BCCCAP00000000000000000001240

96 Antonius 96 Antonius (S.) o Padua (1195 + 1231), uni- versalis Ecclesiae Doctor renuntiatus a Pio XII (1945), tottus Seraphici Ordinis decus, insi- gnis thaumaturgus, pauperum protector et a- diutor, classicum exemplum seraphicj apostola tus, Ad eius cultum inter fideles propagan- dum summopere contulerunt fratres Capuccini ministerio verbi, litteratura et arte. Iam an- a Recanati faculltatum a Pontifice obtinuit pro fratribus et sororibus Ordinis nostri semel in mense, extra adyentum et quadragesimam ac in die non impedita festo novem lectionum, recitandi officium canonicum S$. Antonii. Pa- tres autem vocales Capituli generalis an, 1685 statuerunt ut absoluto completorio divinj of- ficii, adderetur responsorium S$, Antonii «Si quaris miracula»y cum respectivis versiculis et orationibus (Ordinationes et Decis, Capit. Gen., ed, 1851, p. 134 n. 3), quod item sta- tuitur ab Ordinationibus novissime editis (n. 58), Inter praecipuos nostros sodales qui cultum S, Antonii maxime foverunt peculiarj men- tione dignus est P, Antonius Maria (vulgo Marie-Antoine) a Lavauz, prov, Lugdunensis (+ 1907), qui verbo et opere cultum = erga S. Thaumaturgum in tota Gallia propagavit elt magnum inerementum dedit institutioni ca- ritatis quae « Panis pauperum a S. Antonio » vocatur, ‘ metcHior, Historia O. Cap., 01, 224-26. Antonius M. a Palazzuolo, ®provinciae nea- politanae bis moderator (1725, 1731); defini- tor gener, (1733). Fuit coneionator egregius et familjarem consuetudinem habuit cum ce- lebri Io. Bapt, Vico cui morti proximo reli- giosam adsistentiam praebuit, (Vide peculia- res notitias sub y. Vico lo. B. BULLAR, CAP., Il, 4, BONAY, DA sorr., Capp. Prov. Napoli, p. 16 s. reLice, Tavole Capit, Gen., p. 202. Antonius Parisiensis. — Domo Caluze natus a. 1618 Ordini nomen dedit a. 1635. Annali- sta et Archivista factus est ac traductionem emendationemque Annalixm Boverii explevit quas sub hoe titulo typis mandavit: Les Anna- 1675; t. If, 1677). Obiit die 11 aug. 1678. pernanvus, Biblioth. Script., p. 24. Antonius a Parma, vy. Pescatori A., archiep. Antonius a Penne, (familia Naccaria) Prov. Aprutinae. — Lector, Definitor et Orator aevi sui celebris. Obiit Neapoli a. 1676. Inter alia edidit: La Istoria della peste nel regno di Napoli che fu Vanno 1656 e 1657 (Napoli - 1660); Il sogno di Nabucco spiegato in Para- dossi morali (Napoli 1666); Avvento predi- cato nella S. Casa di Loreto (Venezia 1675). pernarpus, Biblioth. Script., p. 23. SBARAGLIA, Scriptores, mi, 184. Fitippo, | Capp. d, Abruzzi, p. 85. no 1674 Proeurator Ordinis P. Bonaventura. les des Fréres-Mineurs Capucins (Paris, t. I, - MINIERI RICCIO, Scrittori Napoletani, 1, 53. torri, Bibliot. Napoletana, p. 30, 314. corpi ET MENTI (Public. period. PP. Ca- pucc. Aquila) 1 1938, p. 12 ss. Antonius a Pontedera, e fam. Merendoni, in sua prov. Tusciae Defirnitor, Concionator et S. Eloquentiae magister egregius. Per sex annos fuit etiam in missione Chilensi. (n. 1837, + 1893). Vir sane eruditus, plura reliquit serip- ta et typis vulgavit: Appunti di S. Eloquen- za (1886); La cremazione dei cadaveri (1886); L’uomo secondo la Genesi e la scienza (1891); Vita dei Ven. Agatangelo e Cassiano (2. ed. Roma 1904). MEMORIALE CAPP. TOSCANI, p. 320, 666. ANALECTA CAP., 9 (1893) p. 93. Antonius a Pordenone, domo Pisollo, habi- tum seraphicum sumpsit in prov. Veneta a. 1581 et moritur apud Castelfraneo a. 1628. - Architectus bonae notae, sedulo vacavit Con- ventuum constructionibus in sua et in Tirolis, Bavariae, Austriae et Bohemiae provinciis. Magnum opus scripsit, pluribus tabulis adiec- tis, cui titulus: Libri tre ne quali si scuopre in quanti modi si pud edificare un monastero sia la chiesa... conforme all’uso della nostra religione. Quod opus asservatur Venetiis in Biblioth. Marciana (sign. Ital. IV, olim n. 139- 141: nune n. 5070-5072). cio. crisost., Bibliot. Veneta, p. 47s. FRATI-SEGARIZZI, Catal. Codici marciani ital., 1m, 18 (Modena 1911), Antonius M. a Reutte (olim Reit in ditione Tirolensi). E domo Schyrl ortus a. 1597, Or- dinem ingressus est in Prov. Bohemiae. — Vir fuit in divinis et humanis litteris admodum eruditus; sed Mathesi et Astronomia emicuit tanta aestimatione et fama ut eum plurimi fa- Sse Sith ie at 5kple et ae aati ca ata cerent sui temporis lumina (Gassendi, Gali- _ lei et alii). Nova instrumenta pro caelestium exploratione exstruxit et vocabulis oculare, obiettivo primus usus est. Opus concinnavit sub titulo: Oculus Enoch et Eliae, sive Ra- dius syderomysticus, planetarum varios motus tradens, etc., Antwerpiae, 1645. Duobus tomis constat: Primus, quattuor tractatus habet, quo- rum notandus tertius, ubi controversiae agi- tantur inter Copernicum et Ptolemaicos. No- tabilis et quartus, quo tradidit De confectio- ne telescopii binoculi. Altera pars operis in- seribitur: Theoastronomia, qua consideratione caelestium, per novos et iucundos conceptus praedicabiles, ab astris desumptos. mens hu- mana ad invisibilia Dei introducitur. Edidit etiam: Novem stellae circa lovem visae, circa Saturnum sex, circa Martem nonnullae a P. Ant. Rheita detectae, Lovanii, 1643. Alia opera de re theologica ete. scripsit et edidit. Romam vocatus a Ministro Generali, Raven- nae repentino mortuus est a. 1660. BULLAR. CAP., Iv, 210-11. PELLEGRINO, Annali, m1, 560. MELCHIOR, Hist. O. Cap., vol. 11, 384-85,