BCCCAP00000000000000000001372

230 DE NOTIONE SACRIFICII IN GENERE modo, hunc actum · religionis primi jan'l _homines l'eposuerint in quodam actu externo, ac proinde sensibili, in quo res qua,edam Deo offerebatur fo signum nos– trae sub:missionis et totalis deditionis ad• ipsam ·divinitatem. "D.are igitur dona et munera de bon.is suis Deo, ·ad nullum alium finem praeter testificationem atque significationem internae suae · deditionis, homo jam ab exordiis suae creationis, natura duce, aut etiam ipso Deo auctot·e, con– súevit, ut patet in oblatio11;ibus, quas dé pecudibus gregis Abel et de fructibus terrae Caín Deo sacrabat'' ( 4). Cum enim prima hominis obligatío respectu Dei sit totalis eorum, quae a Deo habet, ad ipsum Deum devolutio, horno per sacrificium censetur Deo retri– buere quidquid _a Deo accepit; et quia seipsum tradere non potest, in re.bus materialibus ea eligit atque of:fert quae oculis omnium sunt aestim.abilia, ut inde suaril obligatfonem erga Deum exsequatur. ' · Res igitúr Deo per sacri:ficium oblata nulltim aliud officium habet nisi significare sacrificium internum, · seu totalem uniuscujusque deditionem juxta notissimam Sti. Augustini definitionem sacrificii: "Bacrificium ergo visibile in– visibilis sacrificii sacramentum, id est, sacrum signu-rd, ést" ( 5) , Duplex sententia. Nunc autem, non una est, sed diversissima, Theologorum sententia,cirea modum quo res ad Deum oblata suam significationem explebat. Aliqui enim dicunt significationem suam obtinuisse per quamdam ipsius rei- destructionem ve,l immut.ationem. "Sacra illa oblatio pér _aliquam rei oblatae destructionem semper etiam perfecta fuit" (6); haec destrnctio in viventibus per occisionem et combustio– nem perficiebatur; in rebus inanimatis et solidis ... , ut sim.ila, per combusti_o– nem; in liquidis, ut in vino, per ejusdem ·effusionem. Alii, e contra, et .quidem merito, hanc destructionem, vel immutationem, non ·admittunt tanqua:m notam essentialem sacrificii,. die.entes sacrificium esse actum virtutis; virtutem, autem esse hominis perfectivam, non destructivam; un– de Theologi isti contenti sunt. cum quadam hostiae mutatione, quae in eo tantum consistit quod res oblata a dominio humano transferatu,r in .divínum, ita ut res sit sacra et divina (7) . . In hac igitur sententia immolatio, seu victimae destructio, nullo• modo ingreditur notam essentialem sacrificii latreutici, quod totilm c~nsistit in simpli– cí oblatione alicujus reí legitime facta ad manifestandam nostram erga Deum depender¡.tiam absolutam atque plenam submissionem. Utraque sententia ad Sacram Scripturam recurrit et ah ipsa eruit argu– menta; ·quia res est omnium principalissima atque fundamentalissima pro trac– tatú de sacrificio Missae, aliquid ulterius dicere debemus d.e eorum rationibus. Prima sententia .observat omnia sacrificia, quae in sacra Scriptura com– plentur, perfici reali, vel saltem aequivalenti, victimB.e im_mutatione; am.malia ( 4) De la ".E'aille, op. cit., pag..6-7. (5) De •Oiv. Dei, lib. 10, c. 5;- PL; 41, 282. (6) Billot, op. cit., pag. 586; Stus..Bellanninus, De Missa, lib. 5, c. 2;Vasquez, in 3, d.isp. 220, c. 2, n. 12; De Lugo, De Eucharist.,. disp. 19, sect. 1, n. 7, etc .. Cfr. Lagrange, Etu-· des s11r les religions semitiques. ed. 2, Gabalda. pag-. 224-236 La,miroy, De essentia sacrifi– cii lllissae, Lovanil, 1919, pag. 435; Buch, in Dict. theol.,. art. Messe col. 801-804. (7) Cfr. :Le1>ln, :L'J:'!ee (lu l!U.Crifice de la, ·Mesl!e, pag. 19-0-21 O; 727-737; Vacant, H1st. de la co:nception du sacrifice de la llllesse da.ns - l'eglin latine, 1894, pag. 50 sqs; Batiffol, r.eco:ns sur la Messe, •1919, pag. 175 sqs; Grtvet, La Meese d!I la terre- et la," lllHse dti olel, pag. 24, etc. · · · ·