BCCCAP00000000000000000001240

nem nonnullorum Patrum Ordinis nostri di- yulgata sunt pittacia cursoria (vulgo: franco- _bolli, postage-stamps, timbres-poste, etc.) cum illorum effigie. Sic. vy. gr. in Austria a, 1933 occasione 250. anniversarii liberationis _ Viennae ab incursu Turcarum (1683) editum est: pittacium 24+24Gr. cum effigie Ven P. _ Marci ab Aviano, qui de illa liberatione optime - meruit. Eadem occasione etiam in Polonia __ editum est pittacium 1.20 Zl. cum. effigie- bus eiusdem P. Marci ab Aviano et Toannis Sobieski regis. 5 _ Similiter in Hibernia figura P. Theobal- di Mathew (1790-1856) apparuit in duobus pit- taciis 2 et 3 p. editis anno 1938 occasione _Lcentenarii « Societatis Temperantiae » an, 1838 a dicto patre institutae. Insuper in parva republica San Marino _ (intra fines Italiae) anno 1927 vulgata sunt duo pittacia L, 0,50 et L. 1,25 cum imagine con- ventus FF. Capuccinorum. Pittacium autem -L, 1,25 iterum paruit an. 1936 cum valore - mutato in L. 2,05. ___ Circa praefata pittacia, praeter Catal. Yvert ete., cfr. ANHEUSER CLEMENS, 0.f.m., Die _christliche Welt im Markenbild (Géttingen 1950) p. 33 tab. 48 n. 145-146: Marcus ab Avia- mo; p. 42 tab. 57 n, 22: Theobaldus Mathew; p. 75 tab. 117 n. 6: Conventus Capuccinorum. Philibertus a Bonneville, Prov. Sabaudiae per sexdecim circiter annos Moderator. — Or- dinem nostrum ingressus est a. 1599, et a. 1655 vel 1656 vita cessit. In disceptationibus cum haereticis praesertim se exereuit et bonae no- tae theologus et orator fuit. Sedulo quoque la. bore missiones in Sabaudia, quibus erat Prae- _ fectus, fovit earumque res historicas describen- das caravit. A confessionibus fuit S. Francisci de Sales, cuius in obitu funebrem orationem _ dixit (a. 1623) eiusque biographiam postea deseripsit. ROCCO DA CESINALE, Storia Miss., 1, 257; u, 243, 256, 312, EucENE, Nécrologe de Savoie, p. 311. Jean, Les Cap. en Savoie, p. 65-69. BERNARDUS, Bibl. Script., p. 215. SBARAGLIA-ACCURTI, Scriptores, u, 373. TOANN. AS. ANT., Bibl. Franc., 1, 478. Philippinae Insulae in Oceania. — Haec lissio sumpsit initium anno 1886 cum Capuc- cini Hispaniae (tune unicam efformantes Pro- _Vinciam) pro bono Insularum Carolinarum Manilae residentiam instituerunt, Deinde Ma- tritensi Districtu suppresso, cui haee Missio concredita fuerat post Hispaniae in Provin- clas d'visionem, anno 1907 commissa est Prov. Catalauniae, anno vero 1914 Prov. Navarro- Aragoniae. Vi. decreti generalis diei 30 apr. 1937 Missio ista erecta est in Custodiam Pro- vincialem Domus religiosae exsistunt in locis: Aguilar. Bugallon, Manila, Salasa, San Miguel et alibi. Bibliographia CLEM. A TeRzORIO, Manuale hist., p. 436-39. EsTapisTicA Prov. Navarra (1928), p. 147-56. ANALECTA CAP. 23 (1907) p. 266, Missio com- mitt. Prov. Catal, — 44 (1928) p. 230, Missio committ. Prov. Navarrae. — Cfr. etiam Index Gener. voll. 1-50 (1884-1934) p. 126. ANUARIO MISIONAL de la Prov. Navarra, a. 1934, p. 77-89. Cfr. etiam a. 1935 8s, ESPANA usionerA. Revista (Madrid), 1, 1946, p. 83-88: Misién de Filipinas (Bue- nav, de Carrocera). ‘ (*) Quoad Ephemerides ab hac Missione editas vide sub vy. Periodica. Philippopolis, seu Plovdiv in Bulgaria. — Locus princeps est Vicariatus Apostolici So- phia-Philippopolis. — Nostri missionarii in hac urbe ab a. 1841 moram ducunt. Antiquum Sa- cellum a Clericis SS. Redemptoris a. 1836-39 exstructum, illi in ampliorem formam a. 1851 deduxerunt et a. 1861 novam ecclesiam cathe- dralem S. Ludovici regis condiderunt. Postea Scholam, Nosocomium et Seminarium Seraphi- cum addiderunt, quod quidem Seminarium a. 1894 translatum est. Denique a. 1934, Sacra Congr. de Propag. Fide domus religiosa for- mata ut ibi aperiretur concessit, MANDALARI MARIO, L’Italia e le Scuole ar- meno-cattoliche d’Oriente, con Appendice sul « Seminario de’ Cappuce. di Filippo- poli». Roma 1892. ANALECTA CAP. 51 (1935) p. 13 (Domus re- ligiosa). Philippsburg (Philippopolis) in prov, Rhe- nano-Westfalica. — Residentiam missionariam ibi fratres habuerunt an, 1677-1734. BULLAR. CAP. IV, 386. HIEROTHEUS, Prov, Rhenana, p. 33 (cf. Ind.) KILIAN, Aufhebung d. Nothgottes, p. 91. Philippus ab Angoumois (Engolismensis) Prov. Parisiensis. — Medio saeculo XVII flo- rebat. Vir vitae spiritualis expertus, fuit a confessionibus Mariae de Medicis reginae, Cum P. Suffren, S. I., fundandae « Compagnie du Saint-Sacrement » collaboravit (1627). Multa seripsit de Theologia ascetica et mystica, in- ter quae opus: « Le Triomphe de l'amour de Dieu en la conversion d’Hermogéne » (Paris 1625). ; BERNARDUS, Bibl. Script., p. 216. SBARAGLIA-ACcURTI, Scriptores, uu, 378. IOAN. AS. ANT., Bibl. Franc. 11, 484. pastor, Storia dei Papi, xu, 566-68 (de: Compagnie du St. Sacrement). ‘ DICTIONN. THEOL. CATH., xu, 1403. ETUDES FRANC. 11 (1904) p. 440. (Confrat. SS. Sacram.). — 39 (1927) p. 459 (de oper. P. Philippi). Philippus ab Appenzell (Tanner), alumnus prov. Helveticae, ex haeresi ad fidem conver- sus concionator insignis factus est et cultus