BCCCAP00000000000000000000545

AD HEBR. - ANALYSIS (ce. 9-10) 615 esset ratio aliud introducendi. - Quod profccto novmn testamentum sit melius, apparet ex bonis in eo promissis. Quatuor bona ordinis re– ligiosi, spiritualis extollit auctor: a) statuet intimitatem hominis cun1 Deo, affectum cordis, amorem mutuum; lex Dei erit scripta in ipso carde, non ut olim in tabulis lapideis (8, 10ª; cfr. 2 Cor. 3, 3): b) u11i– tate111 cult11s, ablata in postermn infidelitate idololatriae (8, 10b): e) con– fcret ill11111inatiom111, ad Demn eiusque volm1tatem cognoscendam (8, 11): d) miferct penitus peccat11111, confcrendo gratiam et remissionem (8, 12). - Novo ergo excellentiori inducto, vetus abrogari necesse est (8, 13). 3° - Christi sacrificium perfectissimum Juit (9, 1-10, 18). - Supereminenti dignitati saccrdotii Christi, in superioribus demonstra– tac, respondet par sacrificii Eius exccllentia: cum enim dignitas sacri– ficii exsurgat ex triplici causa, videlicet: ex offerente, ex victima, et ex effectibus ad populum, cuius gratia ofl:ertur, derivatis, Christi sa– crificinm sub hoc triplici aspectu infinite superat veteris legis sacri– ficia. -- Quod respicit offcrcntem, ex ce. 7 et 8 constat. Nunc agit de eiusdem_ dignitate, ratione victimac et efl:ectnum. - Ideo incipit a descriptione vctcris Sanctuarii cum suo duplici Tabemaculo ('Sancto et Sanctissimo') et obiectis in unoquoque eonun exstantibus (9, 1-5), atque ritibus qnos sacerdotes in 'Sancto' quotidie (9, 6), Pontifex vero in 'Sanctissimo' semel in am10 (9, 7) peragebant: quod in 'Sancta San– ctorum', hoc est, ad praescntia111 Dei n01uüsi Pontifici et sernel tantum in a1mo introire liceret, signum erat accessmn ad Deum esse valde ra– nun et difficile, quia illae hostiae animalium non mundabant conscien– tiam coram Deo (9, 8): sacrificia illa non pertingebant usquc ad con– scientiam, sed confcrebant sohmunodo i11stitia111 camis, id est, e:x--temam et lcgalem (9, 9 sq.). Sacrificimn vero Christi, Pontificis futurorum bonormn (eonun nempe pro futuro aevo 111essia11ico promissormn), utpote in proprii sanguinis efü1sione et suiipsius immolatione consi– stens, e1111mdat co11scie11timn ab operib11s nwrtuis, sive peccatis, et simul aptos nos reddit ad serFie11d11m Deo l'Íl'cnti (9, 11-14). Praeterea, sicut Vetus Testamentun1 sancitmn est sangnine ani– malium, et Tabemaculmn eodem est aspersmn, imo quaelibet expia– tio ex praescripto legis sanguine fiebat; ita Novum Testamentmn a Christo allatmn, et novum Tabemaculun1 in quo uti sacerdos mini– strat, debuit sanguine dedicari. Sed cum sit vetere excellentius, etiam hostiae quarum sanguine dedicatur, debent esse praestantiores (9, 15-24); nempc, ipse Christus, qui per Spiritum Sa11ct11m se111ctips11111 obtulit immawla-