BCCCAP00000000000000000000545

EP. IACOBI. - INTRODUCTIO 649 metereologiam Palaestinae (1, 11; 5, 7), eius agriculturam, et fructus q1ú in ea producuntur (3, 12), etc. Idem examen pariter docet aucto– rem hunc essc christian11111: loq1útur enim de nova nativitate (1, 18), et de lcge libertatis seu evangelica (1, 25), necnon de lcge regali cari– tatis (2, 8), de 1mctione infirmorum a presbyteris Ecclesiae facienda (5, 14 s.). Sed quis est iste IAconus, praesul Ecclesiae, iudaeus, christianus, qui se dicit auctorem Epistolae? Absque dubio est idem ille lAconus, qui i1Lxta traditionem fuit ab Apostolis constitutus Episcopus hiero– solynútanus, qui cognominabatur Iustus, et frater Domini. - Iamvero, lACOBUS, frater Donúni, erat Apostol11s, Paulo attestante Gal. 2, 19, ubi post narratum eius cum Petro in Ierusalem colloquium, subim1git: « alium autem Apostoloru111 vidi neminem, nisi Iacobum, fratrem Do– núni », qui ut Episcopus civitatis, ceteris Apostolis recedentibus, in ea habitualiter degebat. Cmn omnes concedant Iacobmn, auctorem Epistolae, quaerendum esse inter eos q1ú in N. T. nomine 'Iacobi' velÚ1mt; et cmn insuper ex multorum sententia, quam probamus, omnes hoc nonúne appellatos reduci possint ad duos Iacobos (Zebedaei et Al– phaci), in catalogis Apostolormn nominatos, concluditur Iacobum, auctorem nostrae Epistolac esse Aposto/11111, 1mun1 ex Duodecim. Inter duos autem Iacobos, haud dubia esse potest electio facicnda: non est filius Zebedaei q1ú nmnquam dicitur 'frater Domini', ncc traditur fi.ússe Episcopus Ierusalem. Ergo est alter Iacobus, nempc filius Alphaei, de quo et titulus 'frater Domini', in Evangelo fundatus (Mtt. 13, 55; parall.), et dignitas Episcopi Ierusalem constanter pracdicantur. Haec conclusio confirmatnr ex modo quo in l. Actt111m sermo fit de Iacobo, praesule ecclesiae hierosolymitanac, cni Petrus facit nuntiare suam liberationem (12, 17); cui cordi erant conummitates iudaeo-chri– stianonun (cfr. Act. 15, 13-21; Gal. 2, 12), c1ú collegium presbyterorum assistit et Paulus ipse reverentiam defert (Act. 21, 17-26). - Cum Lucas, nominatis duobus Iacobis in catalogo Apostolonun (Act. 1, 13); et narrato martyrio unius ex eis, Iacobi Zebedaci (Act. 12, 2), pergat loq1ú in reliquo libro de Iacobo sine addito (cfr. locis citatis), suppo– nendmn est emn esse Iacobum iam notum, alterum scilicet Aposto– hun huius nominis, qui superstes remanebat. - Ergo << Iacobus, Dei et Domini Iesu Christi scrvus » (Iac. 1, 1), auctor nostrae Epistolae, est idem ac 'Iacobus, frater Domini, Episcopus Ierusalem, et Aposto– lus, Iacobus Alphaei, qui et Mínor dictus est' (Me. 15, 40) 9 • 9 Ampliora vide in nostra « Epístola Sm1cti Iacobi », pp. 6-23 (LATERANUM, XX), Romae 1955.