BCCCAP00000000000000000001240

Eugenius — Eusebius mam iterum petens ineunte a. 1855, a Su- joribus relegatus est in conv. S. Bonav. PP. Reformatorum apud Palatinum — ibique mortuus est a. 1866. Plurima edidit opuscula de re ascetica et apologetica. apottinanis, Bibl. Prov. Aquit p. 61-64, 168. _ gpuarpus, Bibl. Mariana, p. 21. yrENEE, Hist. des Cap. de France, 1-1 Par- tie, p. 84-103; ur Part., p. 110-31. JUAN B. DE aArpaLes, La Divina Pastora, t. 1 (Sevilla 1949), p. 704 ss. DICTIONN. THEOL. CATH., xu, 2663. EVENEMENTS instructifs et observations a M. (Ab. Lamennais du P. Eugéne capucin espagnol... mis au jour par un ami de la religion. Nantes, 1849 [Est autobiogr.]. - ¢aupon z., Un bienfaiteur des aliénés, le P. Marie-Jos. Chiron, prétre. 1797-1852. Avignon, 1930. (Plures notitiae de P. Eug.) ef. recens. im COLLECTAN. FRANC. a. 1932, p. 443 et REVUE HIST. FRANC., vill, 1931, p. 238-40. ANALECTA CAP. 18 (1902) p. 146-56, 213 Ss.; 327-332. — 19 (1903) p. 180-83. Eugenius a Rumilly, Prov. Sabaudiae, Min. Gen. — Domo Gruffat natus a. 1769, ordinem ingressus est a. 1786. Tempore gallicae ever- sionis in Italiam venit, deinde sacerdotio auc- tus, per duos annos in Raetiae missione adla- - boravit. Post a. 1814 ad suam revertitur Pro- vinciam, eamque per sexdecim annos magna cum operositate rexit. Anro 1833 Definitor Gen. et a. 1836 Ordinis Procurator nominatus est. Denique a. 1838 ad supremum Ordinis regimen eligitur, quo in munere Missionum incrementa maxime fovit. Ipsi debetur prae eaeteris Collegii S. Fidelis pro Missionibus in Urbe fundatio (1841) necnon opus inscriptum: Cerimoniale ed Ordinazioni dei FF. Min. Cappuccini, Roma 1841; gallice dein versum, Chambéry, 1843. — Obiit, benemerentissimus Pater, d. 28 mart. 1843. BULLAR. CAP., x, 61 (nota), 722. FELICE, Tavole Capit. Gen., p. 264, 266. EucENE, Nécrol, de Savoie, p. 292-99. JEAN DE c., Les Cap. en Savoie, p. 343. EpuaRDUS, Collegii S. Fid. hist., p. 152. CLEM. DA TeRzonio, Le Missioni, 1, 106, 251- 58; rv, 153. APPENDIX ad Bibl. Script. Cap., p. 19. AMBROISE DE UGINES - VALENTINO DA TAGGIA, (Oratio funebris gallice et italice), Cham- béry, 1843, STROZz1 G., Orazione funebre, Roma, 1843. ANALECTA Cap., 12 (1896) p. 155 n. 58. T™ MAssatA, 2 (1915) p. 167-71. ROSIER DE ST. FRANCOIS, a. 1902, p. 103-114: Le restaurateur des Cap. en Savoie, aprés la Révolution. SERAPH. WELTAPOSTOLAT, 2 (1926) p. 98, 129, 161 (P. Eug. Missionum instaurator). Eugenius a Sortino, Prov. Syracusanae. -— An. 1827 e familia Scampolino natus est. Bo- Nae notae concionator exstitit, et per annos tredecim munus Ministri Prov. gessit. Omnes vires suas contulit qua lector magister novit. et moderator ad Provitciam instaurandam post Ordinum dispersionem a. 1866. Obiit die 30 apr. 1911. LORENZO DA sorTINO, Elogio funebre, Ferla, 1911. ANALECTA orD., 27 (1911) p. 205, necrol. ETUDES FRANC., 36 (1924) p. 192-98: Le P. Eug... capucin sicilien (Ubald d’Alengon). Eugubium, vide Gubbio Eumenensis sedes titularis episcopalis, — Hoe titulo potitus est a. 1713-1727 noster so- dalis Ludov. France. Mornay Duplessis. Eupen, olim Neaux (Eupena) in Belgica provincia. — Conventus antiquae Proy. Vallo- nicae qui an. 1662 conditus fuerat, derelictus fuit tempore gallicae subversionis (1796). Ee- clesia B. M. V. Immaculatae dicata fuit. BULLAR. CAP., IV, 370. HILDEBRAND, Kapuc. in de Nederl., u, efr. Index. HEINEN, J. J., Pfarrgeschichte Eupens (1896) p- 96ss., 198 ss. REINERS H., Die Kunstdenkmdler von Eupen- Malmédy (1935) p. 83-89. COLLECTAN, FRANC. 12 (1942) p. 113 n, 219, p- 114 mn. 2 (Notitiae comv.. Eunen ex er tic. a P. Hildebrando edito in Elckerlye, an, 1936). FRANC. LEVEN, 33 (1950) 51 (Monum. artis). Eusebius ab Ancona Prov. Picenae, Min. Gen. domo Fardini ortus a. circiter 1490. Ex Minorum Observantium familia, cui se addixe- rat, ad nos venit a. 1533 vel 1534. Theologi et Concionatoris laudem sibi conciliavit. Suam provinciam ab a. 1535 usque ad a. 1538 rexit. In generalibus vero Capitulis, ab a. 1535 ad a. 1567 habitis, saepius Definitor electus est, bis Procurator (1561, 1564), demum semel iterum- que supremus Ordinis moderator nominatur (1552 et 1555). Porro Pius IV, qui-sibi eum Theologum a. 1556 adsciverat, Cardinalium etiam purpuram eidem tradere deliberabat, at ille talem honorem prae sua modestia studuit recusare. Sunt qui affirmant eum Tridentino Concilio interfuisse: alii vero negant. In coe- nobio vulgati nominis Scapezzano e vivis su- blatus est a. 1569. — De re ascetica, praeser- tim vero de seraphica Paupertate, scripsit; sed nihil prorsus ab eo conscriptum iam nunc su- perest. MONUMENTA HIST. 0. CAP., 1, 536; 1, 518; ul-1v-y-v1, efr. Indices. BULLAR. CAP., 11, 115. noverto, Annales Cap., 1, 494-96. 692-97. FLORES SERAPHICS, 1. 23-27 cum figura. ANNALES MINORUM, a. 1569, n. XVIII. patocci, Frutti Serafici, p. 93-95. epuARDUS, De primordiis O. Cap., p. 126. FELICE, Tavole Capit. Gen., p. 31-72. LEGGENDARIO CAPP., 1, 150.