BCCCAP00000000000000000001372

DE NOTIONE SACRIFICII IN GENERE 231 enim occiduntur, comburuntur; líquida effunduntur, caeteraque omnia quae sa– crificiis sqlent inservire, ita destruuntur in honorem Dei, ut nihil eorum re– maneat. P_raeterea, dicunt isti auctores Deum primario coli debere tanquam do– minum vitae et mortis; quapropter ut horno agnoscat supr:emum Dei dominium, censent sacrificium alíquid involv<c!re destriwtionis ve! mortis; et quia homini non liceat seipsum per mortero destruere in honorem Dei, substitutio animalium aliarumque rei'um introducta est, quae proinde debent uno vel alío modo immutari. Crisis. Hae tamen rationes a nobis non cenr.entur convincentes, quapropter dici– mus rncrificium latreuticum consistere in sola reí sensibilis oblatibne. Ad primam adversariorUm rationem opponimus quod id dehet esse pro– prium et essentiale sacrificii quod semper et ubique fuit munus sacerdotis. ,iam– vero in sacra Scrjptura app~ret immolatfonern victímae esse posse /.a,ic01·um; oblationem, e contra, semper f{iisse·officium sacerdotum; id apparet quam ina– xime in sacrificio Christi, nai11 Christus non sese mactavit, sed .tantum sesc obtulit Deo. Praeterea, verum est quod effusio vini et· destructio similae locum habe– rent in his sacrificiis non cruentis; at vero, nec effusio vini. supe~ altare, nec deE,tructio ·similae, fiebant propter se et ratione sui, .sed potius fiebant ut tro"– derentur, ut donarentu1°, ilt offerrentur; quare ritus ille non ímmolationi vic– timae, sed ejus donationi, aut oblationi, n.spondeba.t. Denique ad id quod secundo dicunt illi Theologi, respondemus negando simpliciter supposjtu.in , nam Deus primario colitur ut noster auctor nosterque fi-hi.~, cu_i proinde non destructio, sed perfectio convenit, juxta illud Sti. Irenaei: "Gloría Dei, vfoens horno" (8). 4~) Sa.c.rificium igitur est in .genere signi, cujus ratio formalis in eo invenitur ut nostram internam arl Dieum deditfonem ·ext;erius m.anifostet. 372. Sacrificium enim, prout nos de sacrificio loquimur, nihil aliud est nisi quaedam actio externa vi cujus aliquid Deo offertur ad significandam nos– tram totalem submissionem et deditionem; haec autem actio externa s(qnum quoddam cst. Unde sacrificiurn est in genere signi; si enim actio illa externa in seipsa consideretur, sine ullo videlicet respectu ad hanc spiritualem sign'ifica– tionem, nullum specialem honorem involVE:ret, sieut occisio vituli, combustio car- nis .., . , atque ita porro. ' "Oblatio sacrificii fit a,d aliquid significa,ndum. Significat a:utem &a,cri– fÍICium quod offertur exterius, inte1·ius spírituale sacrifieium quo anima seipsa,m o.f.fert Deo, sec1mdu1n iliud Psnlmistae: Sacrifici1i:m Deo spiritus contrib1llatus" (9). 5'1) Sacrificium r,equirit positivam iJJstitutionem, nee tamen pot,est, esse Eignum puread plaeiturn, sed symbolicum. ' 3'13. Dictum est superius sacrificium esse in genere Bign·i; exhinc statim consequitur sacrificium r'equirere positivcim institutionem, eo quod nulla homj- (8) Apud 11.e la Taille, op. cit., pag, 7, (9) Stua. '!i:'homas~ ~1•2, q, 85, a, ~,