BCCCAP00000000000000000000545

II PETRI. - I~TRODGCTIO 711 cxortis. Hinc intelligitur omnes magistros Alexandrinos (CLEMENTEM, ÜRIGENEM, ATHANASIUM, DIDYMUM, etc.) eam firmiter adm.isisse. FIRMILIANUS, Episcopus Caesareae in Cappadocia (t 268), scri– bens ad S. CYPRIANUM, habet 2•m Petri ut canonicam et genuinam: « .•. Petrum et Paulum, beatos Apostolos, ...qui in Epistolis suis lzaere– ticos exsecrati stmt, et ut evitenrns, 1nonuen11it » 3 • - Cum in 1 Pe. nihil dicatur de haereticis, FrnMILIANUS cogitat de 2ª Petri. Saec. IV adhuc dubia manent, sed panlatim evancscunt: a) EusE– mus Caesar. (340) computat quidern 2•m Petri inter mztílegomcna, quia a maioribus inter libros sacros non fuit recepta; ipse tamen adnotat 2 Pe. ob eius utilitatem in multis ecclesiis m1a cm11 reliquis libris stu– diose lectitari 4. b) S. ATI-IANASIUS (t 373), S. BASILIUS (t 379), S. GRE– G0RIUS NAz. (t 390), 2 Pe. suscipim1t, eamque ut scripturam citant. - Concil. Laodiceae in Syria (an. 360/65) 2 Pe. in Canone librorum sacron1111 enu111.erat. S. HIERONYMUS (t 420) m.erninit dubion1111 adhuc apud aliquos perdurantiurn.; ipse tamen nullus dubitat de 2 Pe. canonicitate et au– thcntia: indicat autem rationem probabilem illormn dubiormn, nempe, stili dissonantiam respectu 1 Petri. -- Quam dissonantiam ipse non habet ut motivum sufficiens dubitandi: putat enim explicari posse ex diverso interprete (secretario), quem Petrus pro priori et pro altera Epistola adhibuerit s. Saec. IV exetmte agnoscitur 2 Pe. in omnibus ecclesiis Occidentis, et, praeterquam i,1 Ca11011e lvío111msenia110, recensetur officialiter tum in Synodo romana a. 383, tum in Conciliis Hipponensi (393), et Carthaginiensibus (annis 397. 419). Item S. AucusTINUS (t 430) in 'De doctr. cliristiana' II, 8 testimonimn dat de Ep. 2 Pe. Inde a saec. V müversalis ecclesiae traditio eam accipit; et a Conc. Tridentino (sess. IV, 8 Apr. 1546; D. B. 784) in Canone sacronun libronun, ab onmibus de fide tcnendo, recensetur. § 2 - De 2 Pe AuTHENTIA. - Plura ex tcstimoniis superius alla– tis pro canonicitate 2 Pe, valent etiam pro eiusdcm origine Petrina; nam vcl explicite eam sub nomine Petri citant, vcl implicite eam suppommt, quatenus ipsa admissio canonicitatis implicat persuasionem de eius origine apostolica: (aliquis, aut apostolus, aut vir apostolicus, aetatis apostolicae, eam scripsit): iamvero, cum ipsa Epistola se 3 PL 3, 1159 (1207). 4 HE III, 3, 1; (PG 20, 269). s Ad Hcdibia111, cp. 120, 11, (PL 22, 1002): et cfr. De IJir i/1. 1 (PL 23, 638).