BCCCAP00000000000000000001372

.DE '.EXISTENTIA SACRIFICII MISSÁE 24i characteristica temporis messianici, juxta Prophetas, est glorificatio nominis Dei in omni loco et in omnibus gentibus. Ergo... Prob. minar.: Istae conditiones verificantur in Missa tantum: a) Universalitas istius culfos in omni loco et in omnibus gentibus. b) Lenitas in sacrificando ( minj a) ; in Missa enim victima est prorsus impassibilis; haec est nota quam maxime propria isti.us sacrificii, quandoquidem omnia fere sacrificia quae, tam in vera religione, quam in aliis falsis religionibus paganorum offerebantur, "principaliora et insir,niora sacriffoia cruenta, et 1miversim, loq1iendo, omnia m1mdi altaria ante Christu·m effuso sangitine re– diinclabant' '. ( 18). Cum enim sacrificia fere omnia tune temporis essent cruenta, non potuit Propheta clarius et expressius sacrificium Missae indigitare, illud annnntiaüdo qua incrnentum. . e) Mundities (oblatio munda); talis (;nirn praedicitur hostia futura ut nulla malitia aut negligentia humana possit rnacu}ari; patet enim hanc ·notarn soli Missae 6onvenire, eo quod in ea hostia sit ipsemet Christus a nobis Deo Patri oblatns. Confirma ti o. Hoe argumentum potest corroborari unanimi consensu .toltius '1'raditionis 1 quae sic vaticinium Malachiae interpretata est; su#iciant denique verba Tri– dentini: "Et haec quide,;, munda oblatio est, quae nulla indignitate aut malitia offerentium inquinari potest, quam Dominus per Malachiam nornini suo, quod magnum futnrum el!lset in gentibus, .in omni loco offerendum praedixit" (19). d) Eff,icacfo q1wad gloriam Dei, narn. per hoc sacrificium nomen Dei magnificabítur in gentibus; id est, in onmi loco et natione. Evidens denique est has notas simul surnptas, neque in sacrificio Cr11,cÍS¡ 1-wque in ·sacrifieio Coenae fuisse verificatas; relinquitur igitur quod ad solam Missam referantur. Ergo Missa est verum ac proprie dictum sacríficium; Objectiones óbjécti.o H: Malachias. in loco citato non loquitur de sacrificio futuro¡ !§ecl Umtum dé sacr1• ficio coexistenti, nam verbá adhibet de praesenti; sacrificatur, of/ertur. Ergo non praedicit sacrificium futurum. Respondeo: Verum est quod Propheta verbis utatur de praesenti; at scienduni est quod participia praesentia quandoque sensum habeant irt Sácr~L Scdpturá de praeterito et de futuro. Objectio 2,: Propheta annuntfat sacrificiúm quod su/fimento perficietur. Atc¡ui irt Missa nulla ;est oblatio incensi. Ergo Propheta non praedicit sacrificium: Missae. 'Respondeo: Vox hebraica "sacrificatur" duplicem habet signifieatiónem: unam, generalissimam; alteram, · propriam; si se1rnu generali accipiatur, nulla adest di:r:Éi– cultas, cum nihil aliud prae se ferat nisi sacrificium offerre; si vero vim proprictm vo– cis. retineas, sacrificium cum incenso intelligi oporteret; jamvero n,~mo ignorát in celebratione Missae praesertim solemnis thurificationem haberi. (18) Billot, op. cit., pag. 614. (19) Denzinger, 938; ad Patres autem, c¡uod attinet, cfr. Diilache, c. l4, n. 3, Jour– nel, 8; Stus. Justinus, Dial, contr. 'l'ryphonem, c. 41; Journel, 135; Stus. Irenaeus,, Ad,.., haer,, lib. 4, c. 17, n. 5; :Eusebius, Dem. evan8',, lib. 10, in fine; Stus, Augustinus, De Civ. Dei, lib. 18, c. 35; Adv, Judae<is, 9, 13; Journel, 1977; ,Stus, Joa.nnes J>a.:inascenus, :i:>e fid, orthodox., lib. 4, c. ,14. 17*