BCCCAP00000000000000000000545

676 IAC. 5, 14 s. - S. UNCTIO TTpocrx!X),scr&cr&w (Vg. « inducat »), « advocet », « accersat, venire faciat » presbyteros; videtur infirmus, uti impeditus, non per se id facere, sed per ali.os . Et in hoc habetur ulterior detenninatio subiecti: debet nempe esse compos sui, qui, conscius sui status, petat, vel desiderirnn quoquo modo ostendat, vel ostenderit, utendi illo medio spirituali, vel saltem constet eurn illi suscipiendo non esse contrarirnn. - Unde tandem efficitur subiectum E:x--tremae Unctionis esse 'in.firmrnn gravem, qui usum rationis attigerit, et de cuius vohmtate, saltem interpretativa, recipiendi Sacramentrn11 constet': agitur enim de christiano, ut expresse significatur declaratione sv ó¡J.~v = in vobis, aliquis ínter vos, (loqui– tur autem ad fidcles), aliquod membrurn commmütatis sen ccclesiae, cuius presbyteri statim conunemorantur. B) Mini s te r Un c ti o ni s . - Infirmum huiusmodi non mittit Iacobus ad medicas 33, sed iubet eurn advocare presbyteros eccle– síae, qui, ut « núnistri Christi, et dispensatores mysteriorum Dei» (1 Cor. 4, 1), animae saluti in primis providebtmt: quodsi huic saluti expcdierit, et Domino sic placuerit, etiam corporis sanitatem procu– rabtmt. Isti presbyteri, ministri Sacramenti, non dicuntur tales ratione aetatis, sed dignitatis, officii et ordinis: stmt nempe s a c e r d o t e s ab Apostolis vel Episcopis ordinati, ut expresse declaravit Tridenti– mm1 (sess. 14, can. 4: cfr. D. B., 929). At, mmsne an plures presbyteri advocandi sm1t? - Iacobus loqui– tur plurali numero, « inducat presbyteros », accommodate ad condicio– nes illius temporis, nm1 in parva conummitate omnes presbyteri loci ad infirmum invisendtm1 invitabantur, et venientes orabant, licet unus tanturn ex eis perageret actionem propriam huius ritus, tmctionem. Igitur, si plures adsint, et possint venire, vocentur. Hic usus viget usque hodie in ecclesia graeca, ubi septem, vel saltem tres presbyteri, ad infirmum accurrunt. Sed potest iste pluralis esse categoriae, quo aliqua classis vel cate– goría personanun (aut rerum) exprimitur per unum individumn ex ea; et est modus conununis et popularis loquendi: sicut cum vulgo dicitur confessionem faciendam esse sacerdotíbus, cum tamen mü tan– tum eorum fiat 34. - Hinc apparct us1m1 ecclesiae romanae adhibendi umun dumtaxat sacerdotem in administratione Extremae Unctionis non esse contrariam mentí Iacobi, cnius praecipua intentio, ut ex con- 33 Effli 38, 1-15: "Fili, in infinnitate tua... da locum medico: ctcnim illum Dominus crcavit: et non disccdat a te, quia opera eius sunt neccssaria ))... 34 Cfr. verba Christi apud Le. 5, 14 coll. Le. 17, 14: et Lct'. 14, 1 ss.