BCCCAP00000000000000000001240

458 inorum ad officium Consultoris in va- riig SS. Congregationibus Romanis e ectorum gb an. 1734 usque ad an. 1895 vide Analecta Cap. 11 (1895) p. 313-315; ab an. 1885 usque ad an, 1934 vide Index Generalis voll 1-50 eiusdem Analecta Ord., p. 64; ab an. 1935 usque ad praesens vide Indices annuales Ana- -Jecta Ord. sub v. Consuliores; demum de non. - nullig Consultoribus, a Pio VI usque ad Pjum IX vide Bullarium Ord., t. x, p. 778 Ind. Cirea Consultores SS. Congr. cfr. etiam Metcuior, Historia Ord. Cap., vol. m1, 429 s. Contendas in Brasilia, Custodia de Pernam- buco (Prov. Lucensis). — Domus nostra ibi cenonice erecta est an. 1948 cum Seminario Seraphico S. Antonii Patavini. Anaecta Cap., 65 (1949) p. 26. Bottett. urr. Prov. Lucca, 1948, N. 1, p;. 3,17. Conters in Helvetia (Missio Raeticae). — Ibi fratres nostri apostolatum et curam paroe- cialem exercuerunt ab a. 1638 ad a. 1724. Bircier, Franz.-Orden i. d. Schweiz, p. 119. Crem. pa Brescia, Stor. Miss. Rezia (Ind.). Ciem. pa Terzorio, Le Missioni, 1, 63, 93. Conti Innocentius romanus (1731 + 1785). — Creatus cardinalis tit. S. Mariae in Aracoeli a. 1773, in Protectorem Ordinis nostri datus fuit a. 1774. Butrar, Cap. rx, 139. Anatecta O. Cap. 12 (1896) p. 367. Contratto Modestus a Bagnasco, episc., Prov. Pedemontanae alumnus. Anno 1798 na- tus, Ordini nostro nomen dedit a. 1816. Ad Sedem episcopalem Aquensem, (Acqui) pro- motus, et S. Romani Imperii Princeps electus d. 21 nov. 1836, per triginta annos Dioece- sim cum laude rexit. Obiit d. 6 dec. 1867. Butiar. Cap. x, 157. Rirrarti Carp, 1LLusteri, 1, 81 ss, Caprettetti, Le Chiese d'Italia, xtv, 155. Conventusles (FF. Minores), — Inter Con- gregationes quibuscum Capuccinorum Ordo magis familiariter et fraterna caritate usus est advumerandi sunt FF. MM. Conventuales. Ete- nim Ludovicus a Fossombrone iam an. 1527, ut efficacius reformationem initam proseque- retur, sub Conventualium tiam tran. situm obtinuit et Paulus II] statutum Constj- tulionum approbavit iuxta quod Vicarius ge- neralis Capuccinorum statim post suam electio- nem tenebatur confirmationem petere a Magi. stro generali Conventualium, quod quidem usque ad a. 1619 servatum est, cum Paulus V ab omni dependentia a Conventualibus Capuc- eines exemit. Ex Minoribus Conventualibus plurimi insu- per ad Capuccinos convolarunt primis annis reformationis. Inter praecipuos recensentur &- dinus a Montolmo et Bartholomaeus (Baffi) a Lucignano. Integra communitas de S. Angelo in Vado habitum Capuccinorum as- sumpsit; a FF. item Conventualibus Capuccini habuerunt coenobium oppidi Montepulciano. In publicis processionibus fratres nostri pri- mitus sub cruce Conventualium ineedebant, sed Sixtus V et dein etiam Paulus V, an. 1617 Capuceinis privilegium concesserunt propriam deferendj crucem. Butiar, Car., 1, 3, 18, 29, 62, Monumenta Hist. O. Car., 1, v, efr. Ind. Metcuior, Hist. O, Cap., 1, 351, efr, et Ind. Rounp Taste of Franciscan Research (Mara- thon, Wis.), x1, 1945, p, 25-36. Conventus FF, Capuccinorum, — Primis an- nis reformationis Fratres nostri, ut commodius vitae contemplativae vacarent, procul ab ur- bibus et oppidis morabantur, in humilibus tuguriis vel eremis, ab ipsis ligno et humo aedificatis, ant in parvis monasteriis ab aliis derelictis, Primi generis fuerunt eremi in op- pido Colmenzone iuxta Camerinum, Monteme- lone (mune Pollenza) et Acquarella apud Al- bacinam ubi an, 1529 primum Capitulum Ge- nerale habitum est. Ex eremis inhabitatis pri. mores Capuccini Fratres vitae eremiticae vul- go appellabantur. Primus veri nominis conventus iuxta Consti. tutiones de Albacina aedificatus est Renaca- vatae prope Camerinum an. 1531, illweque fratres eremi Colmenzone se transtulerunt. Ex antiquioribus coenobiis pauci supersunt; alf- quorum solummodo parva vestigia habentur; alia pauca penitus mutata sunt vel ad alios usus adhibita. Decursu temporis quidam eremj et conven- tus ab ipsis fratribus derelicti sunt quippe qui insalubriores vel parum tutj aut quia remotio- res a locis habitats miristerio apostolico in- commodi. Conventus nulla architectonicae artis pecu- liari norma aedificantur, sed iuxta humilem et simplicem formam a Constitutionibus prae- scriptam. Quilibet conventus ad unicum tabu- latum aedificari solet, cum parvis fenestris, parva ecclesia, modico claustro; singuilisque conventibus permittitur mon nimis amplus hortus. Ab huliusmodi tamen forma interdum opus ést discedere sj agatur de collegiis, de sanctuariis etc. vel sj a legibus civilibus aliud praescribatur. Conventuum Ordinis numerus usque ad al- teram saeculi XVIII partem cortinuo auctus est. Ex pluribus statisticis eruitur ui sequiuur: an. 1529 comv, 4; an. 1550 conv. 105; an. 1571 cony. 300 et ultra; an. 1596 conv. 664; an. 1608 conv, 808; an, 1625 cony. 1192; an, 1650 conv, 1428; an. 1698. conv. 1605; am. 1754 conv. 1715 (vide sub v. Statistica Ord.). Tamen a fine saec. XVID, idest a galiica revolutione, ob le- ges in pluribus Europae nationibus contra re- ligiosos Ordines latas nostrorum conventuum numerus valde imminutus est, Conventuum suppressiones habitae sunt: in Austria, an, 1781, 1810. in Belgio, an. 1796, 1810, in Gallia, an, 1790, 1810, 1880, 1903.