BCCCAP00000000000000000001240

Cornictum, vide Cuorgné Cornigliano-Compi in Prov. Genuensi, — Ab an. cire, 1619 adest Conventus, cuius Ee- -¢lesia in honorem SS. Stigmatum S. Francisci est consecrata. Descriptio cEocr. (1929), p. 20 tab. rv. Buuiar. Cap. uy, 448. SuvesteR Mepiot. Annales Cap. I, 244. Gius. pa Cannosio, Annali Capp. I, 294. Franc. Saverto, I Capp, genovesi, u, 461-72; y, cfr, Ind. p. 634. Inem, Il Conv. dei Capp. di Campi. Cenni stor., S. Pier d’Arena, 1903. Corona Domini, constans triginta tribus gra. nis in commemorationem 33 armorum D.N.J. Christi. — Haee Corona, quam primum Ca- maldulenses gestare coeperunt, etiam a Ca- puceinis assumpta fuit et ab eis recitata. An in omnibus Provinciis fuerit in usum deducta difficile dictu est; certum tamen est FF. Prov. Bononiensis, Picenae ete. hanc Coronam ad cingulum appersam gessisse et quidem usque ad generalatum P. Pacifici a Seggiano (1908- 1914), cum Coronam seu Rosarium B. V. Ma- riae gerere, ad normam Constitutionum, ius- sum est. Cottectan. Franc., 1 (1931) p. 65, 77. Srupi Franc, (Firenze), a. 1931 p. 29-32, La Corona della B. V. e la Corona D.N.J.C. (Ciro Cannarozzi). Corona Franciscana seu Corona seplem gau- diorum B, M. V. — Seraphicus Ordo pro sua devotione erga Beatissimam Virgimem Dei Ma- trem diligenter semper studuit eiusdem vitae ad nova inquirenda argumenta honoris et lar dis. Septem praecipua gaudia, quibus Beatis- sima Virgo laetificata est a momento Verb! incarnationis usque ad vitae exitum, obiectum semper peculiarig meditationis efformarunt in Ordine francisecali. Ad huiusmodi meditatio- nem adiuvandam a. 1422 introducta est co- rona septem decadum, nota sub nomine Coro. nae franciscanae, quae in Ordine habetur tam- quam donum ipsius Virginis. In prima decade considerandum venit gaudium B. V. in mo- mento incarnationis Verbi; im secunda gau- dium jn salutatione S, Elisabeth; jn tertia gau- dium in nativitate Domini nostri J. C.; in quarta gaudium in adoratione magorum; in quinta gaudium jm inventione pueri Jesu cum doctoribus in templo. disputantis; in sexta gaudium jn resurrectione Domini nostri J. C.; im septima gaudium in ascensione eiusdem in coelum, Primitus Corona franciscana constabat tan- tum 70 Ave Maria et 7 Pater noster, addito ‘antum uno Pater noster et Ave Maria pro Summo Pontifice; postmodum vero mos in- valuit recitandj 72 Ave Maria, addendo nempe Post ultimam decadem duo alia Ave Maria, quae quidem adiici coeperunt ad complendum ; annorum, quibus Beatissima Virgo, UXta probabiliorem sententiam, in terris vixit, Pius X, die 14 martii 1906, officium appro- bavit et missam propriam jin honorem septem gaudiorum; novas insuper adiecit indulgen- tias plurimis iam a praedecessoribus concessis pro recitantibus praefatam coronam, Wappinc, Annales ad an. 1422 n. 62-63. Antonino, Manuale sul T. O. F., p. 414-17. Campero Ios., De Indulgensiis i Ord, (1943), p. 185 ss. (not. hist.). Branpys M., Der Rosenkranz von den sie- ben Freuden Marijens. Frauenberg (Fulda) 1906. Anatecta Cap. cfr. Index Generalis voll. 1-50 (1884-1934), p. 36. ANNALES Franc, (Paris), 10 (1876-78) pag. 72 ss.; 47-48 (1908-09) p. 261-64: La Cou- ronne Franc, ANNALI Franc. (Milano), a. 1943, p. 180-81. Frare Franc. (Parma), a. 1939, p, 13 8s. Srupt FRANCESCANI, an, 1932 p, 257-295: Ori- gine, evoluzione ed affermazione della Corona francescang mar.ana. (Bracalonj Leone, O. F. M.). Corona Immaculatae Conceptionis. — Hance Coronulam excogitavit ac divulgavit cirea a. 1845 P. Bonaventura a Ferrara, Prov. Bono- niensis alumnus, eo fine ut quam citius defi- niretur et postea coleretur dogma Immacula- tae Conceptionis. Coronula constat ex una in- vocatione, 1 Pater, 4 Ave et 1 Gloria (et sic per tres vices). Buttiar. Cap, x, 254 8., 3176. Buttarn Cap. RecestuM, num. 3895. Camrve.o, Ios., De Indulgentiis Seraphici Ordinis (1943), p. 169 9s, (notitiae hist.) Anatecta O. Cap. 1 (1885) p. 275; x (1894) p. 297; xx (1904) p. 269-77 De Coronula Immac. Conc. et de P. Bonav. eiusdem institutore. AnNALES Franc. (Paris) T. 28 (1904) p. 458-64, Le petit Chapelet de 'Immac. Conc. et le P. Bonav. — De quadam alia parva Corona eiusdem generis, a P. Athanasio a Megen, flandrico, invecta circa a. 1700, fit sermo apud: Franc. Leven, x1 (1928) p. 326s, Erupes Franc. T. 42 (1930) p. 236. Corona Spiritus Sancti, a Capueccino an- glico composita et a 8, Congr. approbata a. 1900, vide Ioannes M. a King’s Lynn, Coronatio Imaginum B. M. V. — Consue- tudo Imagines B. Mariae Virginis publice ac ritu sollemni coronandi, indneta est a P. Hie- ronyno a Forli, prov. Bononiensis (+ 1620), qui, ob peculiarem in Virgine devotione, Dei- parae apostolus vocatus est. Qua in re, PP. Mi- chaelangelum a Venetiis et Fidelem a S. Ger- mano Vercellese praecipuos adiutores habuit. Quae pia consuetudo, Christi fidelibus per- grata, brevi propagata et mox per totam Ec- clesiam ritus communis facta est. Coronae ad sacrum ritum destinatae, fere semper a Capitulo Vaticano benedicuntur et ad