BCCCAP00000000000000000000545

704 I PE. 3, 19-20 fuenmt »; itaquc carccr illc de quo híc scrmo est, non cst limbus puc– rormn. Sed ncquc sunt 'dan~nati', aut 'angcli malí, dacmoncs'; vcrbum cnim ;cr¡púuu(.i, (cfr. in loco parall 4, 6 :.c:•>r¡·tyú,[ufl·r¡), scmper adlúbctur de nuntio lacto, quod illis, utpotc obstínatis in malo, affcrrí non potcrat: mide carccr illc de (J no hic agitur, non cst infcrnus danma– tonun, vcl gchcnna. - Rcstat ergo ut sit limbus Patm111, qui ctiam « sinus Abrahac >> diccbatur (Le. 16, 22), ubi spiritus corum qui in ami– citia cmn Deo obicr:m,:, vclut in custodia quadam (gr. ±,1 ?'Jl,xz'fi) asscrvabantur, usqucdum Christus de mortc triumphans, cacli porta, rescrarct. - Hic dcsccnsus Christi ad ínferos, et triduana in cis com– moratio, fuit novissimus actus hmniliationis, cui Christus se subiccrc voluit, ut nullum non probarct cftccrrnri. pcccati. Huic profundissimac abicctioni, ( quam viator acccpta,;ir, idcoque etiam post mortem ex– perta, meritoria fuit), respondct sublimis eius cxaltatio in caclum, uti Paulus devote considcrat (Ep/1. 4, 8-10): << quod autcm ascendit, quid est, nisi quia et descendit (primum) in inferiores partes terrac? - Qui dcsccndit, ipsc cst et qui asccndit super omncs caclos.... ». u. 20 - Spiritus illi, quibus Christus bctum nuntium pcractac Rcdcmptionis attulit, erant cormn hominum coacvorum Noe, qui incrcdulos et rcbcl!cs se ostcndcrant crga Dei paticntiam, quac illos cxspcctabat per 120 a1mos (Grn. 6, 3), dmn Noc, praeco divinae iusti– tiac, fabricabat arcam. Inter Vulgatam « quando cxspcctabant Dei patien– tia111 », et graccmn ,< quando cxspectalhlt (eos, eonun conversionen1) Dei patientia, sen longanimitas >> (gr. -~ ¡.nzprAb¡J.l:x.), praefcrenda cst lcctio textus graeci, quac concinnior est. Sed illis in incrcdulitate mancntibus, minac Dei tandem implctac smlt, et « vcnit diluvium, et tulit 0111.nes » (Afrt. 24, 37-39): solm Noc ciusque familia, id c,t octo aninwc pcrsonae, salvae factae sunt, = mortcm cffugcrunt in arca, pcr aq1111111, gr. 8i' üh--:ü:::: instnnncntmn sal– vationis fuit aq11,1, quatenus arcam clcvavit et sustinuit. Nullibi dicitnr in Scriprnra homincs onmes qui diluvio absorpti sunt, pcriissc ctiam. spiritualitcr; et ex hoc loco ccrtiorcs efl:.icimur, piures corum ante mortcm vcniam a Deo contritos petiissc et obti– músse. Christus praedicavit absquc dubio onmibus spiritibus qui in limbo crant; sed Petrus voluit illos qui in diluvio perierant spccialitcr conuncmorare, quia in illis magis apparcbat cfficacia salutaris mortis Christi, dum illis qui maximi pcccatores fuerant, et maximam puni– tioncm Dei provocavcrant, prinrnm aflcrtur lactmn nuntimn, et cis quoquc prodcst mors Christi: et insuper, quia mcdium quo Noc eiusquc