi Thomisticos asinos nihil habere qiiod producant nisi multitucfrnem hominmn et ir.snm antiqnwm. Ego adversiis dicta Patriirn, hoininii~-, Angeli1,1n, claemoniim, pono, non antiqiium (34) Didache, 14; Jonrnel, 8. (3fi) A<l Philadelph., 4, MG, 5, 700. (86) Dialog. Contr. 'l'ryphon.,, n. 41; MG, e, 563; .rou.l'llel, 13f>, (37) Epist, 63, n. 14; ,Toul'llel, 584,