BCCCAP00000000000000000000761

424 SECTIO VI : DE AC'rIONE .APOSTOLICA .salutares obtineantur fructus (1). Octavius a Saliceto (t 1909), provinciae Pedemontii minister et sacrae eloquentiae professor, huius disciplinae praecepta more dialogi, via et ratione clare sermocinando tradidi t (2); Floren ti ns ab Haarlem, provinciae ,Hollandiae alumnus, latine exaravit tractatmn multa complec– tentem praecepta et monita ad idoneum conciooatorem capuc– cinum vel alium ecclesiastici ordinis quemvis in exercitio sacrae praedicationis instituendum (3); Oaesarius a Tours (t 1922), so– dalis provinciae Parisiensis, de praedicatione franciscana in ge– nere deque concionatoris franciscani formatione disseruit, ad Seraphici Patris Ordinisque excellentiorum concionatorum exem– plar exigens, quippe qui oratorem « franciscanum » praeprimis ad apostolicum ministerium verbi informare nititur (4); Robertus a Nove (t 1939) ad usum Oapnccinorum sodalium tractatum elo– quentiae composnit, quo sacrae facnltatis notio et fontes tra– duntnr, de arte argumenta sermonum disponendi disseritur, de– que ipsa praedicatoris persona agitur; additur praeterea concinna sacrae eloquentiae histoda, et opus ahsolvitur quodam scripto– rum franciscalinm catalogo qui de illi;t, disciplina tractavere necnon praeclariorum Ordinis concionatorum (5); Bonaventura a Oar- . pentras (t 1948) egregio quodam opusculo utilem praeconis evan– gelici veluti summariam normam enucleavit servandam sive ante sive post ipsam praedicationem, qna efficacissima, vera ac sincera praedicationis franciscanae et capuccinae proponuntnr elementa (6) ; Dionysius a Regensburg (i" 1940) germanice dis– seruit de arte conciones exarandi (7). Demum card. J. Vives y Tutó haud panca et ipse subsidia in commodum concionatorum et sacrae eloquentiae studiosornm edidit (8). (1) .Reftexions diverses 11 propos 1l6 l' éloq1ienoe de la chaire, in Idéesfranciscaines p. 9- 113, Paris, 1900, Antea huiasmodi oonsideratioues prodierant in Étiúles Fra11ciscai11es. (2) Breve e ohiara istr1izione ad 1mo st1idente pei· guidai·lo al 1-etto modo di com• po1·re le prediche, Torino, 1902. (3) Missionari1is practic1is, seu eloquenti.a sacra iis qui exei·oitationes instilmmt maxíme accommodata, Helmond, 1912. (4) L'apotre séi-aphiq1ie. Traité d'éloquencefranciscaine, París, 1919. (5) Il predicatore cappuccino, Vicenza, 1933. Cf. Collect. Fra11c., 1934, t. IV, p. 267 t6) Le progranrnie de vie projonde d1i prédfoateurs capucin, Saint•Étienne, 1933. (7) Cf. Ein Weg z1w Kanzel, Regensbnrg, 1933. (8) 11ladale qiwtidiamiin . .. concionatoribus haud inutile. Mediolani, 1885: Hoini– liarittB breviarii romani 1 Romae, 1903 ¡ Expositiones snp~r « Magníficat», Romae 1 1904