BCCCAP00000000000000000001240

we Lattin, alas Cj Re TY 571 Felder — Felix qui nunc derelictus est. Ecclesia SS. Franci- sco Assis. et Benedicto fuit dicata. BULLAR. CAP., V, 95, 96, 393. ANALECTA 0. CAP., 28 (1912) p. 159, Felder Hilarinus a Luzern, ep.sc ., alumnus prov. Helveticae. — Natus in vico Flihli die 20 iulij 1867; habitu Capuccinorum indutus a. 1886; sacerdotio auctus a. 1890, Laurea in sacra Theologia adepta apud Universitatem Friburgensem, eandem disciplinam per 40 fere_ annos confratribus tradidit. Studia theologica et franciscana maxime coluit; pluries Definitor provincialis electus est et mon pauca negotia tractanda ab Apostolica Sede ei commissa sunt. Demum Pius Pp. XI die 12 apr, 1938 eum ad titularem LEcclesiam episcopalem Geritanam promovit, Ex ope:ibus ab ipso editis sequentia tantum adnotantur: Geschichte der wissenschaftlichen Studien im Franziskanerorden bis um die Mitte des XIII Jahrhund., Freiburg i. Br. 1904. — Jesus Christus, Apologie seiner Mes- sianitat und Gottheit gegeniiber der neuesten Christusforschung, voll. 2, Paderborn, 1911, ed, 1923. — Apologetica seu Theologia funda- mentalis voll. 2, ib. 1920 et 1923, — Die Ideale des hl, Franz'skus von Assisi. Tb. 1923, IV ed, 1935, — Jesus von Nazareth. Ib. 1937, — Ge- neral und Erzbischof: P, Bernard von Ander- matt. Schwyz, 1943. ANALECTA CAP, 38 (1922) p. 111, Opus « Apo- logetica » laudatur a Bened, XV. — 54 (1938) p. 109, 161, Eipise. tit. ESTUDIOS FRANC. a. 1910 (Num, extraord.) p. 186-202, A proposito de una obra de historia franciscana (scil, de Studiis jn Ord. Min.). SANKT FIDELIS, 7 (1918-19) p, 298-321, P. Hi- larin Felder Magister und Lektor der hl. Theologie. Feldkirch (Veldkirchium) in Prov. Tiro- lensi. — Ab a. 1602 (vel circa) exstat con- ventus a Fratribus helveticis fundatus. Eccle- sia dedicata est Visitationi B, Mariae Virg.; in ea asservatur et colitur caput S. Fidelis a Sig- maringa. pescriprio Geocr. (1929) p. 35 tab. xvur. BULLAR. CAP., IV, 366. SILVEST. MEDIOL., Annales Cap., 1, 135. GIUS. DA CANNoBIO, Annali Capp., 1, 164. CHRONICA PROV. HELYET., p. 785. HOHENEGGER, Gesch. tirol. Prov., u, 132. romuaLpus, Hist. Prov. Anter, Austr., p. 221-26. PETRUS FRANC,, Suevia ecclesiast., p, 804-06. ANALECTA cap. 40 (1924) p. 10 (Novitiatus), « FRANZISKUS » (Linz), 3 (1928-29) p. 172. Felicianae (Sorores), vide Honoratus a Biata Felicianus a Messina, in seeculo Guargena vel Guarcena Dominicus, alumnus prov. Mes- sanensis (1610 t 1663). — Pictor egregius re- rum historicarum et religiosarum artem di- dicit ab Abrahamo Casembrot et Guidonem Reni imitavit. A suis coaetaneis « Raphael (. puccinorum » vocabatur. Artem excoluit Bo noniae, Venetiis, Romae et Messanae. In stra ia Catanae admiratur pictura ¥en ginis Spei»; in illa Messanensi reliquit « Vir. ginem Agonizantium » quam _ perdidimus jn terrae motu an. 1908. Alias picturas reliquit in Pozzo di Gotto, ete, * BENEZIT, Dictionn, des Peintres, u, 502, CORNA P. ANDREA, Dizion. della Storia del. VArte in Italia (II ed. 1930), p. 540. : LANZI, Storia pittorica dell’ltalia (ed. vy, 1818); 1 347; vI, 95. ITALIA FRANC, 10 (1935) p. 278, nota 22 Felicianus a Piacenza, Prov. Bononiensis alumnus. — Ex marchionibus Lampugnani | tus, habitum seraph. a. 1594 sumpsit. In sug provincia per multos annos Lectoris, Definito. ris et bis etiam Ministri officia obivit. In aliis. vero provinciis fuit Commissarius et Visita. tor Generalis, in Tuscia insuper an. 1634-°37_ Minister Prov. — Demum in Gener. Capitulo, — a. 1637 celebrato, Procurator Gener. eligitur: — quo munere absoluto, dum in suam provin- ciam revertebatur, Florentiae morbo occubuit, — principio a. 1644. 3 BULLAR. CAP., 1, 253. FELICE, Tavole Capit. Gen., p. 136. cmiLto, Capp. Emiliani, 1, 170, 175, 179. sALyATORE, La Prov. di Bologna, 1, 150-60. — PELLEGRINO, Leggenda Capit. Prov., p. 15. sisto, Storia Capp. Toscani, 1, 373. Fs ANALECTA CAP., 12 (1896) p. 152, n. 25; 54 (1938) p. 217. wy RO A A a tae Ri. Ui IR Eo Sh NL et coe ale Felicianus a Sevilla, Prov. Baeticae seu An- dalusiae. — Natus a. 1657 e nobili familia — Solis de Almansa, Ordinem ingreditur a. 1676. Concionator .fuit celeber et devotionis erga SS. Trinitatis mysterium studiosus propaga- tor. De patria optime meruit anro 1702 cum — in portam Cadiz Angliae naves appulissent. An. — 1701 in eadem civitate Domum pro pauperi- — bus aperuit, quae adhuc exstat sub nomine; Hospital de la Santa Caridad. Sancte. obiit in urbe Granada a. 1722. — Supersunt eius non — nulla impressa opera de re spirituali et com> — cionatoria. ‘ BERNARDUS, Bibl. Script., p. 84. Epuarpus, Bibl. Mariana, p. 23. IOAN. AS. ANT., Biblioth, franc., 1, 344. WALID SERAFICO, a, 1900, p. 310-312. 3 ARCHIVO IBERO-AMER. 2] (1924) p. 217 (opera) MENSAJERO SERAFICO a. 1892, p.,209, 239. ¢ a adMeee i ae eS Felicissimus a Cortemiglid, vide Cocino F. Felix de Alamin, seu de los Molinos, Prov. Castellae in Hispan. (+ 1727, vel circa). — Concionator vere apostolicus et scriptor egre gius de re morali, ascetica et mystica. vulgavit, inter alia, opera quae sequuntur: Falacias del Demanio (pluries editum); Espej? de verdadera y falsa contemplacién (1695): Felicidad natural y sobrenatural del hombre — (1723); Impugnacién contra el Talmud (1727)