BCCCAP00000000000000000000545

IAC. 3, 1-12: CUSTODIA LINGUAE 673 perbolen, dicens << impossibile » id quod est valde difficile; nam et ipse v. 2 supponit posse hominem linguam suam tali modo domare, ut perfectus appellari mereatur; et infra 3, 11 hortatur hominem ut pra– vitati linguae fortiter obsistat; quod esset otiosum, si res esset desperata. « foq11iet11111 111al11111 », turbulentum malum, quod numquam quie– scit in sua perversa activitate; et lingua plermnque est magnarwn conunotionum et perturbationmn causa. Ita si legatur gr. &x.ix ,CÍ.o"rix,ov. Est autem alia lectio aeque bcne in codd. fnndata, &x.ix ,cxcrzE,ov, iuxta quam lingua diceretur incoercibile malum, quod nullis cancellis vel repagulis potest contineri. Hoc cmn idea do111a11di bene congruit. « Plena ve11e110 111ortifero » (,&ixvix,r¡r.pópou, aliud hapax Iacobi): lin– gua venenatis verbis, vclut acm:o gladio, alios confodit, et in proximi pemiciem grassatur. - Graphice S. BERNARDUS linguam maledicam appellat viperam ferocissimam, quae letaliter inficit tres flatu uno: illmn qui loquitur, et de quo loquitur, et quem verbis suis scandalizat 31 • w. 9-12 - Ex his quae de lingua dixit Iacobus patet eam in re– rum natura non habere sibi similem; itac1ue esse m o ns t r u m q u o d da 111, quod res antinaturales facit. Nam 11. 9 - « in ipsa be11edici111us De11m et Patre111, et in ípsa ( = pcr eam– <lem) 111aledicim11s ho111ines qui ad si111ilit11dine111 Dei facti s1mt »: en duo ef– fectus qui naturaliter mutuo se excludunt; et tamen a lingua hominum consociantur. - Deus qui benedicitur, consideratur tamquam Pater, relate ad homines, quo clarius appareat deformitas maledictionis pro– ximi, quae est maledictio in Jratre111: haec ratio tamen, in norn.ine Patris implicite contenta, tacetur, et alia explicita ponitur: nempe quod hamo sit imago Dei ( Gen. 1, 26) : bcnedicere Demn, et malediccre eius vi– vam imaginen1, 1nonstruoswn est; cun1 ta111 honor qua111 iniuria quae imagini irrogatur ad prototypmn referatur. 11. 10 - Ex eode111 ore procedít lJC11edictio et maledictio. Hanc monstruo– sitatem omnino improbat lacobus, energice exclamans: « Non oportet (gr. o,j ZP'~ hapax NT, pro OEÍ:, or.pdki) fratrcs 111ci, hace ita fierí »: talis inordinatio nequaquam est toleranda, sed pcnitus exstirpanda. 11. 11 - Exemplis clarius patet, quam sit contra naturam lüc du– plex et contrarius linguae usus: « N11111q11id fans de eodem foramine c11ia- 1iat dulcc111 et a111ara111 aquam? ». Aqua dulcis benedictimü, amara malc- 31 Scrmo de triplici custodia: manus, linguac, et cordis (PL 183,585).