BCCCAP00000000000000000000545

620 AD HEBR. - EXEGESIS appetitus inordinatus voluptatum; in Eo enim caro et pars inferior perfecte subdebantur spiritui. Novit Pontifex noster tentationes omnis generis, tum illas quae ad peccatum di.recte sollicitant 1 s, tmn eas quae indirecte possunt esse occasio peccati, puta dolores, molestias, perse– cutiones, contrarietates, etc., quia animus ah eis debilitatus, facilius deficit. « Pro símilítudine » gr. x.ct. &' óµotó,t¡,ct. = secm1dum similitu– di.nem: hoc non vult negare realitatem tentationum Chri.sti; sed, ea admissa, dicit hoc Ei contigisse prout nobis acci.dit, quia « debuit per onmia fratribus assirn.i.lari. » (2, 17). Tam verae sm1t in Chri.sto tenta– tiones, quan1 vera et reali.s est hmnana natura quam assumpsit: eam assmnens, assumpsi.t ipso facto debilitates, infirmitates qui.bus hlllllana natura subiecta est. - Sed una excepta: zwpL:; ixµct.p·dct.c; = absque peccato. Cognovit tentationem, sed non cognovit lapsurn.. Hoc ctiam pertincbat ad idoncitatcm sacerdotis, ut qui 011u1cs a peccato nmndare dcbebat, a pcccato ipsc cssct i.mmunis; secus et i.pse egcret mediatore 19. P. 16 - Concludit invitando onu1es ad confidentiam. « Adea11111s ergo Clil/1 fid11cia », gr. µs,o: nct.pp· t¡crlct.c;, cmn guadam audacia, oh certi– tudincm bcnevolae susceptionis, « ad thro1111111 gratiae », ncmpc, ad Deum qui i.n throno sedet, et gratiam dare paratus cst, oh interccssionem tanti Pontificis. - « Thronus gratiac » refcrtur ad Dcrnn, non ad Chri– stum; hic cnim describitur ut pontifcx, ideoque ut mediator et inter– cessor nostcr apud Deum: non Christus, sed Deus per Christi interces– sionem, censetur gratiam et vcniam dare (cfr. 7, 25); « 11t 111isericor– dia111 co11scq11a11111r, et gratia111 i11¡,e11imm1s », id cst, ut, obtcnta peccatorum venia, Deo grati cfficiamur, suisque gratiosis donis cumulemur. - Quod additur << in auxilio opportt11w », gr. de:; s 1 '.íY.mpo'1 ~of¡Hstct.'1, potest coniungi, si.cut Vg. facere videtur, cmn immediate praecedcnti « gra– tiam inveniamus >>; et tw1c dicit finem et utilitatem gratiae, opportm10 seu congruo tcn1porc datae; 'gratiam inveniamus q11ae nobis opport1me a11xilict11r', v. gr. temporc tribnlationis, tentationis, etc. -- Si vero de; súx.ct.ipov ~o-~,D:::tct.'I consideratur ut appositio ad primum vcrbmn versiculi « adcamus », twic est nova et instantior commcndatio adc– w1di fiducialiter ad thronum gratiac, sic: 'adcamus... , et quidern. ad 18 Altt. 4, 1-11; Le. 4, 1-13; }He. 1, t:: s., tcntationcs düboli narrantur: lo. 7, 3 s.; Me. 8, 32 s. 11...; Le. 22, 28; et in tot,1 historia Passionis, pracscrtim dum pen– dcrct in Cruce, homincs a di.abolo vel a carnalibus affcctibus moti Christum tcntabant. 19 Est quod dicit infra, 7, 26-28: « Talis cnim dcccbat ut nobis cssct pontifox, sanctus, innoccns, impollutus, scgrcgatus a peccatoribus..., qui 11011 habet 11cccssita– tem... prius pro suis dclictis hostias offcrre... ».