BCCCAP00000000000000000001240

' Caelestinus — Caeremoniale Caelestinus a Desio, vide Cattaneo C., episc. Caelestinus a Mont-de-Marsan, alumnus an- tiquae Proy. Aquitaniae (+ 1650). — S. Theol. Lector eruditus. Opera egregia edidit, inter quae: Clavis David, seu Arcana Scripturae Sacrae. Bern. A Bon., Biblioth. Script. p. 66. Joan. a S. Ant., Biblioth. franc. I, 273-74. Apotiin. A VaL., Bibl. Prov. Aquit., p. 51. Irnén. p’AuL., Bibl. Cap. de Toulouse, p. 9. Dicrion. TuHéot. CatHor., u, 2064. Caelestinus a Nimes (Clot), clericus prov. Lugdunensis, tempore gallicae subversionis necatus (1790). Vide Benedictus a Beaucaire et socii, Caelestinus a Niort, prov. Turoniae in Gal- lia concionator. In Theologia polemica ver- satus, plurima libella vulgavit contra haere- ticos. Florebat cirea a. 1650. Bernarpus, Bibl. Script. p. 66. Sparacuia, Scripiores, 1, 197. Toan, a S. Anrt., Bibl. franc., 1, 274. Hurtrer, Nomenclator, mi, 993. Caelestinus a Pedavoli (nunc Delianova) Prov. Rheginensis in Calabria (1841-1910), — Missionarius in Brasilia, verbo et scriptis con- tra errores acriter pugnavit. Missionis Mara- gnonis (1872) et Pernambuci (1876) fuit Vice- Praefectus. Movesto, Mission. no Brasil, p. 332-35. Franc. pa Vic., Scrittori Capp. calabresi, p. 30-33; Appendice agli Scrittori, p. 10. Epuarvus, Biblioth. mariana, p. 18. Un cranpe Lucrapor. Frei Celestino di P. S. Paulo, 1906. Anatecta O. Cap. 26 (1910) p. 303 (Neerol.). Serapuic Curonicte (New York) 17 (1934) p. 297, 307, 329, 339, 361, 371. Caelestinus a Wervik, Prov. Belgicae. E domo Daubresse ortus a. 1833, Ordinem in- gressus est a. 1856. Pluries Minister Prov. — Praedicationi sedule vacavit, et Ecclesiae iuri- bus et dogmatibus tuendis verbo et scriptis specimina dedit. Anno 1868 speciale opus Fo- rensium (vulgo: Guvre des Forains) instituit pro religiosa adsistentia illorum vagorum qui propriam professionem hue illuc~ exercent. Obiit d. 27 mart. 1896. Ancr v’Anvers, Les Promoteurs de l’cuvre des Forains en Belgique. Mors 1937 (pp. 26-34 de P. Caelest.), Anatecta O. Cap. 12 (1896) p. 157-60. Caelicum, vide Célico « Caelorum Candor Splenduit » Haec anti- phona quae in honorem Seraphici Patris no- stri Francisci quotidie in choro recitatur post Completorium praescripta fuit a Capitulo ge- neralj an. 1685, Praescriptio autem pluries dein renoyata fuit. Cfr. Ordinationes et De- cisiones Capit, Gen. ed, an, 1851, p, 134, n. 3 — Ordinationes Capit. Gen, ed. 1928, n. 58. 4 Analecta Cap., vu, (1891), p, 140, n. 1, Caen (Cadomum) in Prov. Parisiensi, Conventus aedificatus a. 1577 iuxta sacellum SS. Michaelis et Jacobi. fuit nova fuere. Buxtar. Cap. v, 90, 95, 393. Goverroy, Les Capucins en France. Prov. de Paris, t. I, fase. 1, p. 161; p. .23]}. Anno 1606 exstructa. — Ecclesia. Omnia postea derelicta ‘a fase. 2 4 [René pe N.] Docum. des Cap. en France, 4 p. 48 ss. Anavecta O. Cap. 27 (1911) p. 266-67. Coeremoniale-Rituale. — De ritibus obser- vandis in saeris peragendis vel in divinis of- 4 ficiis persolvendis primo loquuntur Constitu. — tiones an, 1535-36 dum fratres nostros adhor- tantur ut ritus observent qui in Ecclesia uni- versa vigent. Idipsum repetunt Constitutiones recognitae an. 1552, paucis additis praescriptio- nibus liturgicis. Capitulum vero Generale an. 1596 edidit articulos liturgicos speciales qui- bus via parabatur ad peculiare Ordinis Caere : moniale (ANALEcTA, an. 1889, p. 139-141). Primus autem qui hoc edendi Caeremoniale — votum expressit fuit P. Paulus a Cesena in— Capitulo Gen. an. 1613 sed munus illud redi- — gendi suscepit P, Zacharias Boverio ex com- missione Ministri Gen. P. Clementis a Noto illudque in lucem protulit Neapoli an. 1626. (De sacris ritibus iuxta romdnam regulam usui FF, Min. Capuccin.). Numquam tamen_ hoc Caeremoniale seu Rituale fuit approbatum quandoquidem prius (1627) suppressum decla- ratum fuit a S. Congr. Indicis donec corrige- retur; die autem 19 aug. 1651 S. Congr. de- claravit a Regularibus observandos esse ritus in Caeremoniali episc. descriptos. Exinde in eas M ene lay Ra eae a Capitulis Gen. saepe commendatur simplici — ter observantia Caeremonialis et Ritualis Ro- mani. Anno tamen 1733 S. Congr. approbavit quosdam usus peculiares in Ordine introductos. Demum P. Eugenius a Rumilly typis vulgavit Cerimoniale ed Ordinazioni dei FF. Minori Cappuccini (Roma 1841). Quoniam vero norma generalis deerat pro universo Ordine ab ipsa S. Congr. approbata, et quia consuetudines variarum provinciarum unico ecanoni subiacere non poterant, mos in- valuit Caeremonialia seu Ritualia ad usum fratrum propriae provinciae edendi, quorum specimina, iuxta ordinem Provinciarum exhi- bemus: ALsaTIAE: Caerem. (Argentorati 1755) ANpALUSIAE: Caerem. (Granada 1721) Bavarica: Caerem. (Monachii 1720) Manuale Rit, (Herbipoli 1868) BetcicaA: Consuetudinarium (Brasschaat 1922) — CasteLtae: Coliectanea (Matriti 1658) Ritual o Cerem. (Ib. 1761) CaTALAUNIAE: Manual (Barcelona s. a.) Caeremoniale (Barcinone 1716) CoLonrensis: Caeremon, (Coloniae 1689)