BCCCAP00000000000000000000863
582 VINCENZO CRISCUOLO si contraefta Dio e !'anima, iam non sunt duo, [f. 35r] sed unus spiritus, del quale parlano do/cemente tanti santi dottori, che nell'oratione di quiete infusa riceve poi il consumamento. Et idem ex sententia misticorum repetir n. 0 252. In oratione aquisita ponere matrimonium spirituale, quod ut quid ultimum et perfectissimum ponitur a misticis in linea orationis infusae novum omnino est, et notandum quod author loquatur de proprio et vero matrimonio spirituali, cum velit in eo ex duobus fieri unum spiritum, quod apertius in sententia misticorum falsificatur. [30 n.º 240] De oratione aquisita asserit: Nell'aquisita si producono gli atti della contemplatione dall'intelletto e volonta con l'aiuto solo della gratia ordinaria e dellaJede, speranza e carita, et idem repetir n.º 252, 278, 307. Et sibi et veritati videtur haec doctrina opponi; cum enim hanc orationem ut sublimem statum et perfectionem ponat, nequit haberi solis auxiliis gratiae ordi– nariae et virtutum infusarum, alias specialis gratia non esset; eo vel maxime quod ex perfectione finis debeant mensura, media et auxilia in ordine ad illum. [31 n.º 252] In oratione aquisita asserit: La principal parte e dell'anima, perché consiste nelle nostre operationi. Explicatione indiget haec doctrina, prout iacet namque magis naturales quam supernaturales videntur operationes elicitae in oratione aquisita, quae sunt vere supernaturales, et dicuntur solum propriae orantis proprietate suppositi, non pro– prietate virtutis proximae et adequatae in sententia Thomistarum, virtutis inade– quatae in sententia neotericorum. [32 n. 0 253] Ex mente Molinos causam adducit quare in oratione quietis non sint reprimendae distractiones et asserit: E questo perché que! primo atto di Jede e d'amore con che si offirí e si rese presente a Dio su!principio non ostante qualsivoglia [f. 35v] interrompimento si continua virtualmente. Haec partícula exceptiva virtualmente nusquam in propositionibus damnatis reperitur, nec authori incumbir Molinos mentem exponere. [33 n. 0 254] Concludendo quaenam sit bona oratio quietis asserit: Dico primo, che il togliere nell'oratione o contemplatione ogni sorte di atti e di attivita alle potenze dell'intelletto e volonta e un tentare una cosa naturalmente impossibile, e che senza miracoloforma/e di Dio non sipuo eseguire. Ex modo resolvendi difficultatem, cum exceptio firmet regulam in contra– rium, videtur asserere quod per miraculum possit dari orario sine ullo actu vel acti– vitate in potentiis, quod etiam falsum omnino est. Quamvis enim sit aliquorum opinio, quod intellectus creatus, et idem de voluntate, possit increata intellectione
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz