BCCCAP00000000000000000000545

722 2 PETRI, 1, 16-18 deat, (adhibct iam 1 Pe. 3, 2 vcrbum EitOit,sÚstv), sed idea EitÓit,ou in my– steriis bcnc congruit Pctro, ad intima arcana admisso, dum propriis oculis maiestatem Christi potuit contcmplari. Unde nemo magis idoncus quam ipsc, aliiquc Apostoli ad hanc doctrinam tradendam: vult cnim veracitatem testimonii apostolici asserere. 11. 17 - « Accipic11s cnim a Deo Patrc ho11orl'111 et gloriam... »: Expli– cat dictum v. praecedenti, 'se fuisse spectatorem 11wgnit11di11is (¡1.syC1.któ– nJ70:;) seu maiestatis Christi'; nam revera maiestate et gloria plcnus apparuit, a Deo Patre honoratus et glorificatus: honoratus illa decla– ratione solemni, « Hic est Filius meus dilectus... », et glorificatus in forma externa sui corporis tranfigurati. Vere acccpit (ACl.~wv) a Deo Patrc ho11ore111 et gloria111, ,tµ·r¡v XCl.t OÓ;C1.·1. - "r-...rota clare asscrtam distin– ctionem Pcrsonarum Patris et Filii: item observa dcsignationem Dei Patris per nomen OÓ;C1. gloria, et quidem ¡1.syC1.t.oitprn·í¡:; 111ag11i– .fica 1 7 : de Deo enim sumcnda cst illa expressio « a magnifica gloria», uti C'{ gr. Óito ,'l¡:;... oó;·r¡:;, non sensu locali, puta 'e nube lucida', sed sensu causativo: 'vox ailata cst ci, id est, pronuntiata cst de Eo, a 11w,í;11U1ca gloria, quod cst parallclmn cum «a Deo Patrc»: Vox se rc– fcrebat ad Emn (ad Christmn) CI.U7(:J; et crat talis, sen !111i11sce111odi (,rJtci.u~s): « Hic cst Fili11s 111e11s di/cct11s, i11 q110 mihi complawi )) 1 8 . Lo– cutio graeca ó 1 Jw:; ¡.LOu, ó &:ye1."·r¡-;Ó::; 'filius mcus, dilectas (mcus)' vult exprimcre filium 1mic11111, et qua talcrn. smmne dilcctum 19. Nota 111zacol11tho11 huius v. 17: phrasis manet suspensa, et in v. 18 nova inciuit scntentia. ' 11. 18 - Apostoli non tantmn fuenmt e:itÓit,et.t spemlatorcs 111aic- statis Christi (v. 16), sed etiam testes auriculares: nam « 1'oce111 illam (quae Christum Filium Dei Patris dcclarabat), nos a11di1'Í11111s de caclo al!ata111, mm csse11111s w111 JI/o Íll 111011te sa11cto )).. Mons Tranfigurationis, cuius nomen ncquc hic, ncque in Synopticis datur, iuxta antiquissimam et constantcm traditioncm (CYRILLUS Hieros., HIERONYMUS, DA– MASCENUS, EuTIIYMIUS, etc.), cst T ha b o r , in Galilaea infcriori, ad planiticm Esdrclon. A Synopticis dicitur Ó•J·r¡M~ = cxcels11s (Ivltt. 17, 1; Me. 9, !), a 2 Pe. insignitur titulo &yw~ sa11ct11s, proptcr Dei pracscntiam ibi manifcstatam: hac appcllatione iam absque dubio 111 17 Etiam .mgdi vocantur simplicitcr 8óE,a gloria (2 Pe. 2, 10; I11d. v. 8). 18 Vgta addít, « ipsum audite", sed codd gracci 2 Pe. luce verba ignorant; et sunt huc tramlata ex narrationc Synopticornm. 19 Soler vcrsio LXX venere pcr ª'(aTC·r,,o; hcbr. iahid 1111iws: cfr. Cm. 22, 2. 12; A111. 8, 10; Zach. 12, 10; etc.