BCCCAP00000000000000000001372

24ü bE EXISTENTIA SACRIFICII.MISSAE 29) Ex vaticinio. Mala.cb-!ae: 1 ·...· • .' 386.' Non 'e.st mihf 1fó[itjitds i~, vobis, dicit Domínus exer'cit,wtm, 'ét ~unÚs non, süicipjam ele rrianú :vestra. +lb' orfo enim so~ú..1isque ad occa~wm, ~iagn~n~ e.~t nomen 'l'neurn in gentibus; et. in omwi loco sacrifiéaf.ur: ,et offer.hlr nómini meo oblatio munda, quia magnum est nomevi meu.m in gentibus, dicit Dominus exercifimm',{ :(17),. · co,~te~tns. Incipit Prophet.a .fortiter in,crepando tune temporis. sacerdotes eo quod $int sµmm1;1 negligentes in offíciis erga Deum :adimplendis, etsi -de r.orum c,ura et observantia sese jactitent quam maxime; ipsi enim offerunt Deo ,s.acr.ificia polluta quae a Deo repudiantur; denique tandem annuntiat pro tempore futuro sacrificium quoddam quod nulla humana malitia poti;rit maculari.. Multa sunt, uti per se patet, quae de critica textuali hujus ·:loci solent Theologi disputare; multá quoque, et non omnia cum sana mente rectaque in– tentione, quae, ad solvendas difficultates suborientes, scripta sunt; difficúltas praecipua in eo est quod in textu originali sint duo participia Í~~e'nini i/ene~is f.sacríficatur, offertur). cúm uno substantivo inasculirtó' ( oblatio munda) concor- dántia: · · · · · · S~ntentia,' quae á riobis verior apparet, susÚnet· kctionem duor'u~· p~rti~ cipÍorum, particula cópulativa conjurictoruin, ad' significandum, ~agno 'cum 'enÍphasi, discrimen ínter sacrificia, vetera, qu~~ repup.iantu~, et i;;ac~ificim~ ry.0- vum quod futtirum praedicitur, ita ut semms sit: "s~ffitui-, Qffe;tur nominimeo, et q-Úidem obldtío munda". Argu:(neritum~ . ' ' Paucis vérbis ita enuntiari potest: l\Ialachi.a¡¡ loquitur de quodam cultu Pxterno et proprie sacrificali, qui tempore messianico succedet cultui judaico, et guidem apud omnes gentes. Atqui, omnes istae conditiones in Missa, .et. in l\fissa tantum, adamussim verificantur. Ergo lVIalachias loquitur de sacrificio Missae, quód est proinde verum ac proprie dictum sacrificium. · · · ' ' . Prob. 'inajor. a) 'Q1wd loquatur d.e cultu externo futwró,',facile ex eo pro~ h~tu'.r_ quod ci\tns' :l:ütµrus opponitur cultuí judaico. Atqui iste erat. externus. Ergo, ut vera sit oppositio, necesse est quod cultus qui praedicitur futurus, ex:ternu.~ quoque sit. b) Quod iste cultus externu.s fu.tnrus · sit proprio sensu sacrificalis, ex 'eo apparet quod ·a Prophetá talibus ,'ocibus designetur qua.e· saepissime ·sacrificiu:tn significarit: sacr'ificatur, offertiir oblatio rnunda; is'taé voces. in Scriptµris min– quam adhibentur ad indicandum sac.rificium 'W),etaphon:curn, ,seu late d·ictmn. , • .. e) Loqiátúr de ciütu. iiniversali, nam expresse dicitur quod llle cultus extenditur a solis. orfo usque ad occasúm, in ·omni loco exercetur, .in .gentibi1,s; quae omnia., luce. cla;r.-ius ~ndir,ant up.iversalitatem illius ,cultus; quo ubique terr.arum .adorabitur Deus. d) Loquitur de cultil qm: tempore rnessian·ico cúltni judéco siiccedet; quando isti eventus locum habeant, nomen Dei magnuin erit inter gentes, quia ÍP. omni loco et in omnibus gentibus ei offeretur oblatio munda. Jamvero nota (17) M:a.l. 1, 10-11; •cfr. de hoc arg·umento l'ranzelin, op. cit., pag. 348; Kna.bénbauer, in h. l., pag. 434; Pesch, op. cit., n. 856 sqs.