BCCCAP00000000000000000001240
ANALECTA CAP., 14 (1898) p. 30. PETIT MESSAGER DE ST. FRAN. a. 1897, p. 315 s. Henricus ab Harville, nobili stirpe La Grange de Palaiseau. — Habitum seraphi- cum in Parisiensi provincia ‘sumpsit a. 1599. Concionator exstitit egregius, pluriesque De- finitoris munus obivit. E vita cessit a. 1630. -— Praelo dedit quae sequuniur: Isagoges chro- nologica... ab orbe condito usque ad an. 1620, Voll. 2 (Parisiis 1624-26). Sermones de SS. Eucharistiae Sacramento. Voll. 2 (1629-31). peRNARDUS, Bibl. Script., p. 114. wADDING, Scriptores, p. 112. SBARAGLIA, Script., 1, 356. IOAN. A 8. ANT., Bibl. franc., u, 57. EMMANUEL DE LANMODEZ, Les PP. Gardiens des Capucins a Paris (Paris 1893) p. 12. DICTIONN. THEOL. CATH., x1, 1734. ANNALES FRANC., 45-46 (1906-07) p. 559-561. ETUDES FRANC., 8 (1902) p. 452. Henricus de Lotharingia, episc. (erronee apud nonnullos Scriptores Ord. nostri Alte- fat nuncupatus), — E ducum familia ortum habuit a. 1576 in loco Vaudémont in Lotha- ringia. A Clemente VIII an. 1593 administra- tor dioecesis Virodunensis (Verdun) constitu- tus, an. 1602 eiusdem dioecesis episcopus factus est. Qua sede deinde an. 1610 abdicata, ei con- ceditur indultaum (24 dec. 1611) induendi ha- bitum fratrum Capuccinorum. Obiit in urbe Nancy die 27 apr. 1623, eiusque ossa in no- . stra ecclesia, ab eodem una cum conventu aedificata, postea sepulta sunt. BULLARIUM CAP., Vv, 194, 195. RITRATTI CAPP. ILLUSTRI, 1, 39 ss. (ubi erro- nee Altefat nuncupatur). EUBEL, Hierarchia Cath., tv, 370. GALLIA CHRISTIANA, xt, 1249-50. ARMEL, Les Capuc. de Metz, p. 16. ANALECTA CAP., 16 (1900) p. 149 nota 2; 22 (1906) p. 252. Henricus a Montbazon seu a Vendéme (I’ab- bé Rousseau), antiquae proy. Tu- roniae. — De eius vita religiosa capuccina parum cognoscitur; scimus tantum missiona- rium in Aegypto exstitisse et per septem an- nos commoratum esse in urbe Cairo. Admo- dum notus est.e contra artis medicae exer- citio praesertim in regio ilaboratoriio medi- camentario apud Louvre Lautetiae Parisiorum (1678-1680) una cum socio P, Tranquillo ab Orléans (vide), P. Henrico debetur inventio medicamenti ab eius cognomine dicti « Lau- danum de Rousseau». Uterque adversatus a medicis Parisiensibus Louvre derelinquere coactus est. P. Henricus a Superioribus pri- mum in provinciam Britanniae missus est, dein alio. Anno demum 1690 videtur com- morasse inter religiosos Benedictinos Clunia- censes inter quos obiit d. 9 febr. 1694. Opus eius typis datum sic inseribitur: Secrets et Remedez éprouvez. Dont les préparations ont été faites qu Louvre, de lV’ Ordre du Roy. Adiicitur opella: Preservati{s et remedes uni- versels, tirez des Animaux, des Vegetquy des Mineraux. IL éd, Paris, 1708; = éd.. Ib, 1718. 3 ROCCO DA CESINALE, Storia, mi, 413. DAVID M, W., L’Abbé Rousseau et le — Tranquille. In: « Mémoires Soc. d’Agric. d’Angers » 1905. (Cfr. Frane., t. 13, a. 1905, p. 323). RnENAUT G., L’Abbé Rousseau, capucin i Vendéme, médecin et maitre en pharma cie au XVII siécle. In: « Bull. Soe. Arch, du Vendémois» t. 52, 1914, p. 146-148, (efr. Archiv. Franc, Hist., DICTIONN, « LAROUSSE » et alia Lexica vel Encyclopedize, sub v. Rousseau. JOURNAL DE PARIS, N. 270 du 20 sept. 1785, Notitiae de «Laudanum» du Capucin de Louvre), REVUE SACERDOTALE DU 1.0.F, (Paris), a, 1938 « p. 80-82, Deux Capucins du Louvre: le « Laudanum » de Rousseau, le « Baume Tranquille », (P. Godefroy de Paris). Henricus a Seyne, prov. S. Ludovici (Pro-_ vence in Gallia) concionator et lector, — ra edidit de (1683); de christiana perfectione Praelatg religioso (1672), et 4 volumina Con- cionum (1677). BERNARDUS, Bibl. Script., p. 114. IOAN. A S. ANT., Bibl. Franc., u, 63. Henricus de Silesia, Septentrionalis alumnus. ex familia lutherana Hermann. Cum annum 24 attigisset catholicam fidem amplectitur. Non multo post in Ordinem rostrum ingressus, vehementi studio in haereticorum conversione _ adlaboravit, quorum multos, etiam genitricem suam (+ 1608), ad veram fidem reduxit. Inte. riit Krems a. 1616 veneno sibi a quodam me- dico haeretico propinato. SILVEST. MEDIOL., Annales, p. 37-39. GIUS. DA CANNoBIO, Annali, 1, 40-44. PELLEGRINO, Annali, Iv, 363-368. ROCCO DA CESINALE, Storia, 1, 346, 349. LEGGENDARIO CAP., IV, 244-250. HOHENEGGER, Gesch. Tirol. Prov., 1, 158-59, FRANZISKUS (Linz) 4 (1929) 10 ss., 52 ss. Henricus a Vaudémont, vide Henricus de Lotharingia, episc. Henricus a Vendéme, vide Henricus a Montbazon Heppenheim in Proy. Rhenano-Westfalies (Hassia). — 1)Ad Stradam Montanam li fratres nostri commorati sunt ab a. 1630 usque ad a. 1649. — 2) In vico Alzey, paroe cialem curam Fratres exercuerunt ab an. 1700 ad an. 1750 et ultra. BULLAR. CAP., IV, 386. HIEROTHEUS, Prov. Rhenana, p. 49 et Ind. sacoss, Die Rhein, Kapuz., v. Index. KILIAN, Aufhebung Wallj. Nothgottes, p. 8. Heraclea in Sicilia, vide Gela Herba S. Salvatoris, vide Erba S. Salv. Bind a. 1922, p. 258, provinciae Tirolis — — Natus est Jaur — Ra M ena suo Me
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz