BCCCAP00000000000000000000545

I PETRI. - EXEGESIS 693 E) Clausula (5, 12-14). - Conunendat Silvanum, quem 1ps1 ut socium Pauli cognoscebant; et dicit smmnam Epistolae suae esse confirmationern. fidei eonun. - Mittit salutationes totius ecclesiae ro– manae, et speciali modo Marcí, quem filimn suum appellat: tandem bcnedictionem eis impertit, paccm apprecans. 2 - SPECIMINA EXEGETICA Duo dabimus excmpla: 1) Ex o r di u m Epistolae (1, 1-12), quod continet ideas dogmaticas magni momenti, quibus sequcntes cxhortationcs innitm1tur: 2) Christus, carne passus, sed spiritu vivifi– catus, ad ínferos descendit, et spiritibus ibi detcntis praedicavit: aquis baptismi nos abluit; et sibi gloriam promeruit (3, 18-22). § 1 - EXORDIUM EPrSTOLAE (1, 1-12). Continet duo: A) Inscriptionem (1, 1. 2), et B) Ex– cellentiam salutis christianae (1, 3-12)8. EXPLICATIO A) In s c r i p ti o : 11. 1 ponitnr a) auctor, et b) destinatarii cum regionibus quas incolunt: 1'. 2 cxprimitur a) excellcntia vocationis christianae, quae est opus totius SSmae Trinitatis; et b) salutatio, quae est apprecatio gratiae et pacis. a) Auctor: «Petrus», se vocat nomine, non fanüliae (Si1non), sed religionis; scilicct nomine ci a Christo imposito (Me. 3, 16; Mt. 16, 18), quod ei in mcntcm revocabat officium pasccndi gregcm sibi conmússmu, et dignitatcm fondamcnti ci collatam. - « Apostol11s Ies11 Christi »; c01muemorat suam dignitatcm apostolicam, ut indicet se scribere ex officio: nam licct Christus Apostolos praedicare, non scribere iusserit, tamen, cmn id videretur opportmmm, muneris apo– stolici erat Evangelii negotimu etiam scriptis Epistolis promovere. - Notat Esnus modestiam Petri, quod se dicat simpliciter Apostolum, cum se dicere potuerit « Apostolorum Principem ». b) Desti11t1tarii: « Elcctis advenís dispcrsio11is », Ii ad quos Petrus scribit, dicuntnr « elccti », a Deo nempe, ad gratiam fidci, ad seque- 8 Abstincmus ab cxscribcndo scparatim tcxt11, qui iam intcgcr datur in dccursu cxpositionis.