BCCCAP00000000000000000000760

308 HISTORIA GENERA.LIS ORD. F:R.. MIN . CAPUCCINORUM tium expJeret et stabilitatem incipientis operis firmaret. Et sane nemo magis idoneus tune inveniri poterat qui tantum facinus aggredi ausus esset; in aula siquidem regia Gal1iarum is omni pollebat auctoritate; in curia vero Romana non solum ob perspec– tam suam prudentiam in negotiis politicis tractandis, verum etiam ob apostolicnm studium quo missiones inter haereticos hngnenot– tos instauraverat, merito commendabatur. Itaque decreto diei 19 aprilis an. 1625 constitnitur et dfiputatur praefectus in solidum una cum Leonardo Parisiensi ad d.ecennium missionibus Oapnc– cinorum Galliae non tantum pro Angliae et Scotiae regionibus, sed etiam pro Oonstantinopolis aliisque stationibus Orientis; amplae insuper faeultates missionariis ítem delegandae eidem tribuuntur. Porro ita feliciter ac sollicite praestantissimum mis– sionum proximi Orientis opus ips,3 usque ad obitum (1638) rexit et gubernavit, ut iure earumdem in illis terris auctor, fautor et compositor is unus dici possit (1). 224. - A suis primordiis hae missiones subiectae manebant S. Oongregationi de Prop. Fide, quae eas moderabatur per praefatos duos praefectos J osephum et Leonardnm Parisienses, quibus facultas data fnerat missionarios ex qnalibet Galliae pro– vincia religiosa seligeudi (2); saepe eadem S. Congregatio de– progressibus gandebat relatis necnon diligentiam missionariorum in obeundis muneribus cornmen<labat. Qnandoque eiusdem sacri Oonsilii vicem explebant missionarii, scilicet Bernardus Pari– siensis, in lingua turcica et graeca versatissimus, an. 1651 Visi (1) Cf. BC, t. V, p. 52 sq.; t. VII, p. 280; L. DEDOUVRES, Politique et ap6tre. Le P~1·e Joseph de Paria, capuoi1i, t. II, p. '7-135; GILLAUMli: DE VAUMAS, L'activitá missionnaire du P. Joseph de París, in Rev. hist. dea n1issio11s, 1938, t. XV, p. 336-359. E contrario, alii propugnant verum fnndaiiorem missionum orientalium fnisse Pa– oificum a Provins, qui omnium primus ii;er ad orientales plaga¡¡ perfeoit et a S. Congregatione missiones postnlavit. Nohis autem haeo argumenta non· suadeut ad hano sententiam, quam Godefridus a Parla (art. oit.) defendit, admitendam ; affirmittiones ipsi11s Paoifioi recte interpre taudae sunt, quem novimns a Josepho dissentire. Probabile non videtnr qnod S. Congregatio nmnus praefeoti mis,ionn111 orientalium oouoesserit Josepho Par isiensi. ex indioatione P. Paoifioi, q nía upo– stolioa einsdem operu. et oonatns ad domi nium Tnroarnm debellandum iam inno– , tnerant. (2) Praefeoti missionum non solnm e:dgebant nt missionarii essent natione galli, sed ut lioentia a S. Congregutione iis tantnm oonoederetur qui ah ipsi_s tantum missi essent et mandati. Cf. L. DEDOUVRES, loe. cit., p. 23-25. Ut pln– irmnm destinati fuernnt ulnmni provinoia1:nm Parisiensis, Tnroniae et Britanniae.