BCCCAP00000000000000000001240
ere Anne ne PRB atts sy ee Eloquentia — Emmanuel — Ocravius A Saticeto, Breve istruzione. ad ‘uno Studente per guidarlo al retto modo di ‘comporre le Prediche. Torino, 1902. ‘Puuippus A Civiranoya Marche, jstruttiva indiritta al Sig. N. N, (sulla Pre- dicazione), Fermo, 1756. _ RapHaeL A CasaLe Monrerrato, Oratorie i- stituzioni: esposte a novelli Predicatori. Ver- _-celli, 1770. Rosertus A Nove, Il Predicatore Cappuccino. Vicenza, 1933. - Ministerium Verbi, Manuale dj predicazione dedicato aj Clero, Ib. 1934. ~Upateicus A GaBLINGEN, Ostensio spiritus et _ yirtutis in privato sermone et publica praedi- catione Verbi Dei. Vercellis, 1780. Venanrius A Lacosanro, Norme pratiche di sacrq eloquenza. Milano, 1898. Vincentius A Peratta, Pensamiento de San Buenaventura sobre la Oratoria sagrada, in: «Estudios Franc.» (Barcelona), vm, 1912, p. 1909-118, Zacuarias (Boccarpi) A SicicNano, Metodo teorico-pratico di comporre Prediche secondo le regole della vera Eloquenza. Napoli, 1802. Tue Capucuin Epucationat ConrereNce of the Prov. of, St. Ioseph (Prov, Calvariensis in Stat. Foeder. Amer.) vol. IV, 1946, Re- ; of of the fourth Meeting: Educating for Elusa, vide Eauze Elyacum, vide Ellwangen Elzearius a Porto Recanati, vide: Torregiani E., episc. Elzearius a Vire, clericus Prov. Parisiensis. _— Nobili genere Halbout de la Becquetiére natus a. 1593, Ordinem ingressus est a. 1622, obiitque Cadoni (Caen), peste laborantibus inserviens, d. 6 aug. 1626, . DE Pise, Annales, p. 644-48. ovcmati, Annali, u, 563-570. LE CHEVALIER jos., Vie du Frére Elzeéar, clerc capucin. Caen 1696. UBALD pD’ALENGON, Jean Halbout de la Bec- quetiére (1593-1626) Paris, 1904. Embaré in Custodia Prov. S. Pauli in Bra- silia. — Anno 1930 Paroecia S. Antonii, sita ; es Santonensi, nobis regenda commit- ANALECTA 0. CAP. 46 (1930) p. 39. Embrun, olim Ambrum (Ebredunum) in Prov. Lugdunensi. Conventus a. 1643 condi- tus a fratribus antiquae Prov. S. Ludovici, nune in derelictione iacet. BULLAR. CAP., v, 401. SCHEMATISMUS PROy. LUGDUN, (1895) p, 91. Emericus ab Arc-les-Gray (Peusselet), prov. Lugdunensis, qui propter fidem catholicam €xtremo supplicio affectus est Parisiis a. 1794. Lettera’ BESCHIN, Martyrol. Franc., (28 mart.). eEpouarD, Essai de Martyrologe, p. 5. Morey, Les Cap. en Franche-Comté, p. 280. ETUDES FRANC., 20 (1908) p. 287-94: P, Léo- pold de Chérancé, Une victime du Tri- bunal révolutionnaire de Paris. Emericus ab Hall, Prov. Tirolensis. — Fa- tuilia Fischer ortus est a. 1685, et Ordinem amplectitur a. 1703. Fuit Concionator eximius, Lector et ter Definitor Prov. — Comes et seriba a secretis Ministri Gener. P. Hartman- ni, cum eodem per septennium (1726-33) to- tam fere Europam peragravit. Quae itinera postmodum pulchre descripsit in opere cui titulus: Siebenjaihrige Wanderschaft, d. i. Vi- sitationsreise des Generals P. Hartmann (Inns- bruck, 1753). Obiit Salisburgi 4. 1760. Non- nulla edidit opera quae praesertim de B. M. V. tractant. BerNARDUS, Bibl. Script., p. 79. cassIAN, Literar. Titigkeit, p. 46. epuARDUS, Bibl. Mariana, -p. 20. HOHENEGGER, Gesch. tirol. Prov., u, 705. Emericus a Koméron, vide Sennel E. Emmanuel ab Antwerpen, vide: Van den Bosch E., epise. Emmanuel a Como gente Orchi natus, pto- vineiae Mediolanensis Lector et Definitor. — Unus inter famosos oratores Italiae sui tempo- ris exstitit; eius tamen eloquentia, gravis- simis illius aevi mendis scatet. Dum, praedi- cationis causa, Melitam insulam petit, Pro- cidae obiit a. 1649. — Illius « Prediche Qua- resimali » Venetiis prima vice vulgatae fue- runt, anno post eius mortem, deinde saepius alias viderunt editiones: latine etiam versae, Moguntiae typis datae sunt a. 1668. Plura in- super alia manuscripta reliquit de re philoso- phica et theologica, nonnulla quoque Poémata. BERNARDUS, Bibl. Script., p. 79. SBARAGLIA, Scriptores, 1, 243. IOAN. A 8. ANT., Bibl. Franc., 1, 332. marino, Bibl. Capp. Lombardi, p. 100. VALDEMIRO, Capp. milanesi, u, 112-14. zanotro F., Storia della Predicazione (Mo- dena, 1899) p. 216-20. CANTU €., Storia univ. (ed, X) 1x, 483 s. ciovio G. B., Gli. uomini della Comasca dio- cesi illustri (1784), p. 161, 413. Emmanuel a Domodossola. — In Prov. Ro- mana Ordini se adscripsit a. 1728. E fam. Princisecchi ortus a. 1710, obiit a. 1802. Mu- nera obtinuit Postulatoris Gener. pro Causis SS. (1757-61) et Consultoris S. Indulg. — Opera scripsit, praesertim de re apologetica, inter quae recensentur: Dissertazioni... special- mente contro i seguaci di Voltaire (Varallo, 1780 et Roma, 1784, voll. 3); Della Chiesa e della Gerarchia ecclesiastica (Roma, 1788). APPENDIX AD BIBL. SCRIPT. CaAP., p. 19. epuarpus, Bibl. Mariana, p. 21. vatpemino, I Capp. Milanesi, 1, 517-20.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz