BCCCAP00000000000000000000545

674 IAC. 3, 11-12 dictioni respondet: ex hoc quod secm1du111 natura111 est i111possibile, Iacobus argumcntatur ad id quod in 111oribus absurdum est, ideoque 0111nino vitandu111. - Vis aute111 comparationis non ponitnr in s i - rn. u 1t a n e a ebullitione aquae dulcis et a111arae, sed in ipso facto ebullitionis utriusqnc aquae, (licet diverso tempore), ex e o de 111 fonte, et ex e o de m foramine: ita deformitas moralis stat in hoc, quod ex e o de 111 ore et ex e ad e m lingna (licet diverso tempore) procedat bcncdictio et 111aledictio. 11. 12 - Alio adhuc exe111plo, ex arboribns dcsumpto, rcm illn– strat: Unaquacque arbor prodncit fructus propriae speciei convenien– tes, nec qnisqua111 potest rationabiliter alios ab ca exspcctare; - No- 111inat arbores (d11as ilLxta Vulgatam, tres, iuxta t. gr.), quae in Palae– stina conumu1issi111ac erant, et in magno pretio habcbantnr: f i e u m , o 1e a m, vite 111: « N11mquid potcst... jzws 1/llas (gr. o 1i vas) fa– ccrc, aut uitis jzws? ». - Et adi1mgit. « Sic 11cq11c salsa d11lcc111 potcst faccrc aquam »: prout in Vulgata so– nant, haec verba videntur continere applicationcm cxcmpli pracce– dcntis: 'sicnt ficus non dat uvas... , sic fons ac1nac salsae non dat aqnam dulccm'. Sed non apparct cur excmplum applicctnr alii cxcmplo, per se claro, et non potins rei, cuins gratia onmia illa exempla adduetm– tur. -- Illa particula «sic», (quac posset cxplicari ex dittographia oú-rc:, ex quo factum sit ou-rco~ oú-rc: = sic 11cq11c...), dclenda cst; et in vcrbis quac rc1nancnt, 'neque salsa dulcem faccrc aquam', vidcnda est nova comparatio scu cxcmphm1, a mari (~1, ux.óv sals11111), vcl a fontibus salsis pctitum, ad ídem illustrandum, nempc monstruositatem lingnae contraria promcntis. - Innuitnr autem hoc ultimo exe111plo linguam csse amaritudinc et salsugine plenam; ideoque vix possc dulccdincm vcritatis, pictatis, bencdictionis emitterc, sed potius amaritndincm i111- pictatis, mcndacii, maledictionis ccteronunquc vitiormn cffunderc. Sed quod horno, ob naturac ad malmn pronitatcm, faccrc nequit, Deus, si dcprccetur, dabit ut faciat: nam «hominis cst ammam praeparare, et Domini gubcmarc linguam » (Pro11. 16, 1). § 3 - DE UNCTIONE INFIRMORUM (Iac. 5, 14 s.). Inter ultima monita quae Iacobus, post absolutam sui argmnenti tractationcm, adim1git, illud certc est praccipuum quod ad Unctionem infirmormn pertinet, quia dogmaticum cst, et ei propriurn.