BCCCAP00000000000000000000545

652 EP. L\COBI. - ORDO r¡,,;TERC'/US. etiam apud scriptores sacros observato 1 1 . Sic autem scribit Iacobus graece, ut mens eius iudaica ubique appareat, nec desint aliqua vesti– gia semitica in locutionibus et constructionibus, (v. gr. 1, 23. 25; 2, 9; 5, 11. 17; etc.): quocirca recte BELSER I. Ev., dicit: « Iacobus scribit quidem graece, sed cogitat hebraice » (op. cit., p. 26). § 5 - DE ORDINE INTERNO EPISTOLAE lACOBI. Epistola haec est script11111 111oralc et paracllctic11111, potiusquam dog– maticwn: ideo non est quaercnda in ea alicuius thematis propositio, cwn accurata partium divisione, et ordinata earum demonstratione; sed quaedam maior libertas, stili epistolaris et concionatorii propria, scriptori concedenda est. Norma Iacobi in sclectione et ordinationc materiei fuit neccssitas lcctorum, er propria eius i.nclinatio atquc ingc– niw11. - Hinc i.ntclligitur diversitas opinionum de themate praecipuo in hac Epistola tractato, quod m.ateriae tam multiplici unitatem tri– buat. - Nos putamus, salvo mcliori, illud thema, utique rn.ultiplcx, proponi ab aucrore, saltem pro corpore Epistolae (1, 19-5, 11), in propositione trim.embri 1, 19: « sit autern. omnis horno a) velox ad audiendum, b) tardus autem ad loquendmn, et e) tardus ad iram ,,. Pri111a pars huius los;ii, quae rdcrtur ad _j¡dcm, (« fülcs ex auditu », Ro111. 10, 17), exponitur cap. 2: altera, de tarditate ad loquendum, i. e., de consideratione adhibenda in usu linguae, tractatur cap. 3: tcrtia, de tarditate ad iram, evolvitur ce. 4 et 5, 1-6. - Pericopa autem initialis (1, 2-18), etsi varias ideas continet, haud aegre reducitur ad unitatem per ideam tc11tatio11is. Ultima vero 1nonita (5, 7-20), quae post absolu– tam logii tri111rni!Jris expositionem adiungit, vcl fluunt a praecedentibus, ut est exhortatio ad patientiam et constantiam (5, 7-11), vcl iam su– perius dicta 1nagis inculcant, ut quod dicitur de orationc (5, 13. 16-18), vel aliqua nova continent, quac auctor speciali modo commendarc volens reservavit ad fincm, ut altius mentí lectorum imprimerentur: v. gr., de vitando abusu iuramenti (5, 12), de w1ctione infirmorum (5, 14 s.), et de zclo pro errantium convcrsione (5, 19 s.). Itaque diccndum cst in Epistola Iacobi ordincm sufficientem non decsse, illnm autem, prout scriptis huiusmodi competit, esse liberiorcm. § 6 - CANONICITAS EPISTOLAE IACOBI. In historia Canonis Scripturarum, Epistola Iacobi reccnsetur ínter libros deuterocanonicos N. T., et EusEBIUS Caesariensis ponit cam 11 Recole Ba111cli (Icr. 36, -+. 26. 32), Tcrti11111 (Ro111 16, 22), Si/i,a1111111 (1 Pe 5, 12).