BCCCAP00000000000000000000545

IAC. 2, 20-26: DE FIDE 665 v. 26 - Ex exemplo Rahab et ex tota doctrina huius pericopac (2, 14-25), deducit Iacobus conclusionem generalem, quae quamli– bet pemiciosam illusionem circa valorem fidei sine operibus dissipare apta est. « Sicut e11im corpus sine spiritu mort1111111 est, ita et fides sine ope– ribus 111ort11a est ». Quod dixit v. 17 de fide sine operibus mortua in se– metipsa, repetit nunc maiore cum claritate et emphasi, adhibita compa– ratione corporis sine anima mortui, ac si diceret: 'Non magis valet ad vitam spiritualem, sive ineundam sive conservandam, fides sine operibus, quam valet vita corporis haberi sine spiritu vel halitu vi– tali: corpus vivere nequit nisi suo principio vitali, animae vel spiri– tui, coniunctllln; si ab eo separatur, corpus quidem venun erit, sed mortuum: similiter fides, si ab operibus seiungatur, vera fides esse po– terit, na turam fidei servabit, sed nullius erit emolumenti ad vitam spiritualem et aetemam; est en.im mortua, et perinde est ac si non esset' _ Apposite animadvertit BARDENHEWER O., non esse urgendos terminos. comparationis, neque studiose quaerendllln quomodo fides conferatur corpori, opera autem spiritu.i: nam hoc lU1llln intendit Iacobus sua comparatione; graphice depingere inseparabilitatem fidei ab operibus: fides, ex c1uo ab operibus debitis abstinet, vel ei contraria ponit, consti– tuitur in statu mortis, sicut corpus ex quo a suo spiritu deseritur, non corpus vivum, sed iners cadaver est. - Fides hu.iusmodi dicitur mor– t11a, quatenus est incapax producendi effectus salutares quos fides viva producit: non potest hominem salvare (v. 14), neque illi divinmn_ favorem et amicitiam conciliare (vv. 21-25); proximo est inutilis (vv. 15-18), et eam habenti est nociva, sicut ea quam habent daemoncs (v. 19). NOTA. - De a p par en ti antinomia I a c o b i et P a u 1 i circa munus fidei et opcrum in iustificatione_ Pa11/11s iustifrcationcm tribuit fidei, exdusis operibus (Ro1/l. 3, 28); Iacolms eam tribuit operibus, et 11011 sobe fidci (Iac. 2, 24): et utcrquc probat suum assertum eodem tcxtu bíblico Gc11. 15, 6: « Credidit Abraham Deo, et reputatum cst illi ad iustitiam ». Hace diflicultas 11011 latuit SS. Patres, maxime CHRYSOSTOMUM et AuGUSTINUM, qui eam solvcrc conati su11t. AUGUSTINUS sic dicit: 'Dum Paulus cxcludit opera ad iusti– ficatio11em, loquitur de illis opcribus q11ac pracccd1111t ipsam iustificatio11cm; dum vero Iacobus opera cxigit ad iustifrcationem, intclligit opera q11ac ca111dcn1 scq111111t11r'. Quod idem est ac dicere Paulum loqui de prima, Iacobum de scw11da i11stificatio11c 25. 25 S. AuGUSTINus, De fidc et opcrib11s; PL 40; in CSEL, XLI, cd. ZYCHA (Vien– nae, 1900): et cfr. Eiusdcm S. Doctoris « De dii-crsis q11acstio11ib11s octogi11ta tribus líber 1111115 », PL 40, 87 SS,