BCCCAP00000000000000000000590

Onek giltzapetikan irten nai zuan, kristauai laguntzeko ta ikasi bear zutena irakasteko. Orta– ko, bere mendean zituan giz-emakume batzuek, Efegearen bafutikoak, atzera emango zizkala Efe– geari aditzera eman zion, bera utzitzen bazuan; eta ayek ekafi arte, berekin zuan ilobatxo bat emango ziola. Efegeak bayetz esan zion, eta mu– tiltxoa giltzapean artu zuten. Amar urte zituan, eta izena Pelayo. Bere mendekoak Efegeari esan zieten, Pela- , yo ume izugafi polit eta argia zaia, ·yayo-yayoa, eta Efegeak beregana ekafi erazi z.uan. Apain– apain jantzirikan, mutiltxoa Efegearen aufera eka– fi zuten, eta au txoratu-ta bezela geratu zan. Bereganatzekoasmozzerbait esaten asi zitza– yon; bafia Pelayo etzan samurtu, ta bereala eran– tzun zion: ({.Zuk eskaintzen dizkirazun gauzakgal– kofak dira, ta nere faun-faungoikoa iraunkofa, betikoa.» Au esatean, soineko edeJ ura ufatu zuan. Beste gauza batzuek ere nai zituan Efegeak; bafia Pelayok zofotz erantzun zion, ezeren bildu– fikan gabe. Orduan Efegea nonbait lotsatu zan, eta etzion geyago esan nai izan. Berak ezin egin izan zuana besteren batzuek egitea balitekela go– goratu zitzayon, eta lagun batzuek mutiltxoaren gana bialdu zituan, kristau-sinismena kendu, ta Efegeak nai bezela ibiii erazitzeko; Pelayok ordea esan zien: Efegeari esayozue, iltzen banau ere, emengo bizia bakafik galduko detala, betikoa ez, eta nik betikoa maite detala. » :-: -160 :-: