BCCCAP00000000000000000000545

690 I PETRI. - INTRODUCTIO GRonus, HARNACK, ZAHN. - Allusio pro christianis erat obvia; et contextus illam metaphoricam interpretationem commendat; vocat enim illarn. « coclcctam », quasi proponens eam in exemphm1 suis lec– toribus, q1úbus anirmm1 addere vult; ac si diceret: « vos persecutio– nem quidem patimini, sed videte fratres vestros, co111participcs clcctionis, qui sinúles, imo maiores molestias ac tribulationes pati debent, cum in ipso centro imperii, in urbe Imperii príncipe, quae vera Babylonia est, degant; quae, sicut antiqua Chaldaeorum metropolis israelitas opprimebat, sic et haec nova Babylon veros israelitas, christianos, af– fligit ». - Congruit etiam mentio Marcí (5, 13), qui ex Col. 4, 10 ap– paret Romac, simul cum Paulo, quique etiam post liberationem Apo– stoli et eius ab Urbe discessum (ut in Hispaniam proficisceretur?, Rom. 15, 24. 28), Romae cum Petro mansit. § 6 - LINGUA ET STYLUS. - Lingua graeca I Petri est sat pura et elegans; ab hebraismis generatim inununis, et iuxta regulas granuna– ticae castigata; tamen aliqua sunt, quae produnt auctorem non fuisse origine graecmn; v. gr. aliqui semitismi, vcl constructiones semi– tizantes: uti omissio articuli, ad imitationem status constructi he– braici (cfr. 1, 2), quod indicat auctorem parum cmn classicis graecis habuisse familiaritatis. - Valde probabile est, Petrum, pro more il– lius tem.poris, usum fuisse interprete graeco ad Epistolae redactionem: fuerit hic Silvanus (5, 12): ita explicarentur similitudines doctrinae et linguae cum Epistolis pauliiús; Silvanus enim, Pauli comes fuit in laboribus apostolicis (Act. 15, 40). § 7 - CANONICITAS. - Eadem fere testimonia, quae pro authen– tia I Petri afferri solent, valent et pro eius canonicitate: utrumque simul illa testimonia dicere solent: adeo ut rnulti auctores utramque quaestionem in m1am conim1gant, et agant solum de gc1111i1Zitatc « Die Echtheit »); ita v. gr. MERK, FELTEN, VREDE, etc. Prima Epistola Petri habita est semper ut genuina: primmn testi111011itm1 canonicum ha– bctur in altera eiusdem Petri Epístola: « Hanc ecce vobis, charissinú, scw11da111 scribo Epistolam » (2 Pe. 3, 1). - PP. Apostolici, CLEMENS RoM., lcNATIUS, praesertim PoLYCARPUS (ad Philippc11scs), citant vel alludm1t ad I Petri. - IRENAEUS (Adll. lwcrcscs, IV, 9, 2), nostram Epistolam sub nomine Petri citat, et est primum tcstimonium explici– tmn et nommale. - Frag111cllt11111 lvforatoria1111111 probabiliter citabat eam, quamvis id certe dicere nequimns, cum ad nos mutilnm. et cor– ruptmn pervenerit. - TERTULLIANUS et CYPRIANUS, ÜRIGENES (q1ú