BCCCAP00000000000000000000548

DE EFFECTIBUS GRATIAE, th. 26, n. 630-632 481 ternam imputationem, sed per veram amissionem gratiae ,et aliorum donorum praeternaturalium; per ob,edientiam istius constituti sumus justi. Ut igitur vera sit oppositio, oportet ut justificatio per Christum obtenta, sit intrinseca. Et haec omnia non parum illustrantur si consider,es finem ad cu– jus cons,ecutionem venerit Christus; venit enim ut naturam rationalem, per originale peccatum deturpatam, réstitueret ad illum pristinum sta– tum in qua erat ante peccatum; ant,e peccatum natura humana ornata erat gratia sanctificanti, quae intrinsece inhaerebat anima-e. Ergo rur– sus Christus hanc gratiam intrinsecam nobis restituit et clonavit. «Quomodo, ajebat Stus. Augustinus, renovari dicimur., si non hoc re– cipimus quod perdidit primus hamo, in qua omnes moriuntur? Hoc pla– ne recipimus secundum quemdam modum; non itaque immortalitatem spiritualis corporis recipimus, quam nondum habuit hamo; sed recipi– mus 7ustitiam. ex qua per peccatum lapsus e:;t lwmoi> (7). 631. Ex Patribus.-Audiatur Stus. Joannes Chrysostomus: «Ecce li– bertatis serenitate perfrmwtur qui tenebantur paulo ante captivi, et ci– ves Ecclesiae sunt qui f uerunt in v2regrinationis errare. et justitiae in sorte versantur qui fuerunt in contusione peccati. Non enim sunt tan– tum liberi, sed et sancti; non tantum sancti sed et justi; non sozum justi, sed et filii; non solum filii, sed et haeredes; non solum haeredes, sed et fratres Christi; nec tantum fratres Christi, sed et cohaeredes; non solum cohaeredes, sed et membra, sed et templum; non tantum templum, sed et organa Spiritus Sancti. Vides quot sunt baptismatis largitates; et nonnulli deputant caelestem gratiam in veccatorum tar:– tum remissione consistere; nos autem honores computavimus decem Hac de causa infantes etiam baptizamus; cum non sint coinquinati pee– cato (personali) ut eis addatur sanctitas, justitia, adoptio, haereditas, fraternitas Christi, ut ejus membra sint» (8). Et alio in loco ad populum Antioch-enum sermonem faciens, haec habet idem Stus. Doctor. «Non sic mundus clarus est oriente radio, ut anima illustratur et splendidior fit a Spiritu Sancto gratiam susciviens.» Nec plura testimonia afferenda sunt, quandoquidem in omnibus fere textibus supra allatis sermo sit, non tantum de peccatorum remissio– ne sed praecipue de interiori hominis renovatione et nova nativitate, et veluti divinizatione (9). 632. Ratione theologica. a) Ut horno justificetur, necesse est ut pef'catum ~emittatur; p-eccatum v,ero remittitur, quando Deus offensus placatur et iterum offensorem diligit. Sed dilectio divin::. producit in dilecto aliquem effectum, n-empe gratiam. Ergo peccatum cemittitur per (7) De Gen. ad litt .. n. 35; PL., 34. 353; cfr. hanc doctrinam optime expositam . apud BAINVEL, Nature et Snrnaturel, pag. 264-265. (8) Apud STUM. AUGUSTINUM, Contr. J1ll., 1, 6, 21; PL., 44, 654. (9) Cfr. Gnos, La divinisation du chretien d'aprés les Pe.res grecs (París. 1938); RoNDET, La divinisation du chretien, in NouvRevTh., 71 (1949), 449-476. MAN. THEOL. DOGM.-III.-32