BCCCAP00000000000000000001372

200 EX VI VERBORUM SOLA SUBSTANTIÁ CORPORIS habet et necessariam connexionem cum eo quod vi verborum fit praesens. J am vero simul cum substantia Corporis Christi adsunt sanguis et anima pl'opter– indissolubilitatem quam nunc habent partes Christi inter se unitae; diviil.üta& autem propter unionem hypostaticam. Adsunt. praeterea eadem ratione ea omnia accidentia, utputa quantita1,. qualitates naturales..:., quae Christum hominem per:l'ectum efformant in i'oelo. "Respondeo dicendiirn qiwcl.. diipliciter al1:quid Christi est in hoc sar cramento: 1mo modo, ex vi sacramenti; alio modo, ex real·i concomitantia. Ex m qiiidem saéramenti quantitas climensiva corporis Christi non est •in hoc sa– cramento; ex vi enim sacramenti est in hoc· sacramento id in q1wd directe con• versio terminatitr. CQnversio autem, qnae fit in hoc sacramento, directe ter– ininatur ad siibstantimn Corporis Chi·isti, non auJ;em ad dimensiones ejus, qiwd patet ex hoc qiwd q1iantitas dimMisiva pan-is remanet f acta consecrat>ione, so• la substantia panis transeunte". "Quiri tamen substantia Oorvoris Christi realiter non clividit1fr a sua qiiantitate dimensiva et ab aliis accidentibus, inde est quod ex vi realis conco– mitantiae est in hoc sacramento tota. qiiantitas d1:mensiva corporis° Christí et omnia accidentfa ejus" (19). Totus igitur et integer Christus est sub alterutra specie: sola substariti:J ex vi verborurn; caetera omnia e.x real'Í coneornitantia. Nota Bene 330. Notari oportet quid ex hac conclusione habeatur; habemus enim tutum et integrum Christum adesse in Eucharistia cum sua scilicet act.uali nuantitate dühensiva, cum suo organismo ad actus expedito, cum suis potentiis et faculta ti bus ... ; si tamen Christus in Eucharistia nihil pati ab aliis, nihil– cn.;e in alia operari potest, hoc non provenit ex defectu potentiae, sed ex defectu contactus quantitativi, qui contactus est conditio sine qua non cujusvis actionis corporis in, corpus. Caeterum haec omnia melius et adaequatius ihtdligentur pastea. Obj!ectiones 331. Contra hanc thesim adsunt difficultates quac maximam celebritatem apud Theologos obtinuerunt, non certe contra doctrinam ipsam theologico-dogmaticam in thesi stabilitam, sed vel contra argumentorum firmilatem, vel contra ea quae ratione realis concomitantiae sunt sub speciebus praesentia, praesertim quoad animarn. Eas breviter expediemus. Objectio H: Argumentum, a nobis allatum in prima parte ex ratione theologica, non videtur recte concludere, nam ipsum huic principio Sti. Thomae nititur: "Si aliqiw d:no sunt realiter conjuncta, ubicumque est unum realiter, oportet et. aliud esse" (20). Atqui hoc principiurn non est universaliter verum, nam humanitas Christi realiter est cum Vc-ibo conjuncta, et tamen non est ubicumque est Verbum. Ergo argumentum a nobis allatum non est validum. Respondeo: Transeat totum!!!, nam argumentum nostrum non procedebat sicut objiciens supponit; concedimus quidem argumentum sic enuntiatum parum vel nihil valere; concedimus rursus bonam esse objectionem argumento sic enuntiato; at m:ga– mus, et pernegamus ipsam valere contra nos, quandoquidem nos vim argumenti in eo reposuimus quod Corpus Christi in hostia consecrata vere contineatur, ita ut pro illo genere praesentiae non debeat cogi.tlari ulterior Christi pr1c1esentia sub alia ho,;tia, (19) Stus. 'l 'hom.as , 3, q. 76, a. 4, (20) 3, q. 76, a. l.