BCCCAP00000000000000000000863
SAN BONAVENTURA ALL'INDICE? 571 [93 n.º 342] Asserit quod Deiparae in instanti conceptionis fuerit comunicata la cognitione di tutte le scienze, e naturali e soprannaturali, tanto per sé infuse quanto per accidente. [f 27r] Illimitata haec doctrina cum Virginem Christi equiparet non estad– mittenda, limitari ergo debet sicut multi eam limitant apud Suarez, 3 p., tom. 2, disp. 19, sect. 3. 4. 5. [94 n.º 348] De eadem Virgo Deipara asserit quod fuit posta sopra tutti i santi eposta ne! trono medesimo colfiglio Regina del Cielo. Sane per thronum gloriae nil aliud occurrit intelligendum quam vel gloria exi– stentialis vel accidentalis, in his autem absolute Virginem filio aequare puto non admittendum. [95 n.º 349] De eadem Virgine Deipara asserit: E pero vien chiamata degna forma di Dio, cioe come idea d'ogni perfezzione comefosse l'esemplare di Dio, ancor– ché non havesse bisogno performare le altre creature e distribuire loro le proprie per– fazzioni naturali e sopranaturali; fu di piú un esemplare perfettissimo dell'humanita di Christo. Moderationem et explicationem exposcunt hae hiperbolicae locutiones. Dici– tur forma Dei, hoc est pulcritudo, quae nomine formae usu venit appellari. Deinde falsum quod fuerit perfecta sicut idea et exempla creaturarum in ordine naturali et supernaturali, haec enim absolute sumpta praeter Deum est Christus. Demum cum de facto loquatur quantum ad Dei dispositiones non debet duci nisi praevio lumine Scripturae revelationis divinae ab Ecclesia propositae communi consensu patrum, sicuti solemne est theologo. [96 n. 0 351] Refert ex Divo Thoma, 3 p., q. 27, art. 1 quod rationabiliter cre– ditur, Beatae Virginis concedendum est. Mendose citatur Angelicus, qui ibi tantum asserit Augustinum ex assumptio– ne Virginis in anima et corpore deducere ipsius sanctificationem in utero, sicuti Hieremiae et Baptistae contigit. [97 n.º eodem] De se refert circa Deiparam asseruisse: Onde io ne! corso della mia teologi,a, ammessi come probabilissimo et raggionevolissimo oltre la preservatione [ f. 27v] della macchia origina/e, aneo l'esentione da! debito prossimo la chiara visione di Dio ne/la di fui anima, non pero consumata, ma compossibile alfo stato di viatore privile– giato in compagnia dellafade edel merito, il concorso istromentale all'unione hiposta– tica al/a santificazione di San Giovanni Battista; et hoc idem repetit 2 partenº 247. Cum approbative referat quae alias admisit, non sunt de facili admittenda, et quantum ad esemptionem a debito proximo difficulter admittetur evulgari, ut
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy NDA3MTIz