BCCCAP00000000000000000000545

IAC. 2, 20-26: DE FIDE 663 Ex hoc versu 22 apparet, quonam sensu dicatur hominem m– stificari ex operibus: videlicet, ex operibus a fide procedentibus, seu quod ídem est, ex fide quae opera debita ponat vel ponere parata sit. 11. 23 - Exemplum ex historia Abrahae desumptum citatione bi– blica confirmat, dicens: « Et s11ppleta est Scríptura ... », gr. habet tn),,¡– pw,l}·,¡ ·r¡ yp~qr~, quod solet verti ab interprete latino, verbo « ímpleri »: mide « suppleri » habet hic emndem. sensum: nec tribuenda est versio insolita « suppleri » alicui speciali intentioni translatoris, uti putat CAMERLYNCK (h. 1.). « Credidít Abralza111 Deo, et rep11tat11111 est illi ad i11stitíam »: Hic textus (Gen. 15, 6), qui a Paulo intelligitur de prima iustificatione Abrahae ex fide sine operibus (Ro111. 4,) dicitur a Iacobo impletus in sewnda iustificatione Patriarchae, ex operibus obtenta. Iacobus, sua usus liber– tate oratoria, applicat verba quae respicilmt factum anterius in vita Abrahae facto posteriori, ornnimn praeclarissimo, quasi arguens a minori ad 111ai11s, sic: 'Si fides Abrahae tantam meruit laudem, tantae– que fuit efficaciae ut ei reputaretur ad iustitiam, cmn credidit Deo promittenti filium cuius generationi naturalia obstabant impedimenta; quanto magis meruit laudem et iustitiae imputationem, ctm1 Deo eiusdem filii immolationem praecipienti obtemperavit, nihil haesi– tans de impletione divinarum promissionurn. circa sobolcm itmtm1e– rabilem ex illo filio propagandam?'. Profecto, in illo actu emicuit et fides invicta Abrahae, nullis difficultatibus it1firmata, ((1uapropter po– tuit toto iure applicari ei, et dici tune impleta illa Scriptura Gen. 15, 6), et heroica simul obedientia et plena devotio Deo: mide non tantmn applicat huic actui illam Scripturam Grn. 15, 6, sed addit: « et amiws Dei appellat11s est » 2 4 : Deus ex tune habuit Abraham ut amicum ca– rissimmn, cuius fidclitas in tentatione comprobata extra omne dubium posita erat. l'. 2-1- - Ex exemplo Abrahae deducit Iacobus conclusionem ge– neralcm cuilibet homini applicabilem: et illi adversario, homitü inani (v. 20), cui antea it1 singulari numero loquebatur, «vides» = r~).lnst::; (v. 22), mmc adiw1git alios quoslibet eodem errore infectos, et certus de efficacia exempli allati dicit cis: « uidetís » vel 'videte' = ópii-rs, « q11onia111 ex operilms i11st~ficat11r '101110, et 11011 ex _fide ta11t11m? ». Iustifi– catur ex o peribus aditmctis fidci, vel quod ídem cst, iustificatur ex fide, quae habeat vel actu vcl it1 pracparationc voluntatis opera debita. 24 Titulus 'amici Dei' datur Abrahae Is. 41, 8; 2 Par. 20, 7; fodt 8, 22.