BCCCAP00000000000000000001240

Indu'gentiae — Innocentius 818 qt partiales quas omnes etiam Christi fideles ; valent sive pro seipsis, sive pro de- quaedam imsuper conceduntur pro = % precibus recitandis et benedictio- nibus recipiendis. Praecipua benedictio, cum indulgentia plenaria adnexa, est Absolutio ge- neralis, quae olim plures alios -sortiebatur effectus, ut ipsius formula adhue exprimit. Inter plenarias indulgentias ecclesiis Ordi- nis concessas imsignior ea est quae « Indulgen. tia Portiunculae » nuncupatur (vide sub v. Portiuncula). Singulis demum Provinciis con. cessae sunt plures indulgentiae, privilegia et indulta, puLLAR. CAP., ef. Ind. tom; 1, IV, VI, xX, yenantius, Monumenta ad Const., p. 641-44. - SUMMARIUM INDULGENTIARUM, Privilegiorum et Induliorum a Sede Apostolica Ordini Capuccinorum in perpetuum concessorum, Romae 1905. antonino, Manuale sul T, O. F., 404-31. metcuior, Historia O, Cap., u, ef. Ind. BASIL GUMMERMANN, 0. CAP., A Collection of Indulgences of the Orders of St. Fr. — Detroit » Mich., 1944. CAMPELO 10S., 0, F. M., De Indulgentiis Se. raphici Ordinis hodie vigentibus. Disqui- sitio _historico - canonica. Compostellae, 1943. Cfr. Archivo Ibero-Amer. a. 1944, p. 497 ss. ANALECTA CAP., cfr. Index Gener, yoll. 1-50 (1884-1934) p. 72-73; cf. et Indices vol. 51 ss. Infirmorum cura. — Circa confratres infir- mos sic monent Constitutiones Ordinis (121- 122) « Ut infirmorum necessitati satisfiat, ne- cessarium subsidium suppeditetur... praecipi- mus, ut aegrotante aliquo fratre, illico a Su- periore deputetur frater idoneus et caritate ple- nus, qui in omnibus aegro inserviat... Et qui- libet frater recogitet quid in casu infirmi- latis sibi factum vellet, et memoria recolat quae noster Pater seraphicus palam expressit in Regula dicens, nullam matrem adeo tene- ram, piam et in filium suum unicum propen- sam esse, qualem in fratrem suum spiritualem quemlibet nostrum esse oportet ». Quae ver- ba ad praxim deducta, cura infirmorum quan- dam peculiarem notam Ordinis nostri consti- tuit; unde dictum populare circuit, quod gal- lice ita vocitatur: vivre chez les Jésuites — étre malade chez les Capueins — mourir chez les Dominicains. — Circa ministerium spirituale et corporale fratrum Capuccinorum erga aegrotos fuse tractatur sub verbis. Medicina, Nosocomia et Pestis. MELCHIOR, Historia O. Cap., vol. 1, 283-91; vol. im, 124-45, De ministerio erga aegrotos. Ingbertus a Dohn (Naab), prov. Bavaricae, Magnam suj famam reliquit lector S, Theclo. flae et Scriptor et exercitiorum director. Cha- "sma speciale vero habuit pro dirigenda iu- Yentute praesertim studiosa, uti testantur pe- riodica ad hoc ab ipso fundata et directa: Das grosse Zeichen (1922), Der Meeresstern (1924), Der Weg (1924), Frohe Fahrt (1925), Das neue Leben (1928). Carolus Sonnenschein optime eius indolem descripsit hisce verbis (« Notizen » 6, 48): Homo agilis, interior, sub- tilis, qui incorrupte et integre iudicat mun- dum ac iuventutem. Nazismum germanicum acerrime impugnavit tam verbo tum calamo, quapropter e patria fugere coactus vixit pe- regrinus in Helvetia et obiit in exsilio Regis- curiae (Koenigshoffen-Strasbourg) die 28 mart. 1935, aetate 50, religionis 30 annorum. ALPHONSUS, Totenbuch Bayr, Kapuz. p. 94. P, MAXIMILIAN NEUMAYR, P, Ingbert Naab, Seher, Kiimpfer, Beter, Miinchen 1947, Cir. Collectan. Franc., a. 1950 p. 161. FRANCISC, STANDAARD, 50 (1948) p. 38-43, : PROVINZBOTE (Bayer.), a. 1935, p. 94, 124, SANKT FIDELIS, 22 (1935) p. 1208. Ingenboh{ (Sorores de), vide Theodosius a Miinster (Florentini) Ingenuinus a Brixen (Bressanone), prov, Ti- rolensis alumnus. — Ex baronibus de Enzen- berg originem duxit a. 1643, habitum sumpsit a. 1665, et vita cessit in loco Bolzano a. 1711. Fuit Magister novitiorum atque Definitor pro- vincialis. — In arte picturae et sculpturae magnam laudeni consecutus est. Imaginum quas P. luvenalis a Nonsberg operibus Fr. Thomae a Bergamo inseruit, ipse exempla depinxit. In nostro conv. Brixinensi, in castro Tratzberg et alibi, nonnulla egregia eius ope- ra servantur. CHRONICA BAVARICAE PROY., p. 141-42. HOHENEGGER, Gesch, Tirol, Prov., 11, 710. Inglese Laurentius a Salemi, episc., alum- nus prov. Panormitanac; natus die 29 iulii 1884; habitum Capuccinorum sumpsit a. 1900 et sacerdotio auctus est a, 1907. Doctoris gra- du in Iure canonico apud Universitatem Gre- gorianam in Urbe insignitus, in propria Pro- vincia muneribus Lectoris et Ministri Prov. (1928) funectus est. Die autem 1 febr. 1934 nominatus est Episcopus dioecesis Candien- sis in insula Creta. Dioecesim vero adire ne- quivit ob gubernii Graeci oppositionem. Ideo die 5 mart. 1935 translatus est ad se- dem episc. Anglonensem-Tursiensem (Anglona- Tursi in Basilicata); qua sede abdicata, die 12 sept. 1945 titulum episcopalem Nilopolita- num obtinuit. Obiit Panormi die 19 ianuarii 1951. ACTA APOST. SEDIS, a, 1935 p. 273; a. 1945 p- 268. ANALECTA CAP. 50 (1934) p. 112,, Epise. — 51 (1935) p. 81, brevis not, biogr. voce seraFica (Palermo), a. 1934, p. 77. 148. Innocentius 1X (Joan. Ant. Fachinetti), — Electus 29 oct. 1591, obiit 30 dee. 1591. In tam brevi pontificatu pauca in bonum Ordi- nis perficere potuit.