BCCCAP00000000000000000001372

NON toóALITE.R, NEC DEFINITlVE, SED PER M.oDu'M ~trBSTANTIAE 2M Prob. minor.: Minor faéíle ' c.om, tat; na¡n adaequatus conceptus substan- ·- · tiae est: "id cui co.mpetit. esse iti ie et non in alio tanquam in sub jecto inhaesi'o– nis"; quantitátis autem: "id· qúo' aliquid ,est dimensionatum in longum, latum et profundurri/', ·quod magis dec1atahitur ex pastea dicendis. Jamvero istae no– tiones sunt ádaequate disti:rÍctae. Ergo .. ." b) Si quantitas esset' ídem -ac. sul:>stantia, mutata quantitate, mutaretur et substantía. Atqui hoc e_st perabstirdum,; nam quis serio•· auderet dicere infan– hilm mutare substantiam eo ipso quod mutat quantitatem per evolutionem, in– crementum atque it¡i porro? Quantitas specie differt secundum magnitudinem majorem; vel minorem, sicut binarius specie differt a ternario; substantia, e ~ontr~, eadem est spe~ie; siv~ ih magno, sive in parvo hori:J.ine ... ; substantfa igit~r' corpol'ea realiter distinguitur a :q~ahtitate. . . ' 29) Thoologica. Theologiá, in praesenti materia, duo nobis suppeditat argumenta vali– djs~i~~1 ·qui\'.~ b~ne, dul:>iu~, si quod ádesset, penitus destruerent. á) Scimus enim, ex 'dicHs, úbi de tri¡.nsubstantiatione, totam substantiam .pani$ et virli cessare, statim ac Verba confiec~ationis prolata fuere; scimus prae– terea ·quantitatem. dimensivam pánis et vini realiter et objective p&rmansisse. Atqui; posita identitate substantiae et quanÚtatis, non. posset~ullo modo re– man.ere quantitas, desinente substantia. Ergo, _cum remane,at, ·sequitur quod non sit re idem cum substantia. · b) Secundum· ·arguírJ.entum desumitur ex modo quo scimus. Christum adesse totum ~t_que integrum fapn ¡¡~b magna quam sub parva hostia, tam sub . toto qua:m sub partibus, étia,msi Íninirriis, separatis; nam ex hoc modo essendi i,equjtur quod Úlud 'qilod primo et per se' et primario ponitur praeséns sub spe– ~iebui:i panis ~t,,vini debet ess~''riecessario aliquid' indimensionatum; aliquid sciliéet per se, incj.ifferenter se habens ad magn1;1¡m et, ad minirriam· hostiam; iba :ut totum sit in t~to et totum ,iri qualibet parte. Jamvero si quantitas realiter a substantia corporea non distingueretur, id quod primo et immediate sub spe– ciebus panis et vini poneretúr praesens, csset aliquid dimensionatum, substan• til.Í s~il1cet qu(l,nta;, dimensiones igitur Christi essent primo, et per se, et pri– mario; et irnmediáte, sub speciebus com1ecrati~; quo semel admisso, quomodo Christus posset indifferenter contineri, tam sub una, quarn sub alia specie; ta:m sub inagna, quarri sub pan¡~, im1110 et minima.; quomodo 3Sset tune práesens tottis in, totp, et tottj.1i-'in. singµlis t)artibus, si de ratione dimensionis est esse . · totuin:in totµ,m, partes véro in partibus? . . _. :N ecesse igitur est. realem distinctionem substaritiam corpoream inter et ·quantitatern adn:Íittere. · · ' Ex:pUcationes' Carthesi:anoru:m. . 343; Adversarii tamen; Carthesii disci.puli, in trinii dimensione 11duaH esi;entiam,CQfporis re'ponéntes, hanc djfficultatem removere autumant, recurrén– do ad 'quas\l,ariÍ miracú_losas operationes; quárum virtute id obtineretur: quod Chiistus per · suas dimensiones naturales dimertsionibus hostiae consec'!'atae conjungeretur, fieretq'ue sub eis praesens cum sU:ir quarititate.