BCCCAP00000000000000000000583

DE PRAESENTIA REAL! CHRISTI, th. 1, n. 343-345 Sed hanc veritatem multi portare non valentes, dicebant: <<Durus est hic sermo, et'. quis potest eum audire?; et multi discipulorum e:ius· abierunt retro.» Haec omnia nullam prae se ferre videntur difficultatem, et a catho-. licis et protestantibus unanimiter admittuntur. Quaestio ínter lpsos dis– putata est haec:: quonam sensu debeant verba Cbristi intelligi et ex-. plicari, sensu scilicet litterali, an metaphorico. Plerique Protestantes, paucis exceptis, dicunt nihil in toto hoc sermo– ne contineri de I promissione Eucharistiae, quandoquidem manducatio,, panis, carnis, et potatio vini, sanguinis, nonnisi metaphorice intelligen– da sunt; sensus igitur est quod debemus nos credere in Christum, et.. quod haec fides principium sit vitae supernaturalis et ad vitam aeter– nam conducens; Christus proinde spiritualiter est manducandus, scili-- cet per fidem (16). · E contra, Catholici omnes, exceptis Gabriele Nicolao Gusano, Tapper,. Cajetano, Hesselio et Camelio Jansenio .07), dicunt in capite contine– ri veram promissionem Eucharistiae, ideoque verba Domini sensu litte– rali et proprio esse interpretanda. Isti catholici in falsam sententiam inciderunt quia nesciebant aliter· respondere Hussitis et Lutheranis necessitatem communionis sub utra– que specie affirmantibus. Attamen, inter nos Catholicos disputatur adhuc utrum secunda pars.. sermonis Christi vers. 35-47 intelligi debeat de manducatione reali, an de metaphorica, per fidem scilicet in Christum. Sunt qui unum, aut al– terum defendant. F'ranzelin, Lepicier, Stentrup, Knabenbauer, Wise– mann, · Paquet et alii .(18) intelligunt de manducatione metaphorica; Billot, Pesch, Manzoni, Tepe, De Augustinis... . 09), intelligunt de reali•. Secunda, a pers. 60 ad finem, in qua declarantur ertectus quos ser– mo Cbristi, tum in Judaeos, tum in ipsius discípulos, produxit. 344. Ad Concilium Tridentinum quod attinet,-,--Dic-endum est quo<i Concilium noluit definire sermonem Christi intelligendum esse de reali · manducatione·; Salmeron quidem proposuit Patribus definitionem, sed, ei responsum est Ecclesiam geminae interpretationis opulentia frui, id– circo ad unius paupertatem non esse redigendam (20). Nos autem, ab omnibus istis quaestionibus inter Scholasticos dispu-. tatis absolute praescindentes, dicimus contra Protestantes saltem a ver– siculo 48 intelligi debere sensu litterali et proprio; ideoque Christum. vere promittere suam carnem manducandam et suum sanguinem bi'."' bendum. 345. Árgumentum generale.-Si verba Christi a versiculo 48 dicta.. sunt et intelligi debeant sensu litterali et proprio, nemo poterit; umquam (16) (17) (18) (19) (20) Ita GonET, Comment. s1Lr l'Evangile d,e Saint Jean, t. 2, in h. 1, pag. 534• sqs,; BovoN, La théologie du N. Test., ed. 2, t. 1, pag. 524 sqs.; ita etiam, LoisY, Le quatrieme Evangile, pag. 420. CAJETANUS, in III,. q, 80, ª· 12; cfr. J. TAPIA, El sentido eucarístico del· Evangelio de San Juan en los teólogos posttridentinos, in ArcTG., 6 (194.3),. 12-33. FRANZEI,IN, Pe sacramento Eucharistiae, th. 3; KNABENBAUER, Comment. in Joan., c. 6, 48-59; WISEMAN, Lectures on the real presence, lect. 1-4; MAL-. DONATUS, Comment. in Joan., c. 6; SALMANTICENSES, De Eucharistiae sacra-. mento, disp. 1, n. 2; VAN NooRT, HuaoN, FILLION, etc... BILLOT, De Eucharistia, th. 38; PESCH, De Sacramentis, n. 579; PERP.ONE,. De E11clwristia, n. 12 sqg,, etc. PALLAVICINI, Hist. Gane. Trident,, lib. 17, c. 2.