BCCCAP00000000000000000000545

604 AD HEBR. - INTRODUCTIO magistri sui Pauli, sed etiam sui concivis Philonis Alexandrini, (cuins philosophiae vestigia non panca in Ep. ad Hebracos invcniri dicuntnr), bcne noverat et potcrat mcntem Pauli fideliter interprctari 11. Aequali, vel meo indicio, potiori inre proponitur Lucas, qui ut 'Pauli sectator et individuus comes' in traditionc cxhibetur. Revera ínter scripta Lucana et Ep. ad Hebraeos magna deprehenditur affinitas tum litteraria (lexicalis), tum idearum 12 • - Congruit etiam tempus et locus cui Ep. ad Hebraeos attribui solet: ncmpc, postquam Paulus e priore captivitale romana liberatus, et ex Hispania rcdtLX in Italiam, in eo erat ut in Oricntem rediret. Tune Lucas cum Paulo valde proba– biliter erat, et melius quam quilibet alius mentem Pauli cognoscebat et exprimere poterat nomine et mandato ipsius Apostoli. Quisquis tandcm foerit redactor, et utcumque eius opus seu acti– vitas concipiatur, debct intra ambitum m.w1eris sui contincri, et non titulo auctoris donari, qui pertinet ad Paulum; id est, debet conciliari opus redactoris cum authcntia paulina Epistolae, quia testimonia tra– ditionis, ctiam historicc tantum consideratac, cam postulant. Ad hoc autcm necesse cst ut redactor ille argumcntum et ideas saltcm princi– pales a Paulo acccpcrit, ab coque approbatas habnerit. Sccus libcr qui– libct doctri:nam Pauli fidelitcr rcfcrcns, líber Pa11li dici possct; quod quam incpte dicatur, ncm.o non vidct. Res illustratur cxcmplo: Traditio probe distinguit duas rationcs qui.bus líber aliquis potcst uní vel alteri tribuí: ita dum cmmcctit nomen Petri et Pauli secundo et tertio Evangelio, quia contincnt respective corum pracdicationcm, nmnquam eos dicit illormn auctores, sed Marcum et Lucam: in casu autem Epistolae ad Hebracos aliter res se habct; traditio coniungit ei nomen Panli, non praecise quia doctri:nam cim continct, sed suh ratione a11ctoris, scnsu ntiquc illo mitigato qucm diximus, scilicct, ope rcdactoris. Ut ca omnia quae de quaestionibus 'introductoriis' in Episto– lam ad Hcbraeos diximus, Lmo conspcctu exhibeamus, subinngi– mus Responsa Pontificiac C01nmissionis Biblicac de ca, sub die 24 Iu:nii 1914: 11 Cfr. Le Phí/01Iis111c de l'Építrc a11x Hébrc11x, Rcv. bibl. 56 (1949) 542-72; 57 (1950) 212-42. - Itcm, L'Építrc a11x Hébrcux, I-209-19. - Vcrus et proprim auc– tor Ep. ad Hcbr. essct Apollo; computatur tamcn inter Epp. Pcrnli, quia cius doctri– nam fidclitcr continet, licct cxpressam mente et stilo Apollo. 12 Cfr. JüNE5 C. P. M., Tlzc Epistle to tlic Hebrcr/Js m1d tfzc L11ca11 T,Vritings, in 'Essays in Mcmory of R. H. LIGHTFüOT', (Oxford 1955), pp. 113-43.