BCCCAP00000000000000000001236

SALBALORE ONDOKO IGANDEA 183 ra badakarzkigu ikusiko degu kristanak ii da nola us– te izaten zuten aiek gezufezko Jaungoikoai opari edefa egiten zietela «Orduan bai egongo zaia pozik deabrua.» Gure Jauna befiz oso asefe; giza txaf aiek kris– tauak il da pekatu izugatia egiten bai zuten. Esan n. a. m. kristauak ain on, zintzo, zuzen, otza– nak izan da lnola ote ziran ain gofotogafiak? Etziran inorekin sartzen; eta norbaitekin sartzekotan berai la– guntzeko, ta on egiteko noski; «ala ere ii ». Bafio aztu ote zaizute kristau etsaiak Jaunaren etsaiak ziranik? Gizon aundiak eta azkarak etsai aundi ta ikaraga– fiak dituzte; ta aiek egindako gauza afigafiak batzuen– tzako txalogafiak baziran bestientzako gofotogafiak zi– ran. t «Nor ote gure jaun~ bafio aundiagorik jakintsua– gorik, ongiieagorik miragafiagorik?. Berak irasitako krista1,1tasuna bafio gauza edefago– rik lzer ote? Beraz Jaunak eta Kristautasunak nai ta naiez etsai aundiak izan bearko. Etzaiez inguratua dabiiena ez diteke lokartu; lokar– tu ezkero uste ez duenean ii egingo luteke ta. I I I Bein batean efege batek jafi omen zituen bere se– mearen begi aufean burestun edo koroia eta ezpata zo– fotz bat; eta a jjOna emen bi gauza; esan omen zion: aukeratu nai dekana » !! «tZer nai dek geiago burestuna ala ezpata?». «Ezpata; erantzun omen zion semeak; ez– patarekin burestuna irabazidezaketeta . <Ederki zeok» esan omen zion aitak. Guri ere Jaunak zerua ta neke bidea begi aufean jartzen dizkigu; ta aukeratzekotan neke bidea aukeratu beaf degu; bide· ofek zerura garama ta.