BCCCAP00000000000000000001372

174 DE PERMANENTIA ACCIDENTIUl\j' In hac sententia salvatur utique realitas et objectivitas sensationum quas, sive gustu, sive. palatu, aut tactu, ·experimur; sed nihil ipsis a parte rei res– pondet, quippe totam substantiam dicunt in nihilum abiisse. ·Quare optime el. Billot contra suos correligionarios: "Hinc <J,ppwret, dis– . crimen inter posteriorem hunc dícendi modurn et praecedentem, in. hoc .ad sum– mum reponi, quod in prima opinione quaeilarn est rnodificatio. sensuum <J, Deo ·immediate producta; in secunda veró, est modificatio fact<J, mediante motu aethe– ris. Sed q1!ia utroque modo objecÚV<J, veritas deficit, discrimen illud nullius mo– menti esse agnoscítur; unde statim ínfero nulli fieri injúriam si ambae illae opiniones pro una eademque habeantur" ( 7). H~c obiter notabis quam ernmee in hac re processe.rint istarum novella– rum sententiarum fáutores, qui, principiis circa constitutionem, corporum eorum– que naturam in Philosophia statutis, Sacram Theologiam, omnium scientiarum reginam, eorum philosophicis placitis accommodare voluerunt, ita ut Theolo– gia, loco dominandi (quod est ejus officium), ejus famulae subserviret. "Philo– sophia .ancilla Theologiae", sarna ratio dictat; huic fere axiomati Veteres Theo– logi innixi, per prius revelatione documentisque Ecclesiae edocti sunt, ut postea, doctrina fidei in tuto posita, ,suam sententiam plus minusve pxobabilem expa,., lírent (8). Censura 298. Quod remaneant spéries vel accidentia, praescindendo a q1.iaestione ,itrurn rnaneant objective vel sub:fective tantum, dici débet de fide defú1,itum in Conc. Tridentino et aliis Conciliis: ''manentibns diimtaxat 1Jpecieb1,ts'' (9), et in Lateranensi et C onstantiensi (1 O). Quod maneant objective seu reaMer, communiter a theologis admitti• tnr saltem 1.d theologice certnrn. Sic Suarezius dicit esse certilm in doctrina fidei qnod maneant eadem nnmero accideutia quae in pane et vino inhaerebant ( 11). (13). De Litgo dicit hoe expresse fnisse in Concilio rrridentino defíniturn ( 12). Bíllnart affirmat esse constans in Ecclesia recepforn accidentia manere . Catheclt'ismus Ro1nan.us: "Tria sunt .... quae in hoc sacramento fidt!s ca- tholfra sine clubitatione credd.... Tertúmi est, accidentia sine itlla re subjecta esse, mir-a quadam atque inexplicnbili ratione'' ( 14) . His multisque aliis a el. Bülot rite consideratis documentis, scribere non dubitat: "Hoc tamen ultínwrn (scilicet quod non r-emaneant accidentia panis (7) Billot, op. cit., pag 432. (8) "biscrimen inter theologois vetere~ eonsentientes et inte1' hos aliquos reeentio– res maximum est in ipsa · rí1ethodo, Veteres enim in modo loquendi ac docendi ecclesiasti– co de parte visibili sacramenti et in disserta Patrum doctrina videbant expressam objecti– vam realitatem specierum remanentium; hac deinde doctrina theolog.ica admissa tanquam norma directrice in inquisitione philosophica, quomodo sint species remanenties. malebant se conjicere in difficiles ·theoria8 de cqrporun1 et accidentiun.1 natura, quan1 violare princi– pium eis theologice certum. Methodum oppositam sequuntur illi recentiures nonnulli, qui, admissa quadam theoria philosophica de natura corporurn et accidentium, hule accommo– dant in suis interpretationibus doctrinam theologicam", Op. cit., pag. 278. (9) Denzinger, 884. (10) Denzinger, 581, 582, 430, 698. (11) Disp, 56, sect. 1, n. 1. (12) De Lugo, disp. 10, sect. l, n. J: Go !l.et , De Eucharistia, disp, 6,. a. 1, n. 2; To• ledo, in 3,·q. 75, a. 5. (13) Billuart, diss, 1, 6; Salmanticenses, De Eucharistiae sacramltllto, disp, 8, n. 7.. (14) P. 2, e, 4, n. 25.