BCCCAP00000000000000000000545

668 IAC. 3, 1-2 ad tale munus digne exsequendw11 opus sit sapientia et morali recti– tudine atque passionwn dominio, nemo debet leviter se idoneum ad tantum munus indicare. - Difficultate igitur ostensa, vult eos deter– rere ab ambitione magisterii et directionis aliorwn; a pruritu eminendi, quem etiam Christus in pharisaeis carpit, qui amabant « primas cathe– dras in synagogis... , et vocari ab hominibus Rabbi » (Mtt. 23, 7). Versus 1 ex graeco sonat: « Ne mttlti (1to)).o[) (ex vobis) sitis ma– gistri »; vcl significatione universalitatis, quam adiectivum 1to)ü\c; in– terdwn habet: « ne o m ne s passim quaeratis esse magistri »; nam hoc, cmn esset inordinatio maxima, tum intolerabilem argueret in vobis superbiam: « si enim toturn. corpus oc u 1 u s, ubi auditus? ...Numquid omnes doctor es?» (1 Cor. 12, 17. 19). Deus qui non dissensionis auctor, sed pacis est amator (1 Cor. 14, 33), diversa mw1era in Ecclesia sapienter ordinavit, « et quosdam ...posuit... primmn Apo– stolos, secundo Prophetas, tertio Doctor es» (8t8cu:ndAouc;). Quod tot in communitatibus christianis vellent esse magistri, suspi– cionem ingerebat vcl imprudentis zeli, vel magnae ambitionis, vel certe ignorantiae strictae rationis Deo reddendae. Ideo Iacobus monet eos ne omnes passim et sine delectu, p r o p r i o m a r t e , magistri munus affectent, « ncc sumant sibi (talem) honorem, sed qui vocantur a Deo» (Hebr. 5, 4). - Adiw1git autem rationem, quo efficacius eos deterreat ab hac ambitione: « scientcs qt1011iam 111ai11s i11dici11111 s11111itis », in gr. 's11111e11111s': Iacobus, ut Episcopus hierosolymitanus (et probabilius Apo– stolus), uti magíster ab onmibus agnoscebatur, et ínter eos se compu– tat; sed timore iudicii divini, quod scit « durissimmn his qui prae– swlt » fore (Sap. 6, 6), in hmnilitate se continet. Exsistimat BARDENHEWER O., magistros Me designare praedicato– res illos qui, per ecclesias transem1tes, verbum Dei in coetibus sacris loquebantur, et magno in honore a fidelibus habebantur, a quibus et necessaria vitae accipiebant (cfr. Didaché, 4, 1; 13, 2). - Poterat contingere ut quidam vcl sine debita missione, vcl sine sufficienti prae– paratione et i.nstructione, ad alios docendos se ingererent. 11. 2a - « fo llltlltis e11i111 o_ffendimtts 011111es »: verbmn gr. 1t,cdo¡ 1.sv i111pi11gi11ms, (pedem offendinms ad lapidem, quin necessario se– quatu.r casus), denotat minores defectus, et quidem frequentes, quos onmes conunittirn.us , « septies enim in die cadet iustus » (Pro!'. 24, 16). Agitur in hac sententia Iacobi de peccatis in genere: sed, quia peccata linguae frequcntiora esse solent, et de illis vult in sequentibus