BCCCAP00000000000000000000590

kan, bi aldeak agirian gelditzen ditun; eta bi al– deetan zulotxoak eta gelak egiten dizkiten. Ga– nera; abetaskaen artean berak ibiltzeko bidetxo bat utzitzen diten, eta ori guztia efenkadetan ipi- · fii ezkero, bai aberaskak eta bai bideak, bestela ezin egingo lituzkenak egiten dizkiten. Baita ere: inork usteko ez liken tokian, lanerako ugaria iza– ten diten eta txit eroso bizitzen ditun, alkari neke– rik eman gabe. ~Zer esango den orain? 1 Prudentxik.- Barkatu, Jauna; banan aberaska oiek nola egoten <liran ezin bururatu zait, Jauna. Eiztariak.-<1.Zer esango dinat nik, ba, ori uler– tzeko? Egon, egon. (Bi ukondoak mai-ganean, eta burua bi es– ku_en artean ipinirik, gizon ura era ortan astiro– txoan egon zan, ganerako guztiak itz bat ere ate– ra gabe. Bat-batean txalo bat egin zuan, eta nes- , kari pozez esan zion:) Oraintxe gogoratu zaidan. Kurpiiak gurdia– ri <1.traba egiten al zioten? Ez; astunak izan afen, asko laguntzen zioten. ~Ez al den ala?-Egalak egazteai <!_nekerik ematen al zieten? Ezta ere. Oyek gabe egan ezin ibiiiko ituken. <1.Ez al den au aitortuko?-Geyago oraindikan, eta argiago. Etxeetan txefia iltzen ditenenean itxefikiak non utzitzen dizkiten? <1.Lufean ala? tEdo mai-ganean? Kutxan sartu-ta? iNon edo nola? iBatzuek bes– teen ganean, ondatzen eta usteltzen ditunela? Odolkiak, txistofak, lukainkak, birikak eta abar, sayets-ezur, urdai-azpiko puskak eta ganerako :-: 240