BCCCAP00000000000000000000545

718 2 PE. 1, 3 s. EXPLICATIO Est initium primae partís (1, 3-21), in qua habetur instans exhor– tatio ad vitam virtutibus christianis omatam (vv. 3-11), tamquam dignam praeparationem ad adventum Christi gloriosum, qui ccrto futurus est (vv. 12-21). Et ponitur imprimís ratio gratít11dínis (1, 3-11): Dcus, seu mdius, Dominus Christus) gratificavit nos omnibus donis ad vitam et pietatcm neccssariis; pretiosas promissioncs nobis fccit et adirn.plcvit; consortes dí11inac 1zat11rac nos effccit. His beneficiis responderc debemus onmi sollicitudine in vita sancta. 11v. 3. 4 - cfformant a11acol11tho11: et conseqmmtur mcntionem 'cognitionis Dei et Christi' in v. 2, cuius lmum ex obicctis est agni– tio divinae potcntiac, quae providit nobis onmia ad vitam et pieta– tcm ncccssaria. Tijc; ::lsb:c; ouv&¡.Lc:wc; w'.i,ou... osowp·r¡µsv-r¡c; cst gcnitivus absolutus; O'..u,ou, refertar ad Dominum Christum) in fine v. 2 nominatnm: 8soc0p·r¡¡ú'rt¡c; autcm sumcndum cst ut vox media, cum significationc activa (cfr. 1vlr. 15, 45), non passiva, sicut intcllcxit Vg. donata s1111t), quamvis in v. 4 bcne vertit osoC.:ip·t¡,cH per 'do11a11it'. Ad littcram bcne vcrterctur: << divina virtutc Eius (Christi) largicntc nobis omnia... ». - Igitur scnsus cst: « Sicut divina virtus scu potentia Eius (Christi) donavit nobis onmia quae ad vitam et pictatcm pcrti– ncnt... ». - Do11111/I cst grat11ít11111, vi verbi 8c0pfo¡w-:i bcnignc con– cedo), et a111plissi11111111, nan1 continct 011111ia, 1r::zv,c1., cmn cn1phasi in i:nitio scntcntiae; ítem cst donum spirít11alc, quod dicit ordincm ad uitm11, non corporis sed animac ac spiritus, ut apparet ex appositione « et pietatcm )), qua recte crga Dcum, crga proximum et crga nosme– tipsos gcrimus, pront rcligio postular. Hace omnia donavit nobis Christus, qui Deus cst, et sua díuina uirtute salutem nostram spiritualcm provchit 1 3. Quomodo Christus do:navit hace onmia?: « per co"~11itio11c111 ci11s qui /!Ocal'it 110s », infunden– do nobis cognitioncm suam vd Dei Patris, prout ctm1 multís ,ou Y.O'..),r¡cr0'..v,0c; rcfcrtur ad Dc11111 Patrem, cui tribuitur vocatio ad fidcm, vd ad ips11111 Clzrist11111, gui et ipse vocat (CHAINE). - Alíi, v. gr. Esnus, invertrn1t tcrminos, et dicrn1t cmn qui donat nobis omnía ad vitam... cssc Dcmn Patrcm; qui vero vocat nos essc Dcum Filimn, 13 Locutio flzlx oúv:x11-t~ cst propria philosophüc graccac, et in S. Scriptur:i híc solum occurrit: idcm die de &dx 9úcrn; (v. 4).